p-Fenylenodiamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

p-Fenylenodiamina, PPD – organiczny związek chemiczny z grupy diaminobenzenów, o silnym działaniu uczulającym.

Kevlar (PPTA, poli(tereftalano-1,4-fenylodiamid) lub poli(p-fenylotereftalanoamid), -[-CO-C6H4-CO-NH-C6H4-NH-]n- ) − polimer z grupy poliamidów, a dokładniej aramidów, z którego przędzie się włókna sztuczne o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie.Duszność (łac. dyspnoe) – subiektywne odczucie braku powietrza, bardzo często połączone ze wzmożonym wysiłkiem mięśni oddechowych.

p-Fenylenodiamina to barwnik, który często określany jest jako „sztuczna henna”. Występuje między innymi w:

  • barwnikach – np. barwniki do tkanin oraz do wyrobów włókienniczych;
  • farbach do włosów – zarówno w tych trwałych, jak również „zmywalnych”;
  • tymczasowych i czarnych tatuażach z henny;
  • farbach drukarskich;
  • w rzadkich przypadkach również w kremach przeciwsłonecznych, a nawet czarnych ubraniach.
  • Jako alergen działać może dwojako. Przeważnie objawy alergii następują w mechanizmie opóźnionym. U uczulonych osób pojawiają się zaczerwienienia, zmiany wypryskowe, obrzęk, swędzenie i wypełnione pęcherze, a po kilku dniach ropiejące owrzodzenia na skórze. Jest to opóźniona reakcja alergiczna.

    Obrzęk - (łac. oedema) stwierdzane w badaniu fizykalnym gromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej i w jamach ciała. Powstaje na skutek zaburzenia równowagi między czynnikami dążącymi do zatrzymania płynu w naczyniach oraz czynników prowadzących do przedostawania się płynu poza ich światło. Obrzęk może być spowodowany zgromadzeniem przesięku lub wysięku.Barwniki – związki chemiczne wybiórczo absorbujące promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie widzialnym (o długości fali od ok. 400 do 780 nm) warunkujące barwę organizmów roślinnych i zwierzęcych albo nadające barwę przedmiotom użytkowym; służą do barwienia (barwienie włókien) m.in. włókien naturalnych i chemicznych, tworzyw sztucznych, skóry, papieru, żywności. Według współczesnej, tzw. elektronowej, teorii barwności barwa związku organicznego jest spowodowana obecnością w jego cząsteczce sprzężonych układów elektronów π, które bardzo łatwo ulegają wzbudzeniu, absorbując promieniowanie o określonej długości fali w widzialnej części widma; nie pochłonięte składniki (obszary) widma zostają odbite dając wrażenie barwy. W teorii klasycznej barwa związku zależy od obecności w jego cząsteczce ugrupowania atomów, zwanych chromoforem; związek barwny staje się barwnikiem dopiero po wprowadzeniu do jego cząsteczki ugrupowania atomów, zwanych auksochromem. W farbiarstwie włókienniczym zastosowanie praktyczne mają jedynie barwniki odznaczające się trwałością otrzymanych wybarwień, tzn. ich odpornością na działanie światła, potu, chloru , tarcie w stanie suchym i wilgotnym oraz pranie w ciepłym roztworze mydła, prasowanie, oraz te barwniki, które nie działają szkodliwie na organizm człowieka (nie wywołują odczynów alergicznych).

    Niekiedy jednak PPD może doprowadzić do duszności, które objawiają się bezpośrednio po kontakcie z nią oraz inne objawy szoku anafilaktycznego, który może doprowadzić nawet do śmierci.

    Wykorzystywana jest w produkcji kevlaru:

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
    2. CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 83, Boca Raton: CRC Press, 2002, s. 8-50, ISBN 978-0-8493-1556-5 (ang.).
    3. Marta Kieć-Świerczyńska, Beata Kręcisz, Dominika Świerczyńska-Machura, Rosnąca rola alergii zawodowej i pozazawodowej na parafenylenodiaminę, „Medycyna Pracy”, 58 (2), 2007, s. 131–137 [zarchiwizowane 2016-03-04].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Edward Rudzki, Sztuczna henna (para-fenylenodiamina), [w:] Cykle tematyczne. Alergeny [online], Medycyna Praktyczna, 29 stycznia 2007.
  • Edward Rudzki, Parafenylenodiamina (sztuczna henna), [w:] Cykle tematyczne. Alergeny [online], Medycyna Praktyczna, 13 stycznia 2004.
  • Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.Wyprysk kontaktowy inaczej kontaktowe zapalenie skóry - (łac. Contact dermatitis, Contact eczema) - występująca często postać wyprysku będąca skutkiem bezpośredniego kontaktu z alergenem, na który osoba wytworzyła uprzednio nadwrażliwość. Klinicznie wyróżniono dwie postacie choroby: wyprysk ostry (łac. contact dermatitis acuta, eczema acutum) oraz wyprysk przewlekły (łac. contact dermatitis chronica, eczema chronicum).




    Warto wiedzieć że... beta

    Tkanina – wyrób włókienniczy płaski powstający w wyniku przeplatania ze sobą (według założonego splotu) wzajemnie prostopadłych układów nitek osnowy i wątku.
    Substancje barwiące – substancje nadające barwę innej substancji pozbawionej barwy (przezroczystej, białej lub szarej), lub też zmieniające barwę substancji posiadającej już jakąś barwę. Można je podzielić na pigmenty, laki i barwniki. Pigmenty są nierozpuszczalnymi kryształami wymagającymi procesu dyspersji w celu ich użycia do barwienia substancji. Barwniki są substancjami rozpuszczalnymi. Barwniki są łatwe w użyciu niemniej jednak ich odporności są mniejsze od pigmentów. Barwniki są transparentne, pigmenty są różne - część jest kryjąca, część transparentna.
    Włos (l.mn. włosy, łac. pili) – nitkowaty, zrogowaciały, wyspecjalizowany twór naskórka, występujący wyłącznie u ssaków, na powierzchni ich skóry, zbudowany z twardej, spoistej keratyny. W entomologii termin włosy (łac. comae, pili, chaetae) lub włoski stosowany jest w odniesieniu do niektórych wytworów oskórka stawonogów, w tym do szczecinek (saetae, setae).
    Kremy - kosmetyki do pielęgnacji i ochrony skóry oraz włosów, stosowane bezpośrednio na skórę w celach pielęgnacyjnych. Występują w formie stałej lub półtłustej emulsji wodnotłuszczowej.
    Henna (z arab. "henna" (حــنــا)) - barwnik roślinny produkowany z liści i pędów rośliny zwanej lawsonią bezbronną (Lawsonia inermis L.). Służy do malowania skóry od ponad 5000 lat na obecnych terenach Dalekiego Wschodu, Indii, Pakistanu, Iranu oraz w krajach Afryki. Wojownicy Masajów malowali henną twarze, żeby podkreślić swój plemienny status. Obecnie malowanie henną staje się coraz bardziej modne, a ze względu na swoją nawet trzytygodniową wytrzymałość malunki te coraz częściej nazywane są przez wykonawców tatuażami z henny. Wśród wykopalisk dawnego Egiptu znajdowano dowody farbowania henną mumii dostojników. W tym celu rozdrobnione liście mieszano z mleczkiem wapiennym, co w efekcie dawało kolor czerwony; poprzez dodatek substancji zawierających garbniki uzyskiwano kolor ciemnobrązowy.
    Tatuaż – dowolny znak graficzny na ciele powstały w wyniku trwałego wszczepienia za pomocą specjalnej igły barwnika pod skórę. W Polsce tatuaż mogą sobie zrobić osoby, które ukończyły 18 rok życia - nie ma jednak ustawy, czy rozporządzenia, które dokładnie regulowałoby kwestię robienia tatuażu przez osoby niepełnoletnie. Przed ukończeniem 18 roku życia tatuaż można zrobić jedynie po wyrażeniu zgody przez opiekunów prawnych.
    Anafilaksja (łac. anaphylaxia, commotus anaphylaciticus; ang. anaphylaxis, anaphylactic shock) to rodzaj ciężkiej reakcji alergicznej lub niealergicznej, która ma charakter ogólnoustrojowy. Słowo anafilaksja pochodzi z greki: ana – oznacza na przeciwieństwo, a phyl – ochrona. Jej definicję podali w 1902 roku Paul Portier i Charles Richet.

    Reklama