• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Paradoks Kano

    Przeczytaj także...
    Jigorō Kanō (jap. 嘉納治五郎, Kanō Jigorō, ur. 28 października 1860 w prowincji Hyogo, Japonia, zm. 4 maja 1938) – twórca judo.Judo, dżudo (jap. 柔道, jūdō, "łagodna droga, łagodny sposób"; "droga miękkości, szlachetna droga") – sztuka walki powstała w Japonii.
    Jujutsu lub jujitsu (jap. 柔術, jūjutsu, dosł. "sztuka ustępliwości", "sztuka łagodności, miękkości"; jū – miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność, jutsu - sztuka, technika, umiejętność) - tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.

    Paradoks Kano – polega na tym, że w walce wręcz techniki mniej niebezpieczne dla zdrowia (na przykład chwyty) są w praktyce skuteczniejsze od technik bardziej destrukcyjnych czy brutalnych (na przykład wbijanie palców w oczy), ponieważ można je wielokrotnie przećwiczyć na żywym, stawiającym opór przeciwniku (sparingpartnerze), bez wyrządzenia mu krzywdy. Bardziej niebezpieczne techniki stwarzają natomiast zagrożenie dla ćwiczących, przez co wymuszają takie sposoby ich trenowania, które są mniej zbliżone do rzeczywistych warunków walki wręcz (np. markowanie ciosów czy wykonywanie technik z ograniczoną siłą lub szybkością). Ich doskonalenie jest więc bardziej czasochłonne i daje gorsze rezultaty niż analogiczny trening technik mniej niebezpiecznych.

    Walka wręcz – określenie to odnosi się zarówno do walki na krótkim dystansie przy użyciu broni, najczęściej białej (np. noża, miecza, szabli czy bagnetu), jak i do walki dwóch nieuzbrojonych przeciwników za pomocą chwytów oraz uderzeń.Grappling, walka na chwyty - rodzaj walki wręcz wykorzystujący techniki chwytów, tj. dźwignie, rzuty (obalenia), duszenia; zabronione są w niej uderzenia.

    Nazwa paradoksu pochodzi od nazwiska Jigoro Kano. Tworząc reguły i podstawy treningu judo, oparł się on na technikach tradycyjnego, przeznaczonego do użytku na polu walki jujutsu, eliminując jednak z nich elementy niebezpieczne dla zdrowia i życia. W 1886 roku w Tokio zorganizowano pod nadzorem policji turniej realnej walki wręcz, w którym uczniowie Kano zmierzyli się z mistrzami tradycyjnych stylów walki, m.in. reprezentantami Yoshin-ryu – wiodącej szkoły jujutsu. Z 16 walk judocy wygrali 13, udowodniając tym samym większą skuteczność technik judo oraz przyczyniając się do włączenia nauki tej dyscypliny do programu edukacji w japońskich szkołach.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Paweł Ziółkowski: Paradoks Kano. menforum.pl. [dostęp 2009-10-27].
  • Paradoks Kano. mojekarate.pl. [dostęp 2018-10-05].




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.