Parch gruszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Objawy parcha na liściach i na owocu
Objawy parcha na owocu
Objawy parcha na owocu
Objawy parcha na dolnej stronie liścia

Parch gruszy (ang. black spot of pear, scab of pear) – grzybowa choroba drzew z rodzaju grusza (Pyrus L.), wywołana przez Venturia pyrina Aderh., należący do gromady workowców. Powoduje znaczne obniżenie plonowania i zmniejszenie wartości plonu, straty owoców mogą wynieść nawet do 50%, oraz znaczne osłabienie drzew. Choroba bardzo podobna do parcha jabłoni.

Askospory – haploidalne zarodniki (mejospory) workowe, typowe dla workowców, powstające w workach. Przed wytworzeniem askospor następuje kariogamia, a po niej mejoza. Askospory powstają wewnątrz worka (endogenicznie) w wyniku tzw. swobodnego wytwarzania komórek (tj. po podziale jąder niezwiązanym ściśle z podziałem cytoplazmy). Zwykle w worku powstaje osiem askospor (więcej u Dipodascaceae, cztery np. u Ascocybe sp.) Askospory niektórych grzybów pasożytniczych są czynnikiem zakażającym, np. podłużne, unoszone przez wiatr zarodniki buławinki czerwonej.Biała plamistość liści gruszy lub septorioza gruszy (ang. ashy leaf spot of pear, fruit spot of pear, leaf spot of pear) – grzybowa choroba gruszy wywołana przez Mycosphaerella pyri.

Objawy[ | edytuj kod]

Objawy mogą wystąpić na wszystkich nadziemnych częściach rośliny. Na liściach infekcja pojawia się na dolnej stronie wzdłuż nerwu głównego, w postaci oliwkowobrunatnych plam. Przebarwienia powiększają się szybko, ciemnieją i pokrywają się brunatnym nalotem trzonków konidialnych. Prowadzi to do uszkodzenia skórki a w konsekwencji do utraty znacznej ilości wody. Liście zamierają i opadają. Na porażonych zawiązkach występują oliwkowoczarne plamy, w obrębie których komórki rozwijają się wolniej, co powoduje deformację owoców, skórka korkowacieje i pęka, tworzą się głębokie rany. Porażone zawiązki i owoce opadają. W przypadku sprzyjających patogenowi warunków może dojść do porażenia niezdrewniałych pędów wierzchołkowych. Początkowo widoczne są na nich, lekko wzniesione, oliwkowobrunatne przebarwienia, a wiosną następnego roku kora w tych miejscach pęka. Czasami może dojść do porażenia pąków, powodując ich nekrozę i obumieranie.

Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.Grzybowe choroby roślin – infekcyjne choroby roślin wywoływane przez grzyby (Fungi). Jest to duża grupa chorób o ogromnym znaczeniu w gospodarce człowieka, w rolnictwie i leśnictwie powodują one bowiem duże straty. Badaniem tych chorób (patogenezą) i wywołujących je patogenów zajmuje się fitopatologia.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Askokarp (łac. ascoma, l.mn. ascomata) – owocnik grzybów workowych, spotykany też u porostów. Składa się z bardzo zbitych strzępek, i może zawierać miliony worków, z których każdy typowo zawiera osiem zarodników (askospor).
Grzyby workowe (Ascomycota Caval.-Sm.) – typ grzybów z podkrólestwa Dikarya. Ich nazwa pochodzi od typu zarodni zwanej workiem (ascus), w której są wytwarzane zarodniki workowe (askospory).
Rdza gruszy – grzybowa choroba gruszy. Należy do grupy chorób zwanych rdzami, a wywołana jest przez Gymnosporangium sabinae.
Konidium (l.mn. konidia), zarodniki konidialne – rodzaj zarodników grzybów, stanowiących organ rozmnażania bezpłciowego. Występują w dwóch typach, jako blastokonidia i tallokonidia. Wytwarzane są często przez workowce (Ascomycota), rzadziej podstawczaki (Basidiomycota). Powstają na szczycie strzępki przez pączkowanie holoblastyczne (odcinanie wszystkich ścian pączka) lub enteroblastyczne (kiedy zewnętrzna ściana nie ulega odcięciu).
Fungicydy (łac. fungus – grzyb, caedo – zabijam) – środki chemiczne (najczęściej związki organiczne siarki i miedzi) mające zastosowanie w zwalczaniu grzybów atakujących rośliny. Mechanizm działania fungicydów:
Saprotrofy, roztocza, mikrokonsumenci – (z gr. saprós - zgniły) – cudzożywne organizmy pobierające energię z martwych szczątków organicznych, rozkładając je do związków prostych. Są reprezentowane przez liczne drobnoustroje (bakterie, grzyby). Do niedawna uważano, że także niektóre rośliny lądowe (np. gnieźnik leśny) odżywiają się saprofitycznie, jednak mogą one pobierać substancje pochodzące z rozkładu szczątków jedynie dzięki mikoryzie (patrz rośliny saprofityczne), a zatem dzięki ścisłej symbiozie z odpowiednim gatunkiem grzyba. To stawia je bliżej roślin pasożytniczych niż prawdziwych saprotrofów. Tradycyjnie jednak mimo to wciąż bywają określane jako saprofity lub rośliny saprofityczne. Obecnie ten typ odżywiania określany jest jako myko-heterotrofia – w tym układzie pasożytniczym właściwym saprofitem jest grzyb, a nie roślina.
Pęd – część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców. Często termin pęd jest nieprawidłowo utożsamiany z pojęciem łodyga.

Reklama