• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Płucodyszne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ślimakowate (Helicidae) – rodzina lądowych ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych (Stylommatophora), obejmująca największe oskorupione ślimaki Europy. Zaliczono do niej ponad 30 rodzajów ślimaków o dużym zróżnicowaniu kształtu i ubarwienia muszli. Układ rozrodczy charakteryzuje się obecnością 2 gruczołów palczastych i woreczek strzałki miłosnej. Ślimakowate żyją kilka do kilkunastu lat. Niektóre gatunki są pozyskiwane lub hodowane w celach konsumpcyjnych. Na terenie Polski 5 gatunków podlega ochronie prawnej.Przyczepkowate (Acroloxidae) – rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych (Pulmonata) z rzędu nasadoocznych (Basommatophora), obejmująca około 40 gatunków o czapeczkowatej muszli. Jej szczyt jest skręcony w lewo.

    Płucodyszne (Pulmonata) – podgromada ślimaków (Gastropoda) obejmująca około 36 tysięcy lądowych i wodnych, hermafrodytycznych gatunków tradycyjnie charakteryzowanych zdolnością do oddychania powietrzem atmosferycznym za pomocą narządu oddechowego nazywanego „płucem” – unaczynionej ścianki jamy płaszczowej pełniącej rolę płuca.

    Wałkówkowate (Enidae) – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora) o zróżnicowanych wymaganiach siedliskowych. Ich muszla jest wydłużona, stożkowata lub prawie cylindryczna, wysokości 8–20 mm, z licznymi skrętami i wywiniętym, często zgrubiałym brzegiem otworu. Większość wałkówkowatych występuje w Palearktyce. W Polsce stwierdzono 3 gatunki: wałkówka pospolita, wałkówka górska i wałkówka trójzębna.Brzuchozębne (Gastrodontidae) – rodzina ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), dawniej łączona z Zonitidae s. l. (w języku polskim określaną nazwą szklarkowate). Gastrodontidae obejmuje około 50 gatunków o holarktycznym zasięgu występowania. Ich muszla ma budowę podobną do muszli innych szklarek. Rodzina została wyodrębniona na podstawie różnic w budowie anatomicznej, m.in. obecności na końcu organu kopulacyjnego sarcobellum – wapiennej struktury podobnej do strzałki miłosnej ślimakowatych.

    W zapisie kopalnym płucodyszne znane są z górnego karbonu. Występują niemal na całym świecie, w większości środowisk lądowych, rzadziej w stojących i bieżących wodach śródlądowych, a jeszcze rzadziej w morskich i słonawych.

    Spis treści

  • 1 Diagnoza
  • 2 Klasyfikacja
  • 3 Występowanie w Polsce
  • 4 Zobacz też
  • 5 Przypisy
  • Błyszczotkowate (Cochlicopidae) – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora). Występują w leśnych i otwartych siedliskach w Ameryce Północnej i zachodniej Palearktyce. W Polsce występują 3 gatunki. Czwarty gatunek podawany z terenu Polski (Cochlicopa repentina) nie jest obecnie uznawany za odrębny takson.Wydawnictwo „Wiedza Powszechna” w Warszawie – wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Oxychilidae – rodzina ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), dawniej łączona z gatunkami obecnie zaliczanymi do rodzin Zonitidae i Gastrodontidae, w języku polskim określanymi nazwą szklarkowate lub szklarki. Rodzajem typowym rodziny Oxychilidae jest Oxychilus.
    Trzonkooczne (Stylommatophora) – klad ślimaków płucodysznych (Pulmonata), w randze rzędu, obejmujący około 30 tys. gatunków grupowanych w kilkudziesięciu rodzinach, o kosmopolitycznym rozmieszczeniu. Oczy trzonkoocznych osadzone są na szczycie drugiej pary czułków. Czułki pierwszej pary są zredukowane, trudne do zaobserwowania. Ślimaki lądowe, nieliczne ziemnowodne, o muszlach różnych kształtów, czasem o muszli małej i przykrytej płaszczem (ślinikowate i pomrowcowate), zredukowanej do małej tarczki (Testacellidae) bądź wykształconej normalnie (np. ślimakowate).
    Ślinikowate, śliniki (Arionidae) – rodzina nagich ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), podobnych do pomrowiowatych, od których zewnętrznie różnią się położeniem otworu oddechowego oraz obecnością, położonej nad tylną krawędzią stopy, trójkątnej jamki gromadzącej śluz. Ślinikowate mają wydłużone ciało o długości do 250 mm, bez kila. Muszla jest zredukowana do kilku wapiennych płytek lub kryształków całkowicie ukrytych pod płaszczem, lub jej brak. Otwór oddechowy leży w przedniej połowie krawędzi płaszcza. Występują w krainie palearktycznej, przy czym większość gatunków na Półwyspie Iberyjskim. W zapisie kopalnym znane są z miocenu. Są wszystkożerne, często spotykane na grzybach kapeluszowych.
    Krążałkowate (Discidae) – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), wcześniej zaliczana w randze podrodziny Patulinae do Endodontidae. W literaturze polskojęzycznej częściej jest opisywana pod synonimiczną nazwą Patulidae.
    Ziarnkowate (Chondrinidae) – rodzina lądowych ślimaków trzonkoocznych (Stylommatophora), obejmująca około 100 gatunków występujących w strefach ciepłych Afryki Północnej i zachodniej Eurazji. Spotykane są na otwartych przestrzeniach, na ziemi lub na pionowych ścianach skalnych. W Polsce odnotowano występowanie 2 z nich (poczwarówka zaostrzona i – objęta ścisłą ochroną – poczwarówka pagórkowa). W zapisie kopalnym Chondrinidae znane są z eocenu.
    Hermafrodytyzm, obojnactwo, dwupłciowość, gynandromorfizm – zjawisko występowania w ciele jednego osobnika jednocześnie męskich i żeńskich gruczołów rozrodczych albo występowanie w jego ciele gruczołu obojnaczego wytwarzającego jaja i plemniki. Obojnactwo występuje często u zwierząt bezkręgowych i u roślin wyższych (u roślin nazywane jest obupłciowością lub androginią), rzadziej u kręgowców. U osobników hermafrodytycznych najczęściej zachodzi zapłodnienie krzyżowe, rzadziej samozapłodnienie – u roślin nazywane samopylnością.
    Błotniarkowate (Lymnaeidae) – rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych (Pulmonata) z rzędu nasadoocznych (Basommatophora), obejmująca gatunki średnie i duże, charakteryzujące się dużą różnorodnością w budowie i ubarwieniu muszli – od stożkowatej, wieżyczkowatej, jajowatej do kulistej. Wykazują przy tym znaczną jednorodność w budowie anatomicznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.