• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Park Narodowy Fiordland

    Przeczytaj także...
    Wyspa Południowa (maori: Te Wai Pounamu lub Tavai Poenammoo tj. "Wody Szmaragdów", czasem też Te Waka a Māui, "Łódź Māui") – największa z wysp Nowej Zelandii, o powierzchni 150 523 km². Położona jest pomiędzy Morzem Tasmana a Oceanem Spokojnym. Od Wyspy Północnej oddzielona jest cieśniną Cooka.Fiord – rodzaj głębokiej zatoki, mocno wcinającej się w głąb lądu, często rozgałęzionej, z charakterystycznymi stromymi brzegami, powstałej przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych.
    Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.
    wejście do Parku Narodowego Fiordland

    Fiordland National Park – największy park narodowy spośród 14 parków narodowych Nowej Zelandii, obejmuje obszar 12 500 km². Położony w południowo-zachodniej części Wyspy Południowej, w Alpach Południowych.

    Jest to teren górzysto-wyżynny, zbudowany z prekambryjskich paleozoicznych granitów i gnejsów, poprzecinany dolinami. Najważniejszym elementem krajobrazu, jak i całej Nowej Zelandii, są fiordy, przekształcone przez lodowiec z plejstocenu dawne doliny rzeczne o stromych zboczach, wypełnione dzisiaj wodą morską. Najsłynniejszym fiordem jest Fiord Milforda mający swój początek w Zatoce Milforda i ciągnie się przez 19 km.

    Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń nagromadzonych w skorupie ziemskiej, w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych poruszających się wzdłuż linii uskoku. Uwalniająca się przy tym energia w około 20-30% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych.Epicentrum – miejsce na powierzchni skorupy ziemskiej położone w najbliższej odległości (prostopadle) nad ogniskiem trzęsienia ziemi (hipocentrum). Obszar położony wokół epicentrum, zwany obszarem epicentralnym jest miejscem największych zniszczeń.

    Na terenie parku biegnie znany w Nowej Zelandii i na świecie szlak Milford.

    W dniu 15 lipca 2009 w rejonie parku wystąpiło trzęsienie ziemi o sile 7,8 stopni w skali Richtera. Epicentrum znajdowało się w pobliżu Dusky Sound na terenie parku. Osuwiska na terenie Parku Narodowego Fiordland spowodowały zniszczenie ogromnych połaci lasów.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. US Geological Survey: M 7.8 - off the west coast of the South Island of New Zealand (ang.). [dostęp 2017--12-10].
    2. Geonet: New Zealand Earthquake Report - Jul 15 2009 at 9:22 pm (NZST) (ang.). [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-01)].
    3. After-shocks continue in Southland. „The New Zealand Harald” (ang.). [dostęp 23 lipca 2009]. 

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Informacje na temat Parku Narodowego na serwerze Ministerstwa Ochrony Środowiska Nowej Zelandii (ang.)
  • Alpy Południowe (ang. Southern Alps, maori Kā Tiritiri o Te Moana) − pasmo górskie na zachodzie Wyspie Południowej Nowej Zelandii.Zatoka Milforda (ang. Milford Sound, maoryski Piopiotahi) – zatoka na Wyspie Południowej w Nowej Zelandii. Ze względu na charakterystykę geologiczną (20 kilometrów długości i wysokie strome brzegi) przypomina typowy fiord.




    Warto wiedzieć że... beta

    Szlak Milford – (ang. Milford Track) – najsławniejszy szlak turystyczny Nowej Zelandii i jeden z najbardziej znanych na świecie. Przebiega wśród wspaniałej scenerii wśród gór, wodospadów i lasu deszczowego. Znajduje się na terenie Parku Narodowego Fiordland. Szlak jest również nazywany przez Nowozelandczyków jako ‘Najlepszy szlak pieszy na świecie’
    Prekambr – nieformalna jednostka geochronologiczna w dziejach Ziemi, obejmująca przedział czasu od powstania Ziemi do początku okresu kambryjskiego, czyli interwał wiekowy od 4,6 mld lat do 542 mln lat temu. Prekambrowi odpowiadają wiekowo dwie formalne jednostki stratygraficzne, eony: archaik, proterozoik oraz starszy od archaiku hadeik uznawany kiedyś za eon, obecnie raczej za jednostkę nieformalną. Prekambr obejmuje blisko 85% dziejów Ziemi. Pomimo, że jest jednostką nieformalną, to powszechnie jest stosowany w fachowej literaturze, występuje też w oficjalnej tabeli stratygraficznej, jako nieskategoryzowana jednostka powyżej eonów.
    Skala Richtera – skala logarytmiczna określająca wielkość trzęsienia ziemi na podstawie amplitudy drgań wstrząsów sejsmicznych, wprowadzona w 1935 roku przez amerykańskich geofizyków Charlesa F. Richtera i Beno Gutenberga. Obecnie używana wyłącznie przez dziennikarzy, z powodu przyzwyczajenia odbiorców i mass mediów. Współczesna sejsmologia do oceny wielkości wstrząsów sejsmicznych wykorzystuje magnitudę, skalibrowaną w taki sposób, by w przedziale typowych trzęsień ziemi (od 3 do 7) pokrywała się ze skalą Richtera.
    Gnejs – skała metamorficzna powstająca w warunkach metamorfizmu regionalnego lub dyslokacyjnego. Przeważnie jest to metamorfizm średniego stopnia strefy mezo, rzadziej wysoki stopień kata. Nazwa pochodzi od starego słowiańskiego terminu górniczego oznaczającego zgnieciony kamień (G. Agricola, 1556; A.G. Werner, 1786), bądź od staronordyckiego gneista – "krzesać kamień".
    Park narodowy – forma ochrony przyrody występująca w większości państw świata; obszar powołany przez władzę szczebla krajowego celem ochrony występującej tam przyrody ożywionej (rzadziej np. cech krajobrazu, także kulturowego), na którym prawnie ograniczona jest możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, osiedlania się itd., jednak obszar przynajmniej w pewnym zakresie jest udostępniony do zwiedzania.
    Granit – głębinowa kwaśna skała o budowie jawnokrystalicznej, zbudowana z kwarcu, skalenia potasowego i plagioklazu oraz biotytu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.