• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pałac Lasockich w Krakowie

    Przeczytaj także...
    Albertyni (Zgromadzenie Braci Albertynów Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego Posługujących Ubogim (Alb.)). Zgromadzenie założone przez św. Alberta Chmielowskiego (Brata Alberta); 25 sierpnia 1888 r. w Krakowie. Członkowie zgromadzenia zasadniczo nie przyjmują święceń kapłańskich, ich celem jest pomoc potrzebującym. Siedzibą zgromadzenia jest Kraków, gdzie rezyduje Brat Starszy (przełożony generalny). Zakonnicy noszą habity koloru ciemnoszarego, przepasane sznurem, na którym zawieszony jest różaniec.Artur Grottger (ur. 11 listopada 1837 w Ottyniowicach, zm. 13 grudnia 1867 w Amélie-les-Bains-Palalda) – polski malarz, jeden z czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie polskim, ilustrator, rysownik, autor cyklu „kartonów” o powstaniu styczniowym.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Pałac Lasockich – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w Dzielnicy VIII na Dębnikach przy ul. Tynieckiej 18.

    W XIX wieku stała w tym miejscu klasycystyczna willa z oficynami, którą zakupił około roku 1871 hrabia Bronisław Lasocki. Łącząc wcześniej istniejące budynki stworzył eklektyczną rezydencję o charakterze pałacowym. Ciekawym elementem pałacu jest czworokątna wieża zwieńczona krenelażem.

    Ulica Tyniecka – ulica w Krakowie w dzielnicy Dębniki, biegnąca od Rynku Dębnickiego wzdłuż prawego brzegu Wisły w kierunku Tyńca, aż do węzła Tynieckiego południowej obwodnicy Krakowa w ciągu autostrady A4.Maksymilian Nitsch (ur. 22 września 1843 w Krakowie, zm. 14 października 1890 w Krakowie) – polski architekt, przedstawiciel historyzmu i eklektyzmu, przedsiębiorca budowlany. Studiował w Berlinie. Ojciec Kazimierza. W latach 1885-1887 pracował na zlecenie Hieronima Lubomirskiego budując pałac w Bakończycach

    Powstały ok. połowy XIX w. otoczony ogrodem budynek pierwotny, stanowiący własność rodziny Gumplowiczów, był obiektem parterowym z piętrowym korpusem. Budowla miała rzut prostokątny. W trakcie przebudowy dodano piętra nad skrzydłami bocznymi, wykonano połączenie z murowaną parterową oficyną, po lewej stronie dobudowano trójkondygnacyjną wieżę widokową i pokryto elewację dekoracją neorenesansową. Elewacja północna w miejsce drewnianego ganku otrzymała murowany portyk filarowy podtrzymujący taras, a elewacja ogrodowa wzbogacona została o murowaną i oszkloną werandę. Powstał też jednokondygnacyjny architektoniczny łącznik, zespalający wieżę z korpusem głównym pałacu. Całość otaczał park. Autorem przebudowy był prawdopodobnie Maksymilian Nitsch. W pałacu Lasockich znajdowała się niewielka kolekcja dzieł sztuki. W galerii, którą zlokalizowano w pawilonie łączącym pałac z wieżą, umieszczony był zbiór obrazów i rysunków malarzy polskich (m.in. Artur Grottger, Juliusz Kossak, Antoni Adam Piotrowski), a w pomieszczeniu zwanym "muzeum", stały gabloty ze zbiorami szkła, porcelany, numizmatów i "starożytności". Ściany pomieszczeń reprezentacyjnych dekorowała stara broń.

    Park Dębnicki w Krakowie – park położony przy ulicy Praskiej w Krakowie. Zajmuje powierzchnię 4,82 ha; zaprojektowany został przez pracowników Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej. Park składa się z dwóch części przedzielonych terenem przemysłowym. Na tyłach parku znajduje się neorenesansowy pałac Lasockich – rodziny, która około sto lat temu przekazała Krakowowi teren pod budowę parku. W dwudziestoleciu międzywojennym na terenie parku znajdował się zakład dla ubogich chłopców prowadzony przez braci Albertynów.Portyk (łac. porticus) – część budynku na planie prostokąta z jednym lub kilkoma rzędami kolumn, które wspierają dach, otwarta co najmniej z jednej strony, najczęściej jedno- lub dwukondygnacyjna.

    Po roku 1910 pałac stał się własnością gminy. W latach 20. ubiegłego wieku bracia Albertyni prowadzili w nim Zakład dla Nieletnich Chłopców. Po 1945 roku w budynku znajdowały się mieszkania oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Zieleni.

    Od 1980 stał zdewastowany, opuszczony i otwarty, w 1993 kupiło go przedsiębiorstwo inżynieryjne Skanska-Oddział Hydrotrest. Obok pałacu znajduje się hotel oraz Park Dębnicki.

    Obecnie znajdują się tam biura różnych firm.

    Dębniki – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy VIII Dębniki. Położone są na prawym, południowym brzegu Wisły a ich granice to ul. Monte Cassino od mostu Grunwaldzkiego, ul. Zielna, ul. Norymberska i rzeka Wisła. Dębniki zostały włączone do Krakowa w 1909 roku jako XI dzielnica katastralna.Dzielnica VIII Dębniki – dzielnica, jednostka pomocnicza gminy miejskiej Kraków. Do 1990 r. wchodziła w skład dzielnicy Podgórze. Ze względu na stosunkowo dużą ilość wolnych terenów do zabudowy, dzielnica VIII jest bardzo szybko rozwijającym się obszarem Krakowa. Szczególnie dotyczy to obszaru osiedla Ruczaj, położonego pomiędzy ulicą Kobierzyńską, a ulicami Grota-Roweckiego i Bobrzyńskiego, gdzie w ostatnich latach powstało wiele nowych osiedli mieszkaniowych. Poza Ruczajem, dużo nowych inwestycji powstaje również na terenie Pychowic, Zakrzówka i osiedla Kliny-Zacisze. Na terenie tej dzielnicy znajduje się III Kampus UJ, Krakowski Park Technologiczny (stanowiący część Krakowskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej) oraz Zespół Szkół Łączności.

    Przypisy

    1. Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Lasockich, "Echo Krakowa", 25 IV 1990 r., nr 81 (13142).

    Bibliografia[]

    Encyklopedia Krakowa red. Antoni Henryk Stachowski, PWN 2000, ISBN 83-01-13325-2

    Linki zewnętrzne[]

  • Krzysztof Jakubowski: Przeprawa na Dębniki. gazeta.pl, 26 czerwca 2008. [dostęp 2013-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-19)].
  • Artur Turyna: Zabytkowe pałace i dwory Krakowa. wawel.net. [dostęp 2013-09-20].



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Antoni Adam Piotrowski (ur. 7 września 1853 w Nietulisku, parafia Kunów koło Radomia, zm. 12 grudnia 1924 w Warszawie), polski malarz, rysownik, ilustrator.
    Blanki (krenelaż) – element architektoniczny w postaci zwieńczenia murów obronnych i baszt tzw. zębami, pomiędzy którymi znajduje się wolna przestrzeń, co miało ułatwić obronę w czasie oblężenia - w prześwitach pomiędzy zębami byli rozlokowani łucznicy.
    Juliusz Kossak, herbu Kos (ur. 29 października 1824 w Nowym Wiśniczu, zm. 3 lutego 1899 w Krakowie) – polski malarz, rysownik i ilustrator. Specjalizował się w malarstwie historycznym i batalistycznym, ulubionym tematem jego obrazów były konie. Malował małoformatowe dzieła głównie techniką akwarelową. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Krakowie Muzeum Narodowego. Ojciec Wojciecha Kossaka.

    Reklama