• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pałac Miraflores

    Przeczytaj także...
    Neoklasycyzm (neo- + klasycyzm – łac. classicus pierwszorzędny) – zespół różnorodnych tendencji w sztuce, literaturze, muzyce i architekturze nawiązujących do nurtu klasycystycznego, renesansu lub baroku, pojawiających się na przestrzeni wieków XIX i XX.Peru (Perú, Republika Peru – República del Perú) – państwo w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym. Jest to trzecie co do wielkości państwo kontynentu po Brazylii i Argentynie oraz drugi co do wielkości kraj andyjski po Argentynie. Stolicą Peru jest Lima.
    Luis Herrera Campins (ur. 4 maja 1925 w Acarígua, zm. 9 listopada 2007 w Caracas) – wenezuelski prawnik i polityk, prezydent kraju w latach 1979–1984.
    Entrada Miraflores.JPG
    Centralne patio pałacu
    Salon Ambasadorów

    Pałac Mirafloresneoklasycystyczny pałac w środkowo-zachodniej części Caracas, siedziba prezydenta Wenezueli oraz rządu tego kraju. Został wzniesiony w roku 1884 według projektu Giuseppe Orsiego de Mombello. Obecne funkcje pełni od 1900.

    Rafael Antonio Caldera Rodríguez (ur. 24 stycznia 1916 w San Felipe, zm. 24 grudnia 2009 w Caracas) – wenezuelski polityk, dwukrotny prezydent Wenezueli (1969–1974 i 1994–1999).

    Historia[]

    Nowa rezydencja prezydencka została wzniesiona z inicjatywy gen. Joaquina Crespo, który nabył w tym celu działkę budowlaną i zamówił projekt u Włocha Giuseppe Orsiego de Mombello. Prace budowlane napotkały jednak nieoczekiwane trudności, związane z nieregularnością terenu i częstotliwością opadów, jak również z wygnaniem samego Crespo. Prace musiały zostać przerwane; podjęto je na nowo w 1887. Tym razem kierownictwo budowy przejął Juan Bautista Sales, który zmodyfikował pierwotny projekt, wzorując go na tradycjach architektonicznych Hiszpanii.

    W 1892 zakończono prace związane z zewnętrznym wyglądem rezydencji, które nabrały tempa po powrocie Crespo z emigracji w Peru. W rok później wykończono wnętrza Miraflores. W 1897 po raz pierwszy pałac pojawił się na planach Caracas, jednak Crespo nie zdążył w nim zamieszkać na stałe, gdyż zginął w początkach 1898. Przez kilka lat, z powodu pozostawionych przez niego długów, dalszy los rezydencji nie był jasny. Dopiero generał Cipriano Castro 29 października 1900 zdecydował o uczynieniu z Miraflores stałej siedziby prezydentów Wenezueli (chociaż formalnie taka decyzja została usankcjonowana dopiero 11 lat później). 1 stycznia 1901, z okazji nowego roku, w pałacu miała miejsce pierwsza oficjalna uroczystość z udziałem głowy państwa. W 1941 na polecenie prezydenta Isaiasa Mediny Angarity Miraflores przeszedł generalny remont.

    W latach 1948-1958 w czasie dyktatury wojskowej Miraflores był opuszczony, istniały nawet projekty całkowitej jego rozbiórki. O powrocie władz państwa do pałacu zadecydował po przywróceniu demokracji przedstawicielskiej Romulo Betancourt. Rafael Caldera nakazał natomiast rozbudowę obiektu o dodatkowe pomieszczenia administracyjne, podobne prace zlecił również prezydent Luis Herrera Campins. Od lutego 1979 Miraflores posiada status zabytku.

    Od 1994 Miraflores jest równolegle siedzibą prezydenta i rządu Wenezueli. Obiekt otaczają ogrody w stylu francuskim.


    Bibliografia[]

  • Historia pałacu Miraflores



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.087 sek.