• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Płatek małżowiny usznej



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Prawa Mendla – reguły przekazywania cech dziedzicznych. Zostały sformułowane w 1866 przez Grzegorza Mendla podczas jego badań nad krzyżowaniem roślin, głównie grochu zwyczajnego (Pisum sativum L.).Akupunktura (z łac. acus – igła, punctura – (u)kłucie) – technika leczenia wywodząca się ze Wschodu (Chiny, Japonia, Mongolia). Jest obecnie uznawana w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, chociaż jej skuteczność jest przedmiotem debat i trwających badań klinicznych.

    Płatek ludzkiej małżowiny usznej, płatek ucha, płatek uszny – dolna, miękka część ucha zewnętrznego u człowieka, zbudowana na powierzchni z nabłonka wielowarstwowego płaskiego, zaś wewnątrz z tkanki łącznej siateczkowatej i tkanki tłuszczowej, z bogatym unaczynieniem włosowatym. Stanowi I strefę meridianową w akupunkturze i jedną ze stref erogennych. Wykorzystuje się go jako motyw w niektórych produkcjach filmowych (fabularnych, teledyskach oraz reklamach), w rzeźbie oraz w malarstwie. Znajduje zastosowanie w monitoringu parametrów życiowych (stężenia glukozy, O2 i CO2 we krwi, ciśnienia krwi, tętna oraz temperatury).

    Kaukaz – region na pograniczu Europy i Azji pomiędzy Morzem Czarnym a Kaspijskim wokół gór Kaukaz. Od północy graniczy z europejską częścią Rosji, od południa, w zależności od przyjmowanego podziału, z Bliskim Wschodem albo z Azją Zachodnią (Przednią).Słuch – zmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.

    Spis treści

  • 1 Ewolucja
  • 2 Budowa anatomiczna
  • 2.1 Unaczynienie
  • 2.2 Unerwienie
  • 3 Organogeneza płatka ucha
  • 4 Uwarunkowania genetyczne
  • 4.1 Rozkład stopnia przyrośnięcia płatków uszu do twarzy w populacjach ludzkich
  • 4.2 Rozkład rozmiarów płatków uszu w populacjach ludzkich
  • 4.3 Zależność wymiarów płatków uszu od wieku
  • 4.4 Dymorfizm między płatkiem lewego ucha, a płatkiem prawego ucha
  • 4.5 Dymorfizm między męskim, a żeńskim płatkiem ucha
  • 4.6 Odstępstwo dziedziczenia kształtu płatków uszu od genetyki mendlowskiej
  • 4.7 Zależność między dziedzicznymi bruzdami na płatkach uszu, a chorobami genetycznymi
  • 4.8 Długość uszu u zarodka, jako wyznacznik wad genetycznych
  • 5 Płatki uszu w doborze płciowym
  • 5.1 Zależność między wymiarami a atrakcyjnością
  • 6 Płatki uszu jako strefa erogenna
  • 6.1 Całowanie płatków uszu i ich okolic
  • 6.2 Efekty na płatku ucha towarzyszące podnieceniu seksualnemu
  • 6.3 Argumenty przeciwko postrzeganiu płatków uszu jako strefę erogenną
  • 7 Płatki uszu w medycynie
  • 8 Płatki uszu w biometrii
  • 9 Płatki uszu w kulturze
  • 9.1 Chwytanie i ciągnięcie za płatki uszu
  • 9.2 Płatki uszu w kamasutrze
  • 9.2.1 Ukąszenia miłosne z użyciem paznokci
  • 9.2.2 Ukąszenia miłosne przez podgryzanie
  • 9.3 Przekłuwanie płatków uszu
  • 9.4 Niekorzystne efekty noszenia kolczyków w świetle badań naukowych
  • 9.5 Nieinwazyjne pierścienie imitujące tradycyjne kolczyki
  • 9.6 Ozdoby płatków uszu przytwierdzane magnesami
  • 9.7 Makijaż płatków uszu
  • 9.8 Depilacja płatków uszu
  • 10 Etymologia i deklinacja nazwy łacińskiej lobulus auriculae
  • 11 Przypisy
  • 12 Bibliografia
  • 13 Linki zewnętrzne
  • Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.Układ hormonalny, układ wewnątrzwydzielniczy, układ dokrewny, układ endokrynny – układ narządów występujący u zwierząt, składający się z gruczołów dokrewnych i wyspecjalizowanych komórek warunkujących wydzielanie hormonów.

    Ewolucja[]

    W świetle opinii publicznej płatek małżowiny usznej wydaje się nie spełniać żadnej ważnej biologicznej funkcji – podobnie bezfunkcyjne u ludzi wydają się mięśnie uszne oraz narząd szczątkowy zwany guzkiem Darwina. Przypuszcza się, że płatek uszny może pełnić funkcję rezonatora fal akustycznych, jednak żadne badania naukowe nie wykazały, aby osoby posiadające przyrośnięte płatki uszne miały gorszą zdolność słyszenia. Domniemywa się, iż płatki uszu stanowią element doboru naturalnego u ludzi.

    Fala akustyczna – rozchodzące się w ośrodku zaburzenie gęstości (i ciśnienia) w postaci fali podłużnej, któremu towarzyszą drgania cząsteczek ośrodka. Ośrodki, w których mogą się poruszać, to ośrodki sprężyste (ciało stałe, ciecz, gaz). Zaburzenia te polegają na przenoszeniu energii mechanicznej przez drgające cząstki ośrodka (zgęszczenia i rozrzedzenia) bez zmiany ich średniego położenia.Alergia (popularnie stosowane synonimy uczulenie, nadwrażliwość) – patologiczna, jakościowo zmieniona odpowiedź tkanek na alergen, polegająca na reakcji immunologicznej związanej z powstaniem swoistych przeciwciał, które po związaniu z antygenem doprowadzają do uwolnienia różnych substancji – mediatorów stanu zapalnego. Może się objawiać łagodnie, jak w przypadku kataru czy łzawienia, aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i śmierć.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ultrasonografia, USG – nieinwazyjna, atraumatyczna metoda diagnostyczna, pozwalająca na uzyskanie obrazu przekroju badanego obiektu. Metoda ta wykorzystuje zjawisko rozchodzenia się, rozpraszania oraz odbicia fali ultradźwiękowej na granicy ośrodków, przy założeniu stałej prędkości fali w różnych tkankach równej 1540 m/s. W ultrasonografii medycznej wykorzystywane są częstotliwości z zakresu ok. 2-50 MHz. Fala ultradźwiękowa najczęściej generowana jest oraz przetwarzana w impulsy elektryczne przy użyciu zjawiska piezoelektrycznego (opisanego przez braci Curie na przełomie lat 1880-1881). Pierwsze doświadczenia nad wykorzystaniem ultrasonografii w diagnostyce prowadzone były w trakcie i zaraz po II wojnie światowej, a ultrasonografy wprowadzone zostały do szpitali na przełomie lat 60. i 70. XX wieku (jednym z pierwszych klinicznych zastosowań była diagnostyka płodu)
    Tkanka chrzęstna sprężysta − rodzaj tkanki łącznej chrzęstnej, zawierający liczne włókna elastyczne. Składa się z chondrocytów, które leżą w jamkach chrzęstnych oraz istoty międzykomórkowej, która jest podobna do istoty tk. chrzęstnej szklistej. Tworzy małżowinę uszną, krtań, nagłośnię oraz ścianę zewnętrznego przewodu słuchowego i trąbkę słuchową. W istocie podstawowej zanurzona jest bardzo delikatna siateczka włókien elastycznych przebiegających we wszystkich kierunkach. Chrząstki sprężyste nie ulegają mineralizacji.
    Układ nerwowy (łac. systema nervosum; ang. nervous system) – jest to zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu. Układ nerwowy jest w stanie wykryć określone zmiany zachodzące w otoczeniu i wywołać w związku z tym odpowiednią reakcję organizmu.
    Keloid, bliznowiec (łac. keloid) - jest to przerośnięta, guzowata, stwardniała blizna, która powstaje w skórze pod wpływem urazu lub bez uchwytnej przyczyny. Powstawanie keloidu zależy od miejsca urazu, jednak największe znaczenie przy jego tworzeniu ma skłonność osobnicza. Ma ona charakter rodzinny, zależy też od rasy (częściej keloidy powstają u przedstawicieli rasy czarnej). Ponadto w zespole Turnera stwierdza się większą częstość powstawania bliznowców.
    Naczynia włosowate (kapilary) – cienkościenne naczynia krwionośne (lub chłonne) oplatające tkanki i docierające do niemalże każdej komórki ciała. Zbudowane są ze śródbłonka. Ich średnica wynosi 7-15 μm. Ich zadaniem jest wymiana (pod wpływem ciśnienia) gazów, składników pokarmowych, zbędnych produktów przemiany materii, hormonów i witamin między krwią a tkanką. Wadą naczyń włosowatych jest to, że w czasie wymiany składników ucieka z nich także osocze (do 5 litrów dziennie). Z tego powodu powstał układ limfatyczny (chłonny), którego jednym z zadań jest zbieranie osocza z płynu tkankowego. Pęknięcie naczynia włosowatego nie ma większego znaczenia dla organizmu, chyba że dotyczy ono ważnych narządów (mózgu i naczyń wieńcowych serca). W związku z odmienną budową układu krwionośnego u różnych gromad kręgowców naczynia włosowate zmieniają prędkość przepływu krwi oraz jej ciśnienie. U ryb z racji dwukomorowego serca naczynia włosowate stanowią duży opór, co za tym idzie ciśnienie i prędkość krwi są małe. U gadów i płazów krążenie odbywa się szybciej. U ssaków i ptaków o czterokomorowym sercu występuje największe ciśnienie i najszybszy przepływ krwi, w związku z czym, gromady te zyskały stałocieplność. To właśnie po ich pęknięciu powstają tzw. wybroczyny.
    Ucho zewnętrzne (łac. auris externa) składa się z małżowiny usznej (łac. auricula) i przewodu słuchowego zewnętrznego (łac. meatus acusticus externus) oddzielonego od ucha środkowego przez błonę bębenkową.
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.106 sek.