• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Parivara

    Przeczytaj także...
    Sangha (skt. saṃgha संघ; chiń. 僧伽 sengjia; kor. sŭngga, jap. sōgya, wiet. tăng-già) — dosł. "zgromadzenie" – nazwa wspólnoty buddyjskich mnichów. Jako trzecia część Trzech Klejnotów (pali. Tiratana) oraz Trzech Schronień (pali Tisarana) nawiązuje do Wspólnoty Świętych (pali Ariyasangha) tzn. Czterech Szlachetnych (pali Ariyapugga).Tipitaka – zbiór nauk buddyjskich, spisany w języku palijskim. Tipitaka nazywana jest kanonem palijskim, składa się z trzech części – koszy (w Polsce spotyka się określenie "Trójkosz"):
    Vinaya Pitaka (pāḷi: Vinaya Piṭaka; pol.: kosz dyscypliny) – jest tekstem buddyjskim, jednym z trzech "koszy" (pāḷi: piṭaka), które tworzą Tipitakę (pāḷi: Tipiṭaka; skr.: Tripiṭaka त्रिपिटक; pol.: trzy kosze). Jej głównym tematem są reguły monastyczne dla mnichów i mniszek.

    Parivara (pāḷi) – jest trzecią i ostatnią księgą Vinaya Pitaka Kanonu theravady. Zawiera podsumowanie i liczne analizy różnych reguł opisywanych w pierwszych dwóch księgach Vinaya Pitaka - Suttavibhanga i Khandhaka. Jej zapisy mają głównie cel dydaktyczny. Jako że Parivara zawiera długą listę nauczycieli z Cejlonu, nawet therawadyjscy fundamentaliści uznają, że - przynajmniej w jej obecnej formie - musi pochodzić z późniejszego okresu. Naukowcy datują ją podobnie. Niektórzy przyjmują nawet, że może być starsza niż Czwarty Sobór Buddyjski na Cejlonie, który odbył się w ostatnim stuleciu przed naszą erą. To na tym właśnie Soborze spisano Kanon Palijski, przekazywany wcześniej ustnie.

    Suttavibhanga (pāli: -vibhaṅga; pol.: "opis reguł" ) – jest pierwszą księgą Vinaya Pitaka szkoły therawady. Jest komentarzem na temat reguł (pāli: Patimokkha) mnisiej społeczności (pāli: saṅgha, संघ; skr.: saṃgha, संघ). Każda zasada jest w tekście poprzedzona historią opowiadającą, w jaki sposób Budda ją ustanowił. Po opisie reguły następują są wyjaśnienia. Czasem dołączane są dalsze historie funkcjonujące jako "precedensy". Całość podzielona jest na dwie części, zawierające odpowiednio reguły dla mnichów i dla mniszek.Cejlon (syng. Śrī Lankā, tamil. Ilankai, ang. Ceylon) – druga co do wielkości wyspa leżąca na Oceanie Indyjskim, na południowy wschód od wybrzeży Indii, od których oddzielona jest cieśniną Palk. Wyspa ma powierzchnię 65,6 tys. km² i stanowi jednocześnie państwo Sri Lankę.

    Rozdziały Parivary[ | edytuj kod]

    Parivara zawiera 19 rozdziałów:

    Khandhaka (pāḷi) – jest drugą księgą z Vinaya Pitaka szkoły therevady i zawiera następujące dwie sekcje (pāḷi: vagga):Therawada (pāli: थेरवाद theravāda; sanskr. स्थविरवाद sthaviravāda; dosł. "nauka starszych") – jest najdłużej istniejącą szkołą buddyjską spośród wczesnych szkół buddyjskich. Jej zwolenników zwiemy theravādinami, dosł. "głoszącymi (-vādin) [to, co nauczają] starsi" (thera), czyli mistrzowie, nauczyciele wywodzący swą naukę bezpośrednio od Buddy.
    1. Katechizmy na temat reguł postępowania dla mnichów (pāḷi: Patimokkha).
    2. Również katechizmy, ale dotyczące reguł dla mniszek.
    3. Wierszowane omówienie przyczyn postępowania. Czyny pochodzą zawsze z ciała, mowy, lub zarówno z ciała jak i mowy. We wszystkich trzech wypadkach mogą powstawać intencjonalnie lub nieintencjonalnie, co daje razem sześć przyczyn. Ten rozdział podaje, które z sześciu przyczyn związane są kolejno ze wszystkimi regułami Patimokkha - zarówno tych dla mnichów, jak i dla mniszek.
    4. Zawiera dwie części:
      1. Zawiera powtórzenia na temat typów przypadków prawnych dotyczących łamania mnisich reguł.
      2. Opisuje, które reguły dotyczące prowadzenia dysput powinny być stosowane w przypadkach prawnych.
    5. Kwestie dotyczące Khandhaki (pāḷi: Khandhaka)
    6. Listy uporządkowane numerycznie (por. Anguttara Nikaya; pāḷi: Aṅguttaranikāya)
    7. Zawiera dwie części:
      1. Recytacja Patimokkhy
      2. Druga część uzasadnia reguły postępowania (pāḷi: Patimokkha).
    8. Zbiór strof.
    9. Dotyczy przypadków prawnych
    10. Dodatkowy zbiór strof (zawierających głównie słowa dezaprobaty)
    11. Słowa dezaprobaty w stosunku do różnych kwestii.
    12. Mniejszy zbiór na temat dysput.
    13. Większy zbiór na temat dysput.
    14. Kathina (pāḷi: Kaṭhina), czyli proces szycia mnisich szat.
    15. Tu Upali zadaje Buddzie pytania. Odpowiedzi Buddy składają się z pięciu części.
    16. Inny rozdział na temat przyczyn postępowania (patrz. rozdział 3)
    17. Drugi (sic) zbiór strof.
    18. "Wyciskające pot z czoła strofy". Zbiór zagadek; nie zawiera odpowiedzi. Być może miał to być zestaw "pytań egzaminacyjnych".
    19. Zawiera pięć części:
      1. Działania formalne sangi
      2. Uzasadnienia reguł postępowania (pāḷi: Patimokkha)
      3. Ustanowienie reguł Patimokkha
      4. Co zostało ustanowione
      5. Dziewięć klasyfikacji

    Tłumaczenie Parivary na język angielski[ | edytuj kod]

  • The Book of the Discipline, tłum. I. B. Horner, tom VI, 1966, Pali Text Society , Lancaster
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. http://www.palitext.com/ Pali Text Society

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Vinaya Pitaka
  • Anguttara Nikaya (aṅguttaranikāya; pol.: „Zbiór stopniowy”, „Rozprawy według liczb”; jest tekstem buddyjskim, czwartym z pięciu nikaj (zbiorów) w Sutta Pitaka. Sutta Pitaka jest z kolei jednym z „trzech koszy”, które składają się na Kanon Palijski buddyzmu therawady. Ta nikaya zawiera kilka tysięcy rozpraw przypisanych Buddzie i jego głównym uczniom. Jest uporządkowany w 11 nipata (ksiąg). Numer księgi koresponduje z liczbą obiektów, których dotyczą zawarte w niej rozprawy. Podobny zbiór, najwidoczniej przetłumaczony z wcześniejszej wersji, spisanej w innym indyjskim dialekcie, ukazuje się w chińskim Kanonie buddyjskim. Jest on znany jako Ekottara Agama (lub Ekottara-āgama-sūtra, chiń.: Zēngyī Ahánjīng (增一阿含經)).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.