l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń

    Przeczytaj także...
    Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (KNUiFE) - centralny organ administracji rządowej działający od 1 kwietnia 2002 r. do 18 września 2006 r. Utworzony na mocy ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 z późn. zm.) w miejsce Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń. Ustawa z dnia 22 maja 2003 o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz o Rzeczniku Ubezpieczonych przeniosła na KNUiFE także dotychczasowe kompetencje Ministra Finansów, jako organu licencyjnego dla zakładów ubezpieczeń. Na mocy ustawy z dnia 21 lipca 2006 o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) kompetencje KNUiFE przejęła Komisja Nadzoru Finansowego.Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi – wyspecjalizowany organ nadzoru nad funduszami emerytalnymi i pracowniczymi programami emerytalnymi utworzony na podstawie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, jako element reformy emerytalnej, działający w latach 1998–2002. W 2002 zlikwidowany wraz z Państwowym Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i zastąpiony Komisją Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. Prezesem UNFE był Cezary Mech, a wiceprezesem Paweł Pelc. W 1998–1999 UNFE wydał 21 zezwoleń na utworzenie powszechnych towarzystw emerytalnych i otwartych funduszy emerytalnych. Opracował m.in. 3 raporty dotyczące nadzorowanego rynku: Bezpieczeństwo dzięki konkurencji (2000), Bezpieczeństwo dzięki zapobiegliwości (2001) i Bezpieczeństwo dzięki emeryturze (2002).
    Ministerstwo Finansów – urząd pomocniczy Ministra Finansów, centralnego organu administracji rządowej odpowiedzialnego za dział administracji rządowej – finanse publiczne. Pomaga Ministrowi Finansów w m.in. projektowaniu budżetu państwa, kierowaniu sprawami podatków, finansowania samorządów terytorialnych oraz sprawami związanymi z długiem publicznym.

    Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń – wyspecjalizowany organ nadzoru nad rynkiem ubezpieczeniowym działający w latach 1996-2002. Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń sprawował nadzór ubezpieczeniowy jedynie w zakresie nadzoru bieżącego nad działalnością zakładów ubezpieczeń, podczas gdy uprawnienia związane z licencjonowaniem zakładów ubezpieczeń pozostawiono w kompetencjach Ministra Finansów. Prezesem PUNU była Danuta Wałcerz. W 2002 r. PUNU zlikwidowano wraz z Urzędem Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i utworzono Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, jako zintegrowany organ nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego.

    Nadzór ubezpieczeniowy – część nadzoru nad rynkiem finansowym w Polsce dotycząca rynku ubezpieczeniowego (nadzór nad zakładami ubezpieczeń i reasekuracji oraz pośrednikami ubezpieczeniowymi). Pierwotnie sprawowany przez Ministra Finansów, następnie w latach 1996–2002 podzielony między Ministra Finansów (nadzór licencyjny) i Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń (nadzór nad bieżącą działalnością zakładów ubezpieczeń i reasekuracji oraz prowadzenie rejestrów pośredników ubezpieczeniowych: agentów ubezpieczeniowych, brokerów ubezpieczeniowych), w latach 2002-2003 podzielony między Ministra Finansów i Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, w latach 2003–2006 sprawowany przez Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, a od 2006 przez Komisję Nadzoru Finansowego.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • WYWIAD z Panią DANUTĄ WAŁCERZ Prezesem Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń (PUNU)
  • Ochrona konsumenta na rynku ubezpieczeń
  • Paweł Pelc: Nowy kształt nadzoru nad rynkiem finansowym w Polsce (w: Gazeta Ubezpieczeniowa, nr 48 (399), 28 listopada 2006, str. 14-15)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)


    Reklama

    tt