• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • PZL P.11



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Skrzydło samolotu (płat nośny) – zespół płatowca, jeden z głównych elementów konstrukcyjnych stałopłatów (samolotów, szybowców) służący do wytwarzania siły nośnej. W przekroju skrzydło ma kształt profilu lotniczego. Na krawędzi skrzydła umieszczone są lotki i często urządzenia do zwiększenia siły nośnej (sloty, klapy). Skrzydło tworzy często zespół konstrukcyjny w skład którego mogą wchodzić gondole silnikowe, podwozie, zbiorniki paliwa oraz pomieszczenia na ładunek użytkowy.Mokotów – lewobrzeżna dzielnica Warszawy na południu miasta, leżąca po obu stronach skarpy wiślanej (Górny i Dolny Mokotów).

    PZL P.11polski samolot myśliwski konstrukcji inżyniera Zygmunta Puławskiego z okresu przed II wojną światową. Produkowany w Polsce w zakładach PZL w latach 1934–1936, a także na licencji w zakładach IAR w Rumunii. Stanowił jednomiejscowy górnopłat konstrukcji metalowej, z odkrytą kabiną i stałym podwoziem, napędzany silnikiem gwiazdowym. W chwili wejścia do służby w 1935 roku należał do światowej czołówki pod względem nowoczesności, lecz w 1939 roku ustępował już znacznie osiągami nowym samolotom niemieckim. Mimo to, w najliczniejszej wersji P.11c był podstawowym polskim myśliwcem podczas wojny obronnej w 1939 roku. Zwany potocznie „jedenastką”, uznawany jest za symbol polskiego lotnictwa wojskowego okresu kampanii wrześniowej. Myśliwców P.11a i P.11c używało 12 eskadr myśliwskich z 15 posiadanych, wchodzących w skład Brygady Pościgowej oraz lotnictwa armijnego. Używany ponadto bojowo na froncie wschodnim II wojny światowej przez lotnictwo Rumunii, które przejęło również część polskich samolotów. Wyprodukowano ogółem 350 samolotów, w tym 200 seryjnych dla lotnictwa polskiego i 145 dla rumuńskiego.

    Jerzy Bogdan Cynk (ur. 11 maja 1925 w Warszawie, zm. 18 listopada 2016 w Wielkiej Brytanii) – polski historyk, autor wielu publikacji w języku angielskim na temat polskiego lotnictwa. PZL.50 Jastrząb (PZL-50) – prototyp polskiego samolotu myśliwskiego konstrukcji inżyniera Wsiewołoda Jakimiuka, opracowany i wyprodukowany w Państwowych Zakładach Lotniczych w 1939 roku.

    Historia powstania[ | edytuj kod]

    Na przełomie lat 20. i 30. w nowo powstałych Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie inż. Zygmunt Puławski skonstruował serię nowoczesnych, całkowicie metalowych samolotów myśliwskich, poczynając od PZL P.1 z 1929 roku z silnikiem rzędowym. Ich cechą charakterystyczną był układ zastrzałowego górnopłata z opatentowanym przez Puławskiego skrzydłem, znanym jako płat Puławskiego. Skrzydła były zagięte w dół przy kadłubie, łącząc się z nim bezpośrednio, a w miejscu połączenia były zwężone i pocienione, zapewniając dobrą widoczność dla pilota. Opatentowane było także stałe podwozie nożycowe, z amortyzatorami ukrytymi w kadłubie. P.1 wzbudził zainteresowanie na świecie, podobnie jak kolejny model PZL P.6 z silnikiem gwiazdowym z 1930 roku, lecz oba pozostały prototypami. W październiku 1930 roku oblatano natomiast model PZL P.7 z silnikiem gwiazdowym Bristol Jupiter VIIF o mocy maksymalnej 520 KM, wybrany na wyposażenie lotnictwa polskiego i produkowany w latach 1932–1933. Należy nadmienić jednak, że zastosowanie silników gwiazdowych pogarszało widoczność do przodu, niwelując częściowo zalety płata Puławskiego. Udana prezentacja P.6 na salonie paryskim w grudniu 1930 roku spowodowała starania wiodących zagranicznych producentów silników, w celu zastosowania ich w polskim samolocie, toteż w styczniu 1931 roku dyrekcja PZL zdecydowała opracować równolegle dwa nowe modele, początkowo z myślą o eksporcie: P.11 z mocniejszym silnikiem gwiazdowym Bristol Mercury, oraz PZL P.8 z silnikiem rzędowym.

    Bugonarew (lub Bugo-Narew) – dawna nazwa cieku wodnego uchodzącego z Jeziora Zegrzyńskiego i łączącego ten zalew z Wisłą. Nazwa ta została ostatecznie zniesiona w 1963 roku zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów. Obecnie nazwą właściwą jest Narew, Bug został uznany za lewy dopływ Narwi. Używane były także nazwy: Narwio-Bug (Narwiobug) i Narwo-Bug (Narwobug).Mieczysław Adolf Medwecki (ur. 7 czerwca 1904 w Pasiecznej koło Nadwórnej, zginął 1 września 1939) – polski pilot okresu II wojny światowej. Był pierwszym pilotem, który zginął podczas II wojny światowej.

    PZL P.11 stanowił wzmocnione i ulepszone rozwinięcie modelu P.7, z mocniejszym silnikiem i innymi zmianami. Po śmierci inż. Puławskiego w wypadku lotniczym 21 marca 1931 roku, prace nad projektem kontynuował jego współpracownik, inż. Wsiewołod Jakimiuk. Obliczenia aerodynamiczne i wytrzymałościowe dla samolotu PZL P.11 wykonał inż. Piotr Bielkowicz. W toku rozwoju powstało pięć prototypów z różnymi silnikami, kilkakrotnie przerabianych. Pierwszy prototyp (P.11/I) został oblatany w sierpniu 1931 roku przez Bolesława Orlińskiego. Otrzymał on francuski silnik Gnome-Rhône Jupiter VII 9Asb o mocy maksymalnej 480 KM, z myślą o użytkownikach silników francuskich. Był podobny do P.6, od którego różnił się przede wszystkim ulepszonym skrzydłem, pozbawionym wystających grzebieni na górnej powierzchni na skutek zmiany technologii nitowania, natomiast kadłub i usterzenie były zasadniczo takie same. Prototyp ten prezentowany był pod koniec roku w Rumunii i Turcji. W listopadzie 1931 roku prowadzono również próby statyczne dodatkowego płatowca, z udziałem delegacji rumuńskiej, z bardzo dobrymi wynikami obciążenia niszczącego. W publikacjach podawano, że pierwszy prototyp został w sierpniu 1932 roku dostarczony do Portugalii, lecz nie potwierdza tego nowsza literatura.

    Pokrycie – zewnętrzna powłoka skrzydeł, kadłuba i innych elementów statku powietrznego. Pokrycie może przenosić obciążenia konstrukcji (pokrycie pracujące) lub nie (pokrycie niepracujące).Mateusz Iżycki de Notto (ur. 22 lutego 1898 w Odessie, zm. 12 lutego 1952 w Lyonie) – generał brygady pilot Wojska Polskiego II RP.

    Drugi prototyp (P.11/II), ze zmodyfikowanym kadłubem i usterzeniem, wyposażony w brytyjski silnik Bristol Mercury IVA o mocy 517 KM, oblatany został przez Bolesława Orlińskiego w grudniu 1931 roku. Otrzymał też uzbrojenie w postaci dwóch km-ów Vickers w kadłubie, z celownikiem lunetkowym w wiatrochronie. W trakcie prób dodano szeroki pierścień Townenda na silniku, długą owiewkę za głową pilota (następnie skróconą), a także owiewki kół. Testowano na nim też różne śmigła, w tym Ratier o zmiennym skoku. W lipcu 1932 roku por. pil. Jerzy Bajan zajął nim drugie miejsce w wyścigu myśliwców podczas III Międzynarodowego Mityngu Lotniczego w Zurychu, osiągając prędkość 310 km/h i pokonując większość konstrukcji zachodnich; samolot nosił wówczas znaki 6-A. Według nowszych publikacji, P.11/II był po mityngu demonstrowany przez około rok w Portugalii, lecz ostatecznie w 1933 roku wrócił do Polski, gdzie był używany do szkolenia i 23 czerwca 1936 roku został rozbity przy lądowaniu na Lotnisku Mokotowskim.

    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).Karabin maszynowy Vickers (ang. Vickers machine gun lub Vickers gun) - ciężki karabin maszynowy kalibru 0,303 cala (7,7 mm) produkowany przez firmę Vickers.

    Trzeci prototyp (P.11/III) został oblatany w czerwcu 1932 roku. Miał on silnik Bristol Mercury IVS2 o mocy do 575 KM, osłonięty dosyć wąskim pierścieniem Townenda. Pilotowany przez płk. pil. Jerzego Kossowskiego, ze znakami 6-D, wziął udział na przełomie sierpnia i września w wyścigach National Air Races w Cleveland w USA, lecz mimo rozwinięcia największej prędkości, zawodów nie wygrał, gdyż z powodu nieporozumienia nadleciał na metę z niewłaściwego kierunku. Jesienią samolot został zmodyfikowany, otrzymał szerszy pierścień Townenda na silniku z kolektorem spalin w przedniej krawędzi i uzbrojenie z dwóch km-ów, z celownikiem lunetkowym. Czwarty prototyp P.11/IV powstał dla zamontowania nowego francuskiego silnika Gnome-Rhône K9 Mistral o mocy do 550 KM, dostarczonego w celach reklamowych przez wytwórnię. Zbudowano go w oparciu o płatowiec P.7a. W listopadzie – grudniu 1932 roku został on zaprezentowany na XIII Salonie Lotniczym w Paryżu, wyposażony w trójłopatowe śmigło Gnome-Rhône. Stał się on przedprototypem wersji dla Rumunii.

    Heinkel He 46 to niemiecki samolot rozpoznawczy krótkiego zasięgu i współpracy z armią lądową opracowany w latach trzydziestych XX wieku.Tupolew SB-2 (Скоростной бомбардировщик) – trzymiejscowy lekki bombowiec produkcji ZSRR z czasów II wojny światowej.

    Produkcja i rozwój[ | edytuj kod]

    PZL P.11a ze 113. Eskadry Myśliwskiej na lotnisku
    Wizyta polskich lotników w Stanach Zjednoczonych w 1932 r. Płk pil. Jerzy Kossowski przed samolotem PZL P-11.

    Pierwszym wariantem dla polskiego lotnictwa wojskowego był P.11a. Początkowo władze wojskowe zamierzały kupować dalej samoloty P.7a, lecz latem 1933 roku zdecydowano o zamówieniu zamiast nich P.11, traktowanych jako ulepszenie P.7. Napędzał je produkowany w polskich zakładach Skody na licencji silnik gwiazdowy Bristol Mercury IVS2 o mocy 575 KM. Początkowo zamówienie opiewało na 120 samolotów, lecz ostatecznie w tej wersji powstało ich jedynie 50. P.11a oparty był na prototypie P.11/III, miał dość szeroki pierścień Townenda na silniku z pierścieniowym kolektorem spalin w przedniej krawędzi i krótką owiewkę za kabiną, lecz widoczną różnicę w stosunku do prototypów (oraz do P.7a) stanowił poszerzony statecznik pionowy i ster. W stosunku do produkowanych wcześniej P.11b, P.11a otrzymały też zmodyfikowane skrzydło, przekonstruowaną część kabinową i nowy wiatrochron (trapezowy w widoku z boku). Uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe kal. 7,92 mm Vickers wz. E po bokach kadłuba, z celownikiem przeziernikowym przed wiatrochronem. Samoloty te wyprodukowano w 1934 roku, a do jednostek zaczęły wchodzić dopiero od lata 1935 roku, z nadanymi numerami wojskowymi od 7.1 do 7.50.

    PZL P.1 (PZL P-1) to jednomiejscowy prototyp samolotu myśliwskiego konstrukcji inżyniera Zygmunta Puławskiego. Pierwszy z samolotów sławnej rodziny myśliwców z polskim płatem takich jak PZL P.7 czy PZL P.11 (myśliwce typu P).Besarabia (rum. Basarabia, tur. Besarabya, ukr. Бесарабія) – kraina historyczna położona we Wschodniej Europie między Dniestrem a Prutem, będąca obecnie częścią Mołdawii i Ukrainy. Współcześnie nazwy Besarabia używa się w znaczeniu historycznym, geograficznym i kulturowym, całkowicie pozbawionym sensu politycznego. Stosuje ją jednak w swej terminologii np. Związek Wypędzonych (ziomkostwo besarabskie).

    Zainteresowanie nową konstrukcją wyraziła już na początku Rumunia, która jako pierwsza 22 kwietnia 1933 roku zamówiła 50 maszyn seryjnych, oznaczonych jako P.11b. Przez to, P.11b stała się pierwszą produkowaną wersją P.11. Wykonano ich 49, w tym pierwsze 20 samolotów serii K (P.11b-K) miało węższy pierścień Townenda, bez kolektora spalin (z indywidualnymi rurami wydechowymi jak w P.7a). Dalsze 29 samolotów serii L miało szerszy pierścień z kolektorem spalin w przedniej części (wprowadzony później też w serii K). Płat, część konstrukcji kadłuba, usterzenie poziome i wiatrochron – trójkątny w rzucie z boku, przejęto z samolotu P.7a; napęd stanowił silnik Gnome-Rhône 9Krsd o mocy 500/515 KM z dwułopatowym śmigłem. Dostawy opóźniły się z uwagi na oczekiwanie na silniki i miały miejsce od lata 1934 roku. Jako pięćdziesiąty samolot dostarczono w 1936 roku prototyp wersji P.11f.

    Synchronizator karabinu maszynowego — urządzenie mechaniczne, część lotniczego karabinu maszynowego strzelającego przez śmigło, którego zadaniem jest odpalanie nabojów tylko w takich momentach, gdy łopaty śmigła znajdują się poza torem lotu pocisku, co zapobiega odstrzeleniu własnego śmigła przez pilota. Synchronizatory karabinów maszynowych wprowadzone po raz pierwszy podczas I wojny światowej były znaczącym osiągnięciem technicznym w historii walk powietrznych i pozostały w użyciu aż do wojny koreańskiej, kiedy to do powszechnego użycia weszły pozbawione śmigieł samoloty odrzutowe. Podobnym w działaniu urządzeniem był przerywacz, który blokował oddanie strzału w tych momentach, gdy śmigło znajdowało się na linii strzału.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    PZL P.11c w Muzeum Lotnictwa Polskiego (koła nieoryginalne)

    W lecie 1934 roku powstał znacznie przekonstruowany prototyp P.11/V, który dał początek samolotom nowego wariantu P.11c. Celem było zastosowanie mocniejszego silnika (ok. 600 KM), dla sprostania pojawiającej się konkurencji, a także poprawienie widoczności z kabiny. Tę najbardziej znaną wersję wyróżniał nowy udoskonalony kadłub o nieco innym kształcie, z obniżonym o 13,5 cm silnikiem i całkowicie zmienionym kształtem statecznika pionowego i steru. Widoczność z kabiny polepszyło też podniesienie o 5 cm i przesunięcie do tyłu o 30 cm fotela pilota, pocienienie i zwiększenie wzniosu skrzydeł w części przykadłubowej, a także zastosowanie nowego wariantu silnika Mercury VS2, o mniejszej średnicy od poprzednika. Zmieniono nieco konstrukcję kadłuba – dłuższa kratownica sięgała za kabinę pilota, która stała się obszerniejsza, co zwiększyło jego komfort, poprawiając też wentylację, na którą były skargi ze względu na gromadzenie się spalin. Zastosowano długą owiewkę za odkrytą kabiną pilota, zmniejszającą opory aerodynamiczne. Dwa karabiny maszynowe po bokach kadłuba zamocowano wyżej, dla ułatwienia obserwacji toru pocisków. Przewidziano wzmocnienie uzbrojenia o dwa karabiny maszynowe w skrzydłach i wyrzutniki dla bomb 12,5 kg. Prototyp P.11/V testowano zarówno z silnikiem Bristol Mercury VS2, jak i nowym Gnome-Rhône 9Krse, z którym został wystawiony na XIV Salonie Lotniczym w Paryżu na przełomie listopada i grudnia 1934 roku. Ostatecznie został dostarczony do Rumunii jako prototyp P.11f. Produkcję seryjną P.11c dla polskiego lotnictwa rozpoczęto zamiast P.11a pod koniec 1934 roku, w ramach istniejącego zamówienia na 120 sztuk, po czym rozszerzono zamówienie do 200 sztuk. Wyprodukowano ogółem 150 samolotów wersji P.11c (w starszej literaturze podawano liczbę 175). Otrzymały one numery wojskowe od 8.1 wzwyż. Samoloty produkowano z wytwarzanym w Polsce silnikiem PZL Merkury VS2 o mocy 600 KM. Wytwórnia oferowała także wariant P.11c z silnikiem Mercury VIS o mocy 645 KM, jednakże według najnowszej literatury powstał prawdopodobnie tylko jeden taki samolot dla lotnictwa polskiego. Samoloty były początkowo produkowane w wytwórni na Mokotowie, a od 1935 roku w nowej Wytwórni Płatowców na OkęciuPaluchu. Produkcja samolotów rodziny P.11 została w Polsce zakończona w 1936 roku; dalszych już nie zamawiano, uznając je już wówczas za przestarzałe. W produkcji eksportowej zostały zastąpione przez stanowiące ich rozwinięcie myśliwce PZL P.24 z mocniejszymi silnikami w układzie podwójnej gwiazdy.

    Henryk Szczęsny (ur. 27 marca 1909 w Ruszkowie pow. Ciechanów, zm. 25 lipca 1996 w Londynie) − kapitan pilot Wojska Polskiego II RP, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.Stateczność samolotu - właściwość samolotu polegająca na powracaniu do warunków równowagi statycznej, w przypadku gdy został z tych warunków wytrącony. Drgania statecznego samolotu wytrąconego z warunków równowagi statycznej są drganiami tłumionymi o zmniejszającej się amplitudzie drgań wraz z upływem czasu.

    Po opracowaniu modelu P.11c, Rumunia uzyskała w styczniu 1935 roku licencję na jego wariant napędzany silnikiem Gnome-Rhône 9Krse (560/610 KM), po czym rozpoczęła produkcję nowego modelu jako IAR P.11f. PZL miały dostarczyć półfabrykaty do budowy pierwszych 10 samolotów. Zakłady Industria Aeronautica Română (IAR) w Braszowie wyprodukowały 95 maszyn tego typu, które weszły do służby od 1937 roku. Były one uzbrojone w 4 karabiny maszynowe i miały polskie śmigła dwułopatowe Szomański, natomiast różniły się kształtem osłony silnika i brakiem kołpaka śmigła. Samoloty rumuńskie miały km-y FN Browning. Pomimo prowadzonych rozmów, nie udało się sprzedać P.11 do innych krajów (m.in. Portugalii, Turcji, Jugosławii i Bułgarii), chociaż sukcesy eksportowe odniósł później ulepszony model PZL P.24. Latem 1935 roku zamówienie na 36 P.11 złożył rząd Hiszpanii, lecz nie zostało ono sfinalizowane, przy tym polskie władze rozważały jesienią sprzedaż tam P.11c i zamówienie zamiast nich takiej liczby samolotów z mocniejszymi silnikami Merkury VIS. Nie doszło do powstania wersji P.11d i e – prawdopodobnie oznaczenie P.11d miała nosić projektowana wersja dla lotnictwa morskiego, w związku z wyrażonym w 1935 roku zainteresowaniem Morskiego Dywizjonu Lotniczego zakupem 24 samolotów. Samolot miał mieć szczelny kadłub na wypadek wodowania, przyrządy do nawigacji morskiej i specjalny sprzęt ratunkowy, lecz nie doszło ostatecznie do ich zamówienia. W literaturze przypuszcza się, że oznaczenie P.11e mogła nosić wersja dla Hiszpanii.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

    Wyprodukowane polskie samoloty były w ograniczonym zakresie modernizowane. W P.11 obu wersji karabiny maszynowe kal. 7,92 mm Vickers wz. E zamieniano na bardziej niezawodne wz. 33 tego samego kalibru. Od 1937 roku w P.11c montowano dwa dodatkowe km-y w skrzydłach, ale do wybuchu wojny otrzymały je nieliczne samoloty z uwagi na brak wystarczającej ich liczby. Ponadto, dodatkowe karabiny maszynowe zwiększały masę samolotu, pogarszając jego osiągi i manewrowość i dlatego bywały demontowane w jednostkach. Ostatecznie 4 km-y we wrześniu 1939 roku miało tylko 10 samolotów. Od 1937 roku P.11c wyposażano także w radiostację, przy czym do wybuchu wojny otrzymała je większość samolotów (89 na 106 w jednostkach bojowych według stanu z 1 września 1939 roku). W 1937 roku rozważano wznowienie produkcji samolotów z silnikiem Mercury VII o mocy 710 KM, ale odrzucono tę koncepcję z uwagi na zbyt mały przyrost prędkości (mimo, że przewidywano osiągnięcie 420 km/h). Ponownie, już po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii, rozpatrywano ofertę sprzedaży tam do 100 P.11c i zakupu w zamian nowszego sprzętu, lecz wiosną 1938 roku sprzeciwił się temu Szef Sztabu Głównego.

    Piotr Bielkowicz (ur. 1 lutego 1902 w Kijowie, zm. 30 września 1993) – polski inżynier lotniczy, uczestnik programu Apollo.Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia (PWU) – polskie przedsiębiorstwo zbrojeniowe funkcjonujące w latach 1927-1939. Siedziba znajdowała się w Warszawie.

    Wobec rosnącego zagrożenia ze strony III Rzeszy i dużych opóźnień programu nowego myśliwca PZL.50 Jastrząb, jako tymczasowe rozwiązanie Dowództwo Lotnictwa MSWojsk. nakazało wiosną 1939 roku opracowanie wersji P.11g Kobuz. Przyczyną ich powstania była chęć wykorzystania mocniejszych silników Bristol Mercury VIII (850 KM), których produkcję podjęto w Polsce w liczbie 150 sztuk dla PZL.50. Tuż przed wybuchem wojny w sierpniu 1939 roku zdołano oblatać tylko jeden prototyp, zbudowany w oparciu o kadłub P.11c i zmodyfikowane skrzydła P.24. Otrzymał on nową osłonę silnika, nowe śmigło, i po raz pierwszy na P.11, zakrytą kabinę, jak P.24. Podczas prób samolot osiągnął wciąż zbyt małą jak na potrzeby konfrontacji z niemieckimi myśliwcami prędkość 390 km/h. Produkcja 90 sztuk została zlecona Podlaskiej Wytwórni Samolotów; dostawy pierwszych samolotów miały nastąpić w I kwartale 1940 roku, lecz do uruchomienia produkcji już nie doszło. Po wybuchu wojny prototyp został ewakuowany z Warszawy do Wielicka, gdzie został uzbrojony w 4 km-y i przejęty przez lotnictwo. Wziął udział w walkach w kampanii wrześniowej – pilot Henryk Szczęsny zgłosił na nim 14 i 15 września dwa zestrzelenia (z czego drugie, nad He 111, jest potwierdzone). Był on przez długi czas w literaturze omyłkowo identyfikowany (także przez samego por. Szczęsnego) jako P.24, który to typ nie brał jednak udziału w kampanii. Warto zauważyć, że Niemcy powszechnie identyfikowali P.11 i P.7 w meldunkach jako P.24.

    Konstrukcja kratownicowa, kadłub kratownicowy – typ konstrukcji lotniczej, w której kadłub skonstruowany jest z kratownic. Kadłub może być dodatkowo wzmocniony podłużnicami. Wczesne samoloty miały zazwyczaj kadłub o konstrukcji kratownicowej, zazwyczaj zbudowany z drewna. Kadłub kratownicowy może być dodatkowo kryty, zazwyczaj płótnem, sklejką lub pokryciem metalowym.Front wschodni – całokształt działań bojowych w czasie II wojny światowej pomiędzy III Rzeszą a ZSRR i sojusznikami obydwóch państw w Europie Wschodniej i Środkowej. Walki na froncie wschodnim trwały od 22 czerwca 1941 do 8 maja 1945. Swym zasięgiem obejmowały znaczny obszar europejskiej części Rosji, całą Polskę, Ukrainę, Białoruś, Litwę, Łotwę, Estonię, Finlandię, Rumunię, Węgry, Słowację, Jugosławię aż do wschodniej części Niemiec i Austrii. Był to najkrwawszy i największy z frontów wojennych w historii.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




    Warto wiedzieć że... beta

    Profil lotniczy – obrys przekroju skrzydła samolotu, łopaty śmigła itp. w płaszczyźnie prostopadłej do osi biegnącej wzdłuż rozpiętości skrzydła (lub promienia śmigła czy wirnika). Cechą charakterystyczną profilu lotniczego jest zdolność do efektywnego wytwarzania siły nośnej pod wpływem powietrza opływającego profil (płat).
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Wacław Teofil Stachiewicz (ur. 19 listopada 1894 we Lwowie, zm. 12 listopada 1973 w Montrealu) – generał dywizji Wojska Polskiego, szef Sztabu Głównego (1935–1939), pisarz wojskowy, wolnomularz, członek loży wolnomularskiej Tomasz Zan w Wilnie.
    Podwozie – zespół płatowca (samolotu, śmigłowca lub szybowca) umożliwiający postój na podłożu oraz przejście ze stanu spoczynku do lotu w powietrzu i odwrotnie. Podwozie umożliwia postój płatowca na ziemi, wodzie lub konstrukcji (np. pokładzie okrętu), jego przemieszczanie po podłożu (kołowanie), start i lądowanie (lub wodowanie).
    Odessa (ukr. Одеса, ros. Одесса) – miasto i stolica obwodu odeskiego Ukrainy, położone nad Morzem Czarnym.
    Państwowe Zakłady Lotnicze (PZL) – polska wytwórnia lotnicza, przedsiębiorstwo państwowe założone w Warszawie w 1928 r.
    Duraluminium (skrótowo: dural) to ogólna nazwa stopów metali, zawierających głównie aluminium oraz dodatki stopowe: zwykle miedź (2,0-4,9%), mangan (0,3-1,0%), magnez (0,15-1,8%), często także krzem, żelazo i inne w łącznej ilości ok. 6 do 8%, przeznaczony do przeróbki plastycznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.093 sek.