• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ozon



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Reakcja syntezy (reakcja tworzenia) – reakcja chemiczna, w wyniku której z prostych substratów powstają bardziej złożone produkty.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • ozonoliza
  • potencjał niszczenia ozonu
  • tetratlen
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. WebElements Periodic Table of the Elements - Oxygen - Essential information. [dostęp 2010-07-20].
    2. CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 83. Boca Raton: CRC Press, 2003, s. 4-47.
    3. Arthur C. Jenkins, Clair M. Birdsall. The Vapor Pressures and Critical Constants of Pure Ozone. „J. Chem. Phys.”. 20 (7), s. 1158–1161, 1952. DOI: 10.1063/1.1700683. 
    4. J.Z. Gillies, C.W. Gillies, F.J. Lovas, K. Matsumura, R.D. Suenram, E. Kraka, D. Cremer. Van der Waals complexes of chemically reactive gases: ozone-acetylene. „J. Am. Chem. Soc”. 113 (17), s. 6408–6415, 1991. DOI: 10.1021/ja00017a008. 
    5. Witold Doroszewski (red.): ozon I. W: Słownik języka polskiego PWN [on-line]. [dostęp 2014-06-30].
    6. ozon, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-01-23].
    7. Lawrence E. Joseph: Słoneczny kataklizm, 2013, s.100 ISBN 978-83-63965-03-7.
    8. Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002, s. 592. ISBN 83-01-13654-5.
    9. Mordecai B. Rubin. The history of ozone. IV. The isolation of pure ozone and determination of its physical properties. „Bull. Hist. Chem.”. 29 (2), s. 99–106, 2004. 
    10. Maiorov, A.V., Krisyuk, B.E., Popov, A.A. The reaction of ozone with hexafluoropropylene: Competition of concerted and nonconcerted addition. „Russ. J. Phys. Chem. B”. 2 (5), s. 707–710, 2008. DOI: 10.1134/S1990793108050084 (ang.). 
    11. Wheeler, Steven E., Ess, Daniel H., Houk, K. N. Thinking Out of the Black Box: Accurate Barrier Heights of 1,3-Dipolar Cycloadditions of Ozone with Acetylene and Ethylene. „The Journal of Physical Chemistry A”. 112 (8), s. 1798–1807, 2008. DOI: 10.1021/jp710104d. 
    12. Witold Mizerski: Tablice chemiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 105. ISBN 83-7350-031-6.
    13. Witold Mizerski: Tablice chemiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 14. ISBN 83-7350-031-6.
    14. Ozon w atmosferze (en).
    15. C. F. Schoenbein. Das Ozon als Oxydationsmittel. „Annalen der Physik”. 143 (1), s. 89–97, 1846. DOI: 10.1002/andp.18461430110. 
    16. Ozon Piorun - Ozonowanie Gdańsk - Dezynfekcja Ozonem - Usuwanie Zapachu, Ozon Piorun – Ozonowanie Gdańsk – Dezynfekcja Ozonem – Usuwanie Zapachu [dostęp 2020-04-16] (pol.).
    17. Witold Seńczuk red.: Toksykologia. Podręcznik dla studentów, lekarzy i farmaceutów. Wydanie IV. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2002.
    18. Substancje chemiczne o ustalonych wartościach NDS. [dostęp 2012-06-21].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mordecai B. Rubin. The history of ozone. The Schonbein period, 1839-1868. „Bull. Hist. Chem.”. 26 (1), s. 40–56, 2001. 
  • Mordecai B. Rubin. The history of ozone. II. 1869-99. „Bull. Hist. Chem.”. 27 (2), s. 81–106, 2002. 
  • Mordecai B. Rubin. The history of ozone. Part III. C. D. Harries and the Introduction of Ozone into Organic Chemistry. „Helv. Chim. Acta”. 86 (4), s. 930–940, 2003. DOI: 10.1002/hlca.200390111. 
  • Mordecai B. Rubin. The history of ozone. IV. The isolation of pure ozone and determination of its physical properties. „Bull. Hist. Chem.”. 29 (2), s. 99–106, 2004. 
  • Temperatura topnienia – temperatura, w której kryształ zamienia się w ciecz. Jest to też najwyższa możliwa temperatura, w której może rozpocząć się krystalizacja tej substancji. Krystalizacja zachodzi jednak często przy niższej temperaturze niż temperatura topnienia, co zależy od wielu czynników, np. obecności zarodków krystalizacji, tempa schładzania czy ciśnienia.Alotropia – zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego, różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą różnić się między sobą strukturą krystaliczną lub liczbą atomów w cząsteczce.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czynnik rakotwórczy, czynnik onkogenny, karcynogen, kancerogen – czynnik, który powodując mutację materiału genetycznego, przyczynia się do rozwoju choroby nowotworowej.
    Chloroform (łac. chloroformium) – organiczny związek chemiczny z grupy halogenoalkanów, chlorowa pochodna metanu.
    Aldehydy (skrót od alcohol dehydrogenatus) grupa związków organicznych posiadających grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru. Proste aldehydy, będące pochodnymi alkanów i zawierające w cząsteczce jedną grupę aldehydową to alkanale o wzorze ogólnym CnH2n+1CHO.
    Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.
    Ozon troposferyczny (smog fotochemiczny, ozon przypowierzchniowy, ozon przygruntowy) – ozon znajdujący się w troposferze, zwany również "złym ozonem", ponieważ w bezpośrednim kontakcie jest on toksyczny dla organizmów żywych. W XIX wieku średnie stężenie ozonu w troposferze (tzw. wartość tła) wynosiło około 10 ppb. Aktualnie jest ono 2,5-krotnie wyższe i wynosi około 25 ppb. W Europie to stężenie jest jeszcze wyższe i przy powierzchni ziemi szacuje się na około 30–35 ppb, natomiast w wolnej troposferze (powyżej warstwy granicznej) stężenie to jest jeszcze wyższe i osiąga 40–50 ppb w zimie i 50–70 ppb latem.
    Spalanie – reakcja chemiczna przebiegająca między materiałem palnym lub paliwem a utleniaczem, z wydzieleniem ciepła i światła. Paliwa i utleniacze mogą występować w trzech stanach skupienia: gazowym, ciekłym i stałym. Powszechnie dostępnym utleniaczem gazowym jest tlen zawarty w powietrzu. Utleniacze ciekłe i stałe są stosowane w silnikach rakietowych.
    Wiązanie chemiczne według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólnienia dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.764 sek.