Parawirtualizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Parawirtualizacja – technika wirtualizacji, w której wirtualizowany system operacyjny (Gość – ang. Guest, Partycja – ang. Partition lub Domena - ang. Domain) współpracuje ze środowiskiem operacyjnym komputera w zakresie obsługi tych elementów sprzętowych, których obsługa kolidowałaby z działalnością innych środowisk wirtualizowanych.

POWER – model programowy (architektura) procesora klasy RISC zaprojektowany przez IBM. Nazwa ta jest akronimem angielskiego Performance Optimization With Enhanced RISC. Architektura POWER została użyta jako podstawa (i pozostaje z nią w znacznym stopniu zgodna) do stworzenia architektury PowerPC użytej w mikroprocesorach komputerów Apple Macintosh, serwerach i superkomputerach firmy IBM oraz w układach służących do budowy systemów wbudowanych. Procesory te osiągają częstotliwości taktowania rzędu 5 GHz.Xen - monitor maszyn wirtualnych (ang. Hypervisor) wydany na licencji open source, opracowany na Uniwersytecie Cambridge, obecnie rozwijany przez firmę XenSource.

Współpraca taka realizowana jest za pośrednictwem dodatkowej warstwy abstrakcji i obsługi sprzętu zwanej hiperwizorem. Hypervisor występuje zazwyczaj jako część oprogramowania firmware'u komputera na którym realizowana jest wirtualizacja (np. SUN LDOMs; IBM LPAR) ale może występować także jako część oprogramowania uruchamiana przed właściwym systemem operacyjnym (np. Xen, Hyper-v i inne).

Firmware – oprogramowanie wbudowane w urządzenie, zapewniające podstawowe procedury obsługi tego urządzenia. Nowsze urządzenia posiadają często możliwość aktualizacji tego oprogramowania, dzięki zapisaniu go na przykład w pamięciach typu flash lub EEPROM.Sun Microsystems Inc. (NASDAQ: JAVA, do września 2007 – NASDAQ: SUNW) – nieistniejąca już firma informatyczna, jeden z najważniejszych producentów sprzętu komputerowego, oprogramowania komputerowego i rozwiązań sieciowych. Siedziba główna znajdowała się w Santa Clara w Kalifornii.

Działalność hypervisora może być wspomagana sprzętowo w architekturach procesorów które wspierają taki rodzaj wirtualizacji, np. IBM Power czy SUN UltraSPARC T1.

W celu osiągnięcia większej elastyczności działania środowisk wirtualnych w technice parawirtualizacji hypervisor implementuje zazwyczaj możliwość obsługi wirtualnych urządzeń blokowych czy sieciowych których obsługa realizowana jest przez wydzieloną w tym celu partycję systemową - np. LPAR: VIOS, Xen: Dom0, LDOM: I/O Domain.

UltraSPARC T1 - (nazwa kodowa Niagara) – wielowątkowy, wielordzeniowy mikroprocesor zaprojektowany przez firmę Sun Microsystems implementujący model programowy SPARCv9. Procesor posiada 8 rdzeni - ze względów ekonomicznych dostępne są także wersje 6 i 4 rdzeniowe, które defakto są uszkodzonymi wersjami 8 rdzeniowego procesora w których uszkodzone rdzenie są wyłączane w procesie postprodukcji. Każdy z rdzeni jest w stanie sprzętowo wykonywać 4 wątki wykorzystując technikę sprzętowego przełączania wątków co 1 takt zegara. W sumie daje to 32 sprzętowo obsługiwane przez procesor wątki. Każdy ze sprzętowych wątków procesora jest widoczny w systemie operacyjnym jako oddzielny procesor. Procesor posiada wyłącznie jedną jednostkę FPU współdzieloną pomiędzy wszystkie 8 rdzeni. Z tego powodu wydajność zmiennopozycyjna procesora jest relatywnie niska.IBM (ang. International Business Machines Corporation; potocznie zwany Big Blue, NYSE: IBM) – jeden z najstarszych koncernów informatycznych.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • VirtIO




  • Reklama