• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Parkinsonizm

    Przeczytaj także...
    Gałka blada (łac. globus pallidus) – część kresomózgowia. Bocznie od gałki bladej znajduje się skorupa (putamen), gałka blada wraz ze skorupą tworzą jądro soczewkowate (nucleus lentiformis). Gałkę bladą od skorupy oddziela pionowo ustawiona blaszka istoty białej, blaszka rdzenna boczna (lamina medullaris lateralis).Psychoza (gr. psyche – dusza i osis – szaleństwo) – zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji (postrzeganiu) rzeczywistości. Osoby, które doznają stanu psychozy, doświadczają zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma przekonanie o realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie. Istotą psychozy jest brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów, przy czym należy tu rozróżnić psychozy z prawidłowo zachowaną świadomością, od psychoz z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości.
    Parkinsonizm plus, parkinsonizm atypowy – grupa pierwotnych schorzeń neurodegeneracyjnych charakteryzujących się obecnością objawów parkinsonowskich współistniejących z innymi objawami uszkodzenia układu nerwowego.

    Parkinsonizm – zespół neurologiczny znamienny dla uszkodzeń układu pozapiramidowego, zwłaszcza istoty czarnej i gałki bladej, charakteryzujący się objawami:

  • drżenia (o charakterze spoczynkowym)
  • spowolnienie ruchów (bradykinezja)
  • zubożenie ruchów (zmniejszona aktywność)
  • trudności w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała
  • hipomimia lub amimia
  • monotonna mowa
  • wzmożenie napięcia mięśni (sztywność mięśni).
  • Etiologia[ | edytuj kod]

    Jeżeli wykluczono chorobę Parkinsona, diagnostyka różnicowa obejmuje:

    Uraz (łac. trauma) - uszkodzenie tkanki, narządu lub większego obszaru ciała przez działanie czynnika mechanicznego, termicznego, chemicznego, elektrycznego, itp.Postępujące porażenie nadjądrowe (choroba/zespół Steele’a-Richardsona-Olszewskiego, ang. progressive supranuclear palsy, PSP, Steele-Richardson-Olszewski syndrome) – rzadka choroba neurodegeneracyjna z grupy tauopatii. Objawy zespołu przypominają chorobę Parkinsona we wczesnym stadium.
  • AIDS, które może czasem prowadzić do objawów choroby Parkinsona, ze względu na powszechne powodowanie zaburzenia dopaminergicznych.
  • zwyrodnienie korowo-podstawne
  • chorobę Creutzfeldta-Jakoba
  • otępienie z ciałami Lewy’ego
  • przyczyny farmakologiczne – ze względu na udział obwodów dopaminergicznych w powstawaniu parkinsonizmu oraz psychoz, możliwe jest wystąpienie parkinsonizmu polekowego w przewlekłych zaburzeniach psychicznych i po użyciu innych substancji (np. po lekach przeciwpsychotycznych, metoklopramidzie, MPTP).
  • zapalenie mózgu von Economo
  • zanik wieloukładowy
  • chorobę Hallervordena-Spatza
  • postępujące porażenie nadjądrowe
  • toksyczność substancji, takich jak tlenek węgla, dwusiarczek węgla, mangan, parakwat, heksan, rotenon, i toluenu, tal, lit, związki ołowiu.
  • przyczyny naczyniowe – miażdżyca, udar mózgu
  • chorobę Wilsona – zaburzenie genetyczne, w którym dochodzi do nieprawidłowej akumulacji miedzi. Nadmiar miedzi może prowadzić do powstania kompleksu miedzi-dopaminy, co prowadzi do utleniania dopaminy do aminochromu.
  • zespół paraneoplastyczny. Objawy neurologiczne są spowodowane przez przeciwciała związane z występowaniem różnych nowotworów.
  • guz mózgu
  • uraz głowy.
  • Wyodrębnia się także procesy zwyrodnieniowe mózgu, gdzie objawom parkinsonizmu towarzyszą też inne zaburzenia, np. otępienie, czy objawy ze strony układu piramidowego. W tych przypadkach stosuje się termin „parkinsonizm plus”. Generalnie parkinsonizm zaliczany jest do wskaźników zaburzeń układu pozapiramidowego.

    Choroba Parkinsona (łac. morbus Parkinsoni), dawniej drżączka poraźna (łac. paralysis agitans), PD (od ang. Parkinson’s disease) – samoistna, powoli postępująca, zwyrodnieniowa choroba ośrodkowego układu nerwowego, należąca do chorób układu pozapiramidowego. Nazwa pochodzi od nazwiska londyńskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który w 1817 roku rozpoznał i opisał objawy tego schorzenia (jego podłoże anatomiczne i biochemiczne poznano jednak dopiero w latach 60. XX wieku). Dopamina (łac. Dopaminum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Aminoff MJ, Greenberg DA, Simon RP: Clinical Neurology. Wyd. 6th ed.. Lange: McGraw-Hill Medical, 2005, s. 241–5. ISBN 0-07-142360-5.
    2. Winona Tse i inni, Movement disorders and AIDS: a review, „Parkinsonism Relat. Disord.”, 10 (6), 2004, s. 323-34, DOI10.1016/j.parkreldis.2004.03.001, PMID15261874.
    3. David Maltête i inni, Movement disorders and Creutzfeldt-Jakob disease: a review, „Parkinsonism Relat. Disord.”, 12 (2), 2006, s. 65-71, DOI10.1016/j.parkreldis.2005.10.004, PMID16364674.
    4. Y Watanabe, T Himeda, T Araki, Mechanisms of MPTP toxicity and their implications for therapy of Parkinson's disease, „Med. Sci. Monit.”, 11 (1), 2005, RA17-23, PMID15614202.
    5. Wenning GK, Geser F. Multiple system atrophy. „Rev. Neurol. (Paris)”. 159 (5 Pt 2), s. 3S31-8, 2003. PMID: 12773886. 
    6. Ergun Y. Uc, Robert L. Rodnitzky, Childhood dystonia, „Seminars in Pediatric Neurology”, 10 (1), 2003, s. 52-61, DOI10.1016/S1071-9091(02)00010-4, PMID12785748.
    7. DeLong MR, Juncos JL: Parkinson's Disease and Other Movement Disorders. In: Harrison's Principles of Internal Medicine. Wyd. 16th ed.. McGraw-Hill Professional, 2004, s. p. 2414. ISBN 0-07-140235-7.
    8. R.J. Dinis-Oliveira i inni, Paraquat exposure as an etiological factor of Parkinson's disease, „NeuroToxicology”, 27 (6), 2006, s. 1110-22, DOI10.1016/j.neuro.2006.05.012, PMID16815551.
    9. Bhomraj Thanvi, Nelson Lo, Tom Robinson. Vascular Parkinsonism--an important cause of parkinsonism in older people. „Age and ageing”. 34 (2), s. 114-9, 2005-03-01. DOI: 10.1093/ageing/afi025. PMID: 15713855. 
    10. A Członkowska i inni, Unified Wilson's Disease Rating Scale - a proposal for the neurological scoring of Wilson's disease patients, „Neurol. Neurochir. Pol.”, 41 (1), 2007, s. 1-12, PMID17330175.

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.Zaburzenia psychiczne - utrudnienia funkcjonowania społecznego lub psychicznego jednostki, noszące znamiona cierpienia, zlokalizowane wokół objawu osiowego. Posiadają określoną dynamikę, etiologię, patogenezę, symptomatykę.




    Warto wiedzieć że... beta

    Udar mózgu, incydent mózgowo-naczyniowy (ang. cerebro-vascular accident, CVA), dawniej także apopleksja (gr. stgr. ἀποπληξία - paraliż; łac. apoplexia cerebri, insultus cerebri) – zespół objawów klinicznych związanych z nagłym wystąpieniem ogniskowego lub uogólnionego zaburzenia czynności mózgu, powstały w wyniku zaburzenia krążenia mózgowego i utrzymujący się ponad 24 godziny.
    Otępienie (demencja; łac. dementia) – spowodowane uszkodzeniem mózgu znaczne obniżenie się sprawności umysłowej. Istnieje wiele definicji i kryteriów otępienia, ponieważ istnieją spory, kiedy obniżenie sprawności umysłowej staje się już otępieniem. Wbrew niektórym potocznym opiniom otępienie nie jest normalnym objawem procesów starzenia się.
    Tal (Tl, łac. thallium) − pierwiastek chemiczny, metal występujący w bloku p układu okresowego. Nazwa pochodzi od greckiego określenia oznaczającego zieloną gałązkę.
    Zespół pozapiramidowy (ang. extrapyramidal symptoms, EPS) – zespół objawów wynikających z dysfunkcji struktur układu pozapiramidowego. Do objawów pozapiramidowych należą: sztywność mięśniowa, bradykinezja, drżenie, zaburzenia chodu.
    Bradykinezja (gr. βραδυκινησία; z gr.: βραδυ = powolny + κίνηση = ruchy) to inaczej spowolnienie ruchowe, objawiające się niezdolnością do wykonywania szybkich ruchów oraz opóźnioną inicjacją ruchu. Często towarzyszy chorobom układu nerwowego, np. chorobie Parkinsona (w fazie wczesnej). Bradykinezja może pogłębiać się z czasem i stopniowo przekształcać w akinezję.
    Zwyrodnienie korowo-podstawne (ang. corticobasal degeneration) – rzadka choroba neurodegeneracyjna należąca do grupy tzw. parkinsonizmu-plus: jej objawy to wyraźna sztywność i spowolnienie, nie występuje natomiast drżenie. Charakterystyczne jest wrażenie "obcości" kończyny (zespół obcej ręki, ang. alien hand syndrome). Niekiedy występują mioklonie i korowe zaburzenia czucia. Choroba ma asymetryczny, jednostronny początek i postępujący charakter (objawy przechodzą na drugą stronę ciała).
    Choroba Creutzfeldta-Jakoba (dawniej: zespół Nevina-Jonesa, stwardnienie kurczowe, stwardnienie rzekome; łac. pseudosclerosis spastica, encephalopathia subacuta progressiva, ang. Creutzfeldt-Jakob disease, CJD) – choroba neurologiczna z grupy pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE), której czynnikiem patogennym są najprawdopodobniej priony. Podobnie jak inne choroby z tej grupy ma charakter neurozwyrodnieniowy i cechuje ją odkładanie w ośrodkowym układzie nerwowym i niektórych innych tkankach nieprawidłowej izoformy białka prionu, PrP. CJD występuje w czterech postaciach różniących się przede wszystkim etiologią: sporadycznej (sCJD), rodzinnej (fCJD), jatrogennej (jCJD) i tzw. wariantu choroby (vCJD).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.789 sek.