• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Papirologia



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Ewa Maria Wipszycka-Bravo (ur. 27 listopada 1933 w Warszawie) – historyk starożytności, profesor emeritus Uniwersytetu Warszawskiego.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

    Papirologia (łac. papyrus 'papirus', gr. pápyros) – nauka zajmująca się badaniem i odczytywaniem rękopisów (zwłaszcza greckich, rzadziej łacińskich, zwykle sporządzonych na papirusie).

    Spis treści

  • 1 Definicja i zakres papirologii
  • 2 Przedmiot badań
  • 3 Miejsca i okresy reprezentowane w materiale papirologicznym
  • 4 Papirusy literackie i nieliterackie
  • 5 Metody. Edytorstwo papirusów
  • 6 Rozwój badań papirologicznych
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia
  • 8.1 Opracowania polskie
  • 8.2 Opracowania zagraniczne
  • 9 Zobacz też
  • Tomasz Derda (ur. 1961) - polski historyk antyku, papirolog. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat w 1993, habilitacja w 2007 tamże. Profesor UW od 2009 roku. Kierownik Zakładu Papirologii Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnik badań w Deir El Naqlun w Oazie Fajum, gdzie od wielu lat pracuje nad znalezionymi tam papirusami.Jerzy Manteuffel (ur. 3 marca 1900 w Taunagi na Łotwie, zm. 11 stycznia 1954 w Warszawie) – polski historyk, filolog klasyczny, papirolog.

    Definicja i zakres papirologii[]

    Papirus (Cyperus papyrus) roślina wodna z rodziny turzycowatych, rosnąca w miejscowościach błotnistych Egiptu, Etiopii i Palestyny, zaaklimatyzowana również i na Sycylii. Z drewna papirusu Egipcjanie wyrabiali łodzie, z kory zaś obuwie, sznury, odzież i inne przedmioty codziennego użytku. Z włóknistego rdzenia rośliny wytwarzano materiał piśmienny dla całego regionu śródziemnomorskiego. Rdzeń ten krajano na wąskie pasma, które łamano obok siebie, po czym poprzecznie przykrywano drugą warstwą. Obie warstwy, zalawszy wodą z Nilu, stłaczano pod prasą. Na jednej stronie karty włókna papirusu biegły pionowo, na drugiej poziomo. Po wygładzeniu tej ostatniej fiszbinem lub muszlą używano jej do pisania, niekiedy jednak dla oszczędności pisano również na odwrocie. Szereg kart sklejano w długi zwój i odcinano niego dowolnej długości kawałki. Na papirusie pisano tuszem, sporządzanym z delikatnej sadzy zmieszanej z tartą gumą. Narzędziem pisarskim był kawałek trzciny, zwany po grecku kalamos. Listy i dokumenty pisano na oddzielnych kartkach papirusowych, zwijanych następnie w rulon i zabezpieczanych pieczęciami. Książka papirusowa miała postać zwoju, w którym tekst był ułożony w kolumnach prostopadłych do jego długości. Czytelnik rozwijał trzymany w prawej ręce zwój, lewą ręką zwijał z powrotem już przeczytaną stronę. Dla ponownego przeczytania książki trzeba było cały zwój przewinąć z lewej strony na prawą.

    Rękopis (manuskrypt) – zapisany odręcznie tekst, w odróżnieniu od powielanego mechanicznie. Termin stosowany zwykle w odniesieniu do zabytkowych książek lub dokumentów pochodzących z okresu przed upowszechnieniem się druku. W takim rozumieniu każdy rękopis jest dziełem niepowtarzalnym o indywidualnych cechach. W szerszym znaczeniu, rękopis to każdy tekst zapisywany ręcznie za pomocą np. ołówka, atramentu, tuszu.Adam Łajtar (ur. 1960) - polski historyk antyku, papirolog, nubiolog, archeolog, epigrafik, prof. dr hab. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat i habilitacja tamże. Profesor aktualnie zatrudniony w Zakładzie Papirologii Instytutu Archeologii Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jest przewodniczącym Komisji Wydawniczej Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk. Jest jednym z redaktorów pisma "The Journal of Juristic Papyrology.

    Papirologia (gr. papyros = papirus + logos = nauka) nauka zajmująca się odczytywaniem, wydawaniem i interpretacją starożytnych tekstów greckich (także łacińskich i koptyjskich), pisanych przede wszystkim na papirusie oraz na pergaminie, tabliczkach glinianych i ostrakach (skorupkach glinianych). Papirologia jest więc nauką badającą teksty napisane na papirusach. W praktyce termin ten nie odpowiada ściśle swej treści. Oznacza, bowiem pomocniczą naukę zajmującą się badaniem tekstów z grecko – rzymskiego Egiptu (332 p.n.e. – 641 n.e. ), napisanych zazwyczaj na papirusach w języku greckim. Dodanie określenia „w zasadzie” jest konieczne, dlatego, że papirologia uwzględnia w swych badaniach także teksty napisane w innych językach (egipskim, koptyjskim, łacińskim) i na innych materiałach (gliniane skorupy, kamień, tabliczki woskowane), jeżeli treść tych tekstów jest pokrewna treści greckich tekstów papirusowych z grecko – rzymskiego Egiptu.

    Cezary Kunderewicz (ur. 1919, zm. 1990) - historyk prawa rzymskiego, papirolog. W latach 1932-1936 studiował prawo na UW, doktorat w 1939 tamże. Uczeń Rafała Taubenschlaga. W latach 1945-1954 zatrudniony W Katedrze Historii Prawa na Zachodzie Europy UW, następnie w Zakładzie Prawa Antycznego (do 1961). Habilitacja w 1960. Od 1961 pracownik UŁ, profesor nadzwyczajny - 1971, profesor zwyczajny - 1976 (kierownik Katedry Prawa Rzymskiego UŁ w latach 1961-1982).The Journal of Juristic Papyrology, Supplements – seria książek z zakresu papirologii, koptologii, nubiologii, epigrafiki i dziejów antycznego grecko-rzymskiego Egiptu.

    W zasadzie papirolog to ten, który wydaje papirusy. W polu jego zainteresowania znajdują się także teksty napisane na innych materiałach piśmienniczych używanych w starożytnym Egipcie (min. ostraka).

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Henryk Kupiszewski (ur. 13 stycznia 1927 we wsi Książnice Wielkie, zm. 3 kwietnia 1994 w Warszawie), polski znawca prawa rzymskiego, filozof i moralista, dyplomata.
    Anna Świderkówna (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, właśc. Anna Świderek (do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem), zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.
    Papirus (gr. pápyros →, łac. papyrus) – materiał pisarski otrzymywany z tzw. trzciny papirusowej (pl. Cibora papirusowa, łac. Cyperus papyrus) rosnącej na bagnistych terenach strefy podzwrotnikowej. Długość jej łodyg dochodzi do 3 metrów. Roślina ta niegdyś powszechnie występowała w delcie Nilu, obecnie rzadko spotykana.
    Waldemar Ceran (ur. 7 września 1936 w Łodzi zm. 20 czerwca 2009 tamże) – polski historyk, profesor, badacz historii starożytnego Bizancjum, członek prezydium Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona 19 listopada 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według The Times Higher Education Supplement (QS World University Rankings). W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 234. pośród wszystkich typów uczelni. Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
    Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.