• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Paramuszyr

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Wyspy Kurylskie (jap. クリル列島 – Kuriru Rettō albo 千島列島 – Chishima Rettō: Archipelag Tysiąca Wysp, ros. Курильские острова) – archipelag wysp wulkanicznych na Oceanie Spokojnym, pierwotnie zamieszkany przez Ainów. Położony między japońską wyspą Hokkaido a półwyspem Kamczatka. Składa się z ponad 30 większych i wielu mniejszych wysp. Ogólna powierzchnia ok. 10,5 tys. km². Wchodzą w skład obwodu sachalińskiego Federacji Rosyjskiej, południowa część archipelagu jest przedmiotem sporu prawnego pomiędzy Japonią a Rosją. Rosja proponowała w 1956, 2004 i 2006 roku oddanie Japonii dwóch z czterech spornych wysp, jednak Japonia nie przyjęła oferty.
    Wulkan Fussa (ros Вулкан Фусса) – aktywny stratowulkan, położony południowo-zachodniej części wyspy Paramuszyr, w archipelagu Wysp Kurylskich, należących do Rosji. Szacunkowy wiek wulkanu wynosi od 40 do 50 tys. lat, jedyna udokumentowana erupcja wulkaniczna, miała miejsce w 1854 roku, wszystkie pozostałe podawane w różnych publikacjach, erupcje tego wulkanu m.in: w 1737, 1742, 1793, 1857, 1859 i 1933 są fałszywe. Stratowulkan wznosi się na wysokość około 1772 metrów ponad poziom morza, krater wulkaniczny na szczycie mierzy ok. 700 m szerokości i blisko 300 metrów głębokości. Nazwa wulkanu pochodzi od nazwiska rosyjskiego matematyka szwajcarskiego pochodzenia Nikołaja Fussa.

    Paramuszyr (ros. Парамушир; jap. 幌筵島 Paramushiru-tō; ainu: パラムシㇼ lub パラムシㇽ, Para-mu-sir) – jedna z wysp w północnej grupie Dużego Łańcucha Kurylskiego Wysp Kurylskich. Powierzchnia wyspy wynosi 2053 km². Rozciąga się z północnego wschodu na południowy zachód na długości ok. 120 km, osiągając szerokość 20-30 km. Na północy wąska Druga Cieśnina Kurylska oddziela ją od wyspy Szumszu. Najbardziej na południe wysuniętym punktem jest Przylądek Wasiliewa.

    Szumszu (jap. 占守島, shumushutou, ros. Шумшу) - najdalej wysunięta na północ wyspa z archipelagu Kuryli, leży tylko 11 km. od Kamczatki.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Na wyspie znajduje się szereg wulkanów, z czego pięć aktywnych lub potencjalnie aktywnych:

  • Czikuraczki (1816 m n.p.m. - najwyższy szczyt wyspy);
  • Wulkan Fussa (1772 m n.p.m.);
  • Wulkan Tatarinowa (1530 m n.p.m.);
  • Wulkan Karpińskiego (1345 m n.p.m.);
  • Ebeko (1156 m n.p.m.).
  • Cztery pierwsze z nich leżą w południowej części wyspy, piąty - w części północnej.

    Głównym (a obecnie - w 2010 r. - jedynym) stale zamieszkanym punktem wyspy jest miasteczko Siewiero-Kurilsk, położone w jej północnej części, nad Drugą Cieśniną Kurylską (2470 mieszkańców w 2006 r.). Położone na oceanicznych, wschodnich wybrzeżach wyspy dawne osady Gałkino, Okieanskoje, Charitonowka i in. są obecnie niezamieszkane.

    Siewiero-Kurilsk (ros. Се́веро-Кури́льск, jap. Ōtonai) - miasto leżące w obwodzie sachalińskim w Rosji. Ludność miasta wynosi 2592 osób (2002).Wulkan (z łac. Vulcanus – imię rzymskiego boga ognia) – miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy wulkaniczne (solfatary, mofety, fumarole) i materiał piroklastyczny. Terminu tego również używa się jako określenie form terenu powstałych wskutek działalności wulkanu, choć bardziej poprawne są takie terminy jak: góra wulkaniczna, stożek wulkaniczny, kopuła wulkaniczna czy wulkan tarczowy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język ajnuski (ajn. ainu itak), niekiedy także język ajnoski – język o nieustalonej przynależności językowej, którym posługują się Ajnowie zamieszkujący japońską wyspę Hokkaido. Wykazuje pewne podobieństwo do języka niwchijskiego. Z tego względu niekiedy włączany bywa do grupy paleoazjatyckiej, które to pojęcie jednakże nie jest używane w znaczeniu językoznawczym, a jedynie etnologicznym. Do początku XX w. językiem ajnuskim posługiwali się także mieszkańcy Sachalinu oraz Wysp Kurylskich. Ostatni człowiek posługujący się tą mową na Sachalinie zmarł w 1994 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.