• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Płyn mózgowo-rdzeniowy



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Akwaporyny (AQP z ang. aquaporin) – integralne białka błonowe, które tworzą kanały, uczestniczące w procesie transportu wody (a także niektórych innych cząsteczek o podobnych rozmiarach np. glicerolu) przez półprzepuszczalne błony komórek organizmów żywych.Harvey Williams Cushing (ur. 8 kwietnia 1869, zm. 7 października 1939) – amerykański lekarz, neurochirurg, jeden z twórców neurochirurgii i jej zastosowania w endokrynologii oraz leczeniu nowotworów mózgu. Wprowadził narzędzia metody operacyjne, które umożliwiały opanowanie krwawień z naczyń mózgowych, chirurgiczne leczenie neuralgii nerwu trójdzielnego oraz zabiegi na przysadce.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Nieprawidłowości w badaniu[]

    Niekiedy podczas próby pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego dochodzi do uszkodzenia naczyń oponowych, co skutkuje zanieczyszczeniem próbki krwią. Istotne jest odróżnienie sztucznego skrwawienia płynu od krwawienia patologicznego (krwotok podpajęczynówkowy, krwotok śródmózgowy, uraz mózgowo-czaszkowy):

    Błędnik kostny (łac. labyrinthus osseus) – część ucha wewnętrznego. Jest on wypełniony płynem, zwanym przychłonką. Wewnątrz błędnika kostnego mieści się błędnik błoniasty zawieszony na licznych pasemkach łącznotkankowych. Błędnik kostny składa się z: przewodu słuchowego wewnętrznego, przedsionka, trzech kanałów półkolistych i ślimaka.Immunoglobuliny G, IgG – są prawdopodobnie najistotniejszymi przeciwciałami biorącymi udział w odpowiedzi wtórnej. Charakteryzuje je obecność łańcucha ciężkiego γ opisanego następującym wzorem domenowym (patrz:przeciwciała): VH + CH1 + region zawiasowy + CH2 + CH3, przy czym, ze względu na fakt, iż łańcuch ten występuje w czterech odmianach izotypowych, w obrębie klasy IgG można wyróżnić cztery podklasy:

    Bibliografia[]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia Człowieka, tom IV, Układ nerwowy ośrodkowy wyd. III, Warszawa 2000, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, ISBN 83-200-2398-X
  • Przypisy

    1. Blumenfeld, Hal: Neuroanatomy through Clinical Cases second edition. Sinauer Associates, Inc., 2010.
    2. Textbook of medical physiology. Wyd. 11. Philadelphia: W.B. Saunders, 2005. ISBN 978-0-7216-0240-0.
    3. {cytuj książkę |autor1=Saladin Kenneth |tytuł = Anatomy and Physiology |wydawca = McGraw Hill |rok = 2012 |strony = 519–20}}
    4. Klarica M, Orešković D. A new look at cerebrospinal fluid movement. „Fluids Barriers CNS”. 11, 2014. DOI: 10.1186/2045-8118-11-16. PMCID: PMC4118619. 
    5. Zakharov A, Papaiconomou C, Djenic J, Midha R, Johnston M. Lymphatic CSF absorption pathways in neonatal sheep revealed by sub arachnoid injection of Microfil. „Neuropathol. Appl. Neurobiol.”. 29 (6), s. 563–73, 2003. DOI: 10.1046/j.0305-1846.2003.00508.x. PMID: 14636163. 
    6. Kandel: Principles of Neuroscience.
    7. Merril CR, Goldman D, Sedman SA, Ebert MH. Ultrasensitive stain for proteins in polyacrylamide gels shows regional variation in cerebrospinal fluid proteins. „Science”. 211 (4489), s. 1437–8, 1981. DOI: 10.1126/science.6162199. PMID: 6162199. 
    8. Dimitri Agamanolis: Chapter 14 - Cerebrospinal Fluid :THE NORMAL CSF. 2011. [dostęp 2014-12-25].
    9. {cytuj książkę|autor1=Gary C. Schoenwolf |autor2 = William James Larsen |tytuł = Larsen's human embryology |rok = 2009 |wydawca = Churchill Livingstone/Elsevier |miejsce = Philadelphia |isbn=978-0-443-06811-9 |rozdział = Development of the Brain and Cranial Nerves |wydanie = 4}}
    10. Noback Charles, Norman L. Strominger, Robert J. Demarest, David A. Ruggiero: The Human Nervous System. Humana Press, 2005. ISBN 978-1-58829-040-3.
    11. Saladin Kenneth: Anatomy and Physiology: The Unity of Form and Function. McGraw Hill, 2007. ISBN 978-0-07-287506-5.
    12. Allan H. Ropper, Robert H. Brown Adams and Victor's Principles of Neurology McGraw-Hill Professional; wydanie VIII (Marzec 2005) rozdział 30 strona 530.
    13. Iliff JJ, Wang M, Liao Y. A paravascular pathway facilitates CSF flow through the brain parenchyma and the clearance of interstitial solutes, including amyloid β. „Science Translational Medicine”. 4 (147), s. 147ra111, 2012. DOI: 10.1126/scitranslmed.3003748. PMID: 22896675. PMCID: PMC3551275. 
    14. Xie L, Kang H, Xu Q. Sleep drives metabolite clearance from the adult brain. „Science”. 342 (6156), s. 373–7, 2013. DOI: 10.1126/science.1241224. PMID: 24136970. 
    15. Hydrocephalus: Myths, New Facts, Clear Directions. 2011. [dostęp 3.09.2016].
    16. "Hydrocephalus Fact Sheet", National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (August 2005).
    17. Seehusen DA, Reeves MM, Fomin DA. CSF analysis. „Am Fam Physician”. 68 (6), s. 1103–8, 2003. PMID: 14524396. 
    18. Davidson's principles and practice of medicine. Wyd. 21. Edinburgh: Churchill Livingstone/Elsevier, 2010, s. 1147–8. ISBN 978-0-7020-3084-0.
    19. De Meyer G, Shapiro F, Vanderstichele H. Diagnosis-independent Alzheimer disease biomarker signature in cognitively normal elderly people. „Archives of Neurology”. 67 (8), s. 949–56, 2010. DOI: 10.1001/archneurol.2010.179. PMID: 20697045. PMCID: PMC2963067. 
    20. Herskovits AZ, Growdon JH. Sharpen that needle. „Archives of Neurology”. 67 (8). s. 918–20. DOI: 10.1001/archneurol.2010.151. PMID: 20697041. 
    21. Yuxuan Wang: Detection of tumor-derived DNA in cerebrospinal fluid of patients with primary tumors of the brain and spinal cord.
    22. Hajdu SI. A note from history: discovery of the cerebrospinal fluid. „Annals of Clinical and Laboratory Science”. 33 (3), s. 334–6, 2003. PMID: 12956452. 
    23. A. Prusiński, Neurologia praktyczna, PZWL 2003, ISBN 83-200-2844-2

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Wyściółka (łac. ependyma, ang. ependyma) – warstwa nabłonka jednowarstwowego sześciennego, pochodzącego z nabłonka cewy nerwowej, pokrywająca ściany układu komorowego mózgowia: komór mózgu i wodociągu mózgu, a także kanału środkowego rdzenia kręgowego. Komórki wyściółki, inaczej ependymocyty, są typem komórek glejowych, posiadają liczne mikrokosmki na powierzchni zwróconej do światła komór.Wgłobienie mózgu (wklinowanie mózgu, łac. herniatio cerebri) – określenie stanu, w którym wzrost ciśnienia śródczaszkowego prowadzi do przemieszczenia części mózgowia z fizjologicznego przedziału anatomicznego do innego.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wodogłowie (hydrocefalia, wodomózgowie, łac. hydrocephalus) — zwiększenie objętości płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Najczęściej wodogłowie spowodowane jest nieprawidłowym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego, spowodowanym przez wrodzone wady anatomiczne. Stanowi istotny problem kliniczny w neonatologii i pediatrii, ale może dotyczyć pacjentów w każdym wieku.
    Emanuel Swedenborg, przed nobilitacją Swedberg (ur. 29 stycznia 1688 w Sztokholmie − zm. 29 marca 1772 w Londynie) – szwedzki naukowiec, filozof, mistyk i interpretator Pisma Świętego.
    Pleocytoza – obecność zwiększonej liczby komórek danego rodzaju. Termin ten stosowany jest zwykle w przypadku leukocytozy, a zwłaszcza limfocytozy. Pierwotnie odnosił się do limfocytozy płynu mózgowo-rdzeniowego obserwowanej przy kile ośrodkowego układu nerwowego.
    Wzmożone ciśnienie śródczaszkowe – stan, w którym wzrasta ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego krążącego w układzie komorowym mózgowia. Prawidłowe ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego powinno wynosić ok. 50-200 mm H20 (ok. 0,5 - 2,0 kPa).
    Rdzeń kręgowy (łac. medulla spinalis) – część ośrodkowego układu nerwowego, przewodząca bodźce pomiędzy mózgowiem a układem obwodowym. U człowieka ma kształt grubego sznura, nieco spłaszczonego w kierunku strzałkowym, o przeciętnej średnicy 1 cm, barwy białej, o masie ok. 30 g. Umieszczony jest w biegnącym w kręgosłupie kanale kręgowym. U góry w otworze wielkim rdzeń kręgowy łączy się z rdzeniem przedłużonym, umowną granicę między nimi stanowi po stronie grzbietowej miejsce wyjścia pierwszej pary korzeni szyjnych, po stronie brzusznej dolna krawędź skrzyżowania piramid. Rozciąga się on na przestrzeni ok. 45 cm, od I kręgu szyjnego do górnej krawędzi II kręgu lędźwiowego, gdzie kończy się stożkiem rdzeniowym (łac. conus medullaris).
    Ziarnistości pajęczynówki (łac. granulationes arachnoideales), ziarnistości Pacchioniego - struktury znajdowane wzdłuż zatok opony twardej i większych żył mózgowia, w których zachodzi wchłanianie płynu mózgowo-rdzeniowego z przestrzeni podpajęczynówkowej do układu krwionośnego.
    Śródmózgowie (łac. mesencephalon) – środkowa część mózgowia u kręgowców, w której znajduje się tzw. wodociąg mózgu zwany też wodociągiem Sylwiusza łączący III i IV komorę mózgu. Śródmózgowie łączy się z móżdżkiem i rdzeniem przedłużonym oraz z międzymózgowiem. U ssaków część grzbietowa śródmózgowia utworzona jest przez blaszkę czworaczą (lamina quadrigemina), w której wyróżnia się wzgórki górne i dolne lub pokrywę wzrokową zróżnicowaną na ciałka bliźniacze (corpora bigemina), czyli płaty wzrokowe (lobi optici) u pozostałych kręgowców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.