• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Panika na Chodynce

    Przeczytaj także...
    Mikołaj II Aleksandrowicz Romanow, ros. Николай II, Николай Александрович Романов (ur. 6 maja/18 maja 1868 w Sankt Petersburgu, zm. w nocy z 16 na 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) – ostatni cesarz Rosji, panujący w latach 1894-1917. Koronowany w Moskwie 14 maja/26 maja 1896; syn Aleksandra III z dynastii Romanowów i jego żony carycy Marii Fiodorowny. Święty prawosławny.Stragan (z niem. Schragen) – jest to rodzaj niewielkiego prowizorycznego sklepu, pod namiotem lub w drewnianej budce, a czasem stół lub ława z rozłożonym towarem.
    Maksim Gorki (Максим Горький, ur. 16 marca/28 marca 1868, zm. 18 czerwca 1936) – pisarz rosyjski, właściwie Aleksiej Maksimowicz Pieszkow (Алексей Максимович Пешков). Autor wielu dramatów (Na dnie), powieści (Matka) i opowiadań (Foma Gordiejew). Wybitna postać rosyjskiego modernizmu (tzw. srebrnego wieku).
    Ofiara paniki

    Panika na Chodynce (panika na Chodyńskim Polu) – wydarzenia, które miały miejsce w Moskwie 18 maja/30 maja 1896, roku, w związku z uroczystościami koronacyjnymi Mikołaja II.

    Na Chodynce, polu ćwiczeń moskiewskiego garnizonu, miał się odbyć wielki festyn ludowy. Zebrało się na nim około pół miliona poddanych, którym obiecano podarki żywnościowe. Tłum czekał całą noc i rankiem ruszył na stragany, z których wydawano podarki. Na skutek stratowania w sumie 2690 osób zostało poszkodowanych z czego 1389 zmarło. Nie skłoniło to jednak cara do przerwania uroczystości koronacyjnych i uczestnictwa w balu wydanym tego samego dnia przez ambasadora Francji.

    Sergiusz Aleksandrowicz Romanow (ur. 11 maja 1857 w Carskim Siole – zm. 17 lutego 1905 w Moskwie) – rosyjski arystokrata i polityk, syn cara Aleksandra II Romanowa, generał-gubernator Moskwy w latach 1891 do 1905.

    Do paniki na Chodynce nawiązał Maksym Gorki w realistycznej powieści Klim Samgin. Odpowiedzialność za złą organizację uroczystości i wynikłą z niej katastrofę ponosił Sergiusz Aleksandrowicz Romanow, który mimo tego wydarzenia pozostał bliskim i w pełni zaufanym współpracownikiem cara Mikołaja II.

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Grzegorz Jaszuński: Ostatni monarchowie. Warszawa: Czytelnik, 1975.
  • Слюнькова И. Н. Проекты оформления коронационных торжеств в России XIX века. – М., Буксмарт, 2013 438 с. ISBN 978-5-906190-9.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.