• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ostrov



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Matthäus Merian der Ältere (starszy) (ur. 22 września 1593 w Bazylei, zm. 19 czerwca 1650 w Bad Schwalbach k. Wiesbaden) – rytownik pochodzenia szwajcarskiego, działający głównie w Niemczech.Ludwik Wilhelm (margrabia Baden-Baden) (8 kwietnia 1655 – 4 stycznia 1707), wódz cesarski, margrabia Badeński (Baden-Baden) w latach 1677-1707.

    Ostrov (niem. Schlackenwerth) - miasto w Czechach, w kraju karlowarskim, u podnóża Rudaw. Według danych z 31 grudnia 2007 powierzchnia miasta wynosiła 5 042 ha, a liczba jego mieszkańców 17 250 osób. Miasto jest znane również pod nazwą Ostrov nad Ohří (Ostrov nad Ochrzą) - tak nazywa się stacja kolejowa. Do roku 2004 w tutejszych zakładach Škoda Transportation produkowano trolejbusy. Centrum miasta ma status miejskiej strefy zabytkowej (Městská památková zóna).

    Trolejbus – pasażerski pojazd drogowy zaprojektowany do przewozu więcej niż dziewięciu osób (wliczając kierowcę), napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej i nie poruszający się po szynach. Ma dwa odbieraki prądu połączone z zawieszoną nad jezdnią parą przewodów. Stąd nazwa od angielskiego słowa „trolley” i końcówki „bus” od omnibus (po łacinie – dla wszystkich). W Polsce trolejbusy korzystają z prądu stałego o napięciu 600 V.Sklepienie sieciowe – sklepienie najczęściej kolebkowe, w którym wprowadzono krzyżujące się żebra. Żebra tworzą siatkę rombów. Sklepienie wprowadzono pod koniec gotyku.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Zabytki
  • 2.1 Kościół św. Jakuba Większego (Kostel sv. Jakuba většího)
  • 2.2 Pałac (Zámek)
  • 2.3 Pałac Książąt (Palác princů)
  • 2.4 Park (Zámecký park)
  • 2.5 Letnia rezydencja (Letohrádek)
  • 2.6 Kościół św. Michała (Kostel sv. Michaela)
  • 2.7 Klasztor
  • 2.8 Kaplica Panny Marii z Einsiedeln (Kaple Panny Marie Einsiedelnské)
  • 2.9 Dom Kultury (Dům kultury)
  • 2.10 Plac Pokoju (Mírové náměstí)
  • 3 Przemysł
  • 4 Komunikacja
  • 4.1 Komunikacja drogowa
  • 4.1.1 Komunikacja miejska
  • 4.2 Komunikacja kolejowa
  • 5 Kultura
  • 6 Dzielnice
  • 7 Miasta partnerskie
  • 8 Demografia
  • 9 Linki zewnętrzne
  • 10 Przypisy
  • Węgiel brunatny – skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego powstała w neogenie, w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych bez dostępu powietrza. Zawartość węgla 62-75%. Często stosowany jako paliwo. Jego wartość opałowa waha się od 7,5 do 21 MJ/kg. Węgiel brunatny jest nieodnawialnym źródłem energii.Diament – minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Nazwa pochodzi od stgr. ἀδάμας adamas (dopełniacz ἀδάμαντος adamantos, łac. diamentum) = "niepokonany, niezniszczalny" i nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Jest najtwardszą znaną substancją z występujących w przyrodzie.

    Historia[]

    Stary Rynek (Staré náměstí) w Ostrowie

    Najstarszą zachowaną budowlą jest kaplica cmentarna św. Jakuba Większego, późnoromańska budowla z lat 1224-26, która jest dowodem istnienia osady w XIII wieku. Za założyciela uważa się Slávka z rodu Hrabišiców, co potwierdzają historyczne nazwy miasta: Zlaukowerde, później Schlackenwerth (Wyspa Slávka). Nazwa Ostrov (wyspa) pochodzi od położenia między Bystřicą a Veseřicą. Prawa miejskie nadał w 1331 roku Jan Luksemburski. W tym czasie w mieście stał już drugi kościół, poświęcony św. Michałowi, który znajdował się po drugiej stronie Bystřicy, gdzie stopniowo powstawało średniowieczne miasto. Dzisiejszy wygląd kościół otrzymał po roku 1600. Wygląd miasta zmieniał się wielokrotnie w związku z licznymi pożarami i odbudowami. Pozostałością średniowiecznej zabudowy są piwnice.

    Nawa – składowa część kościoła położona pomiędzy prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Oprócz świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe.Kapitel (głowica) – najwyższa, wieńcząca część kolumny, filaru lub pilastra, będąca pośrednim członem konstrukcyjnym między podporą (np. trzonem kolumny) - od której jest szersza, co zapewnia bardziej stabilną konstrukcję całości - oraz elementami dźwiganymi (np. belkowaniem). Ze względu na swoje usytuowanie głowica pełni także funkcje dekoracyjne.

    W XV wieku miasto należało do rodu Šlików. Ród ten wzbogacił się dzięki kopalniom srebra w pobliskim Jachymowie. W Ostrowie wybudowano pałac Šlików (Šlikovský zámek), który został zniszczony w wyniku pożaru. Po Bitwie na Białej Górze majątek rodu skonfiskowano, a państwo ostrowskie trafiło we władanie Juliusza Henryka, księcia Saksonii-Lauenburga. Chcąc uczynić z Ostrowa swoją rezydencję, książę kazał przebudować pałac Šlików i założył park pałacowy. W tym czasie założone zostało również gimnazjum i klasztor pijarów. Syn księcia, Juliusz Franciszek, kontynuował rozbudowę kompleksu. Wybudował letnią rezydencję (Letohrádek) i dokończył budowę parku zgodnie z wcześniejszymi założeniami. Letnia rezydencja jest wczesnobarokową budowlą z lat 1674-83, zaprojektowaną przez Abrahama Leuthnera. Obecnie jest siedzibą filli muzeum sztuki w Karlowych Warach. Po ślubie ostatniej księżnej Saksonii-Lauenburga Franciszki Sybilli Augusty (1675 - 1733) z Ludwikiem Wilhelmem Badeńskim (margrabią badeńskim) w 1690 roku, państwo zostało przyłączone do jego ziem. Ród ten miał swą siedzibę w Rastatt. Właśnie dzięki tym powiązaniom Ostrowa z Rastattem (jak również dzięki podobieństwom architektury), to niemieckie miasto stało się w 1991 roku partnerskim miastem Ostrowa. Ten okres w historii Ostrowa zamyka budowa Pałacu Książąt (Palác princů) oraz Białej Bramy (Bílá brána).

    Zakon pijarów – potoczna nazwa Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych (Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum) czyli Zakonu Szkół Pobożnych – zakon ustanowiony przez papieża Grzegorza XV 18 listopada 1621 r. (regułę zatwierdzono rok później). Korzenie swe wywodzi jednak od roku 1597, kiedy to św. Józef Kalasancjusz otworzył pierwszą bezpłatną i powszechną szkołę podstawową w Europie.Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (od staro-wysoko-niemieckiego hab lub haw – przejście, przeprawa przez rzekę; legendarna etymologia od niem. Habichtsburg – Jastrzębi Zamek) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.

    W XIX wieku Ostrov należał do jednej z gałęzi rodu Habsburgów. W tym czasie miasto uzyskało dzisiejszy kształt, zbudowano liczne kamienice mieszczańskie, a Stary Ratusz (Stará radnice), budowla pierwotnie renesansowa, został przebudowany w stylu neogotyckim. Rozwój miasta przyspieszyła budowa kolei. Wokół dworca, oddalonego o około 1 km od centrum, zaczęły powstawać zakłady przemysłowe - fabryka porcelany PULS i huta Eleonora, później też fabryka kartonu Theerag. W latach 1938-39, kiedy ludność miasta stanowili w większości Niemcy, ludność czeska została wysiedlona, a w pałacu urządzono obóz koncentracyjny. O tych wydarzeniach przypomina umieszczona na pałacu tablica pamiątkowa. W latach powojennych ponownie w mieście osiedlili się Czesi, zbudowano nowe osiedla dla pracowników kopalni uranu w Jáchymowie i później dla fabryki Škoda Ostrov.

    Tympanon (lub tympan) – w architekturze klasycznej (starożytna Grecja, starożytny Rzym) wewnętrzne trójkątne pole frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbą, stanowiące charakterystyczny element monumentalnych budowli Grecji i Rzymu oraz monumentalnych budynków nowożytnych kształtowanych pod wpływem architektury antycznej (klasycyzm i eklektyzm historyczny). W architekturze romańskiej i gotyckiej półkoliste lub ostrołukowe pole wypełniające przestrzeń między nadprożem a łukiem (archiwoltą) portalu, wypełnione najczęściej płaskorzeźbą.Boží Dar (niem. Gottesgab) – miasto w północno-zachodnich Czechach, w kraju karlowarskim, przy granicy z Niemcami, znany górski ośrodek turystyczny i sportowy. Jest najwyżej położonym miastem Czech – leży na wysokości 1028 m n.p.m..


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Miasta partnerskie – forma partnerstwa między miastami w różnych krajach, która ma na celu wymianę kulturalną, gospodarczą i informacyjną. W Europie formę tę powszechnie określa się terminami: miasta bliźniacze, miasta przyjacielskie (miasta zaprzyjaźnione) lub miasta partnerskie. Poza Europą (szczególnie w krajach anglosaskich) współpracę między miastami określa się pojęciem miasta siostrzane (ang.: Sister City; l. mn.: Sister Cities) lub bliźniacze (ang.: Twin Towns albo Twinning Towns); w krajach socjalistycznych - miasta braterskie.
    Latarnia – cylinder umieszczony na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi pomieszczenie przekryte kopułą. Latarnia zazwyczaj przykrywana była hełmem. Rozwiązanie często stosowane w renesansie i baroku. W Polsce ze znanych kopuł z latarnią należy wymienić przykrycie Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.
    Sklepienie krzyżowe – sklepienie zbudowane na planie kwadratu z dwóch, przenikających się sklepień kolebkowych, z których pozostawiono górne części sklepień. Podparte jest na czterech filarach lub słupach usytuowanych w wierzchołkach kwadratu (planu pomieszczenia). Podpory znajdują się pod przekątnymi powstającymi przez przecięcie się kolebek. Wzdłuż nich przenoszone są obciążenia. Sklepienie stosowane znacznie częściej niż klasztorne, pozwalało na swobodniejsze kształtowanie wnętrza.
    Księstwo Saksonii-Lauenburga – księstwo powstałe z podziału ziem dynastii askańskiej (położone w południowej części obecnego Szlezwiku-Holsztynu). Stolicą do 1619 roku był gród Lauenburg/Elbe; później Ratzeburg.
    Attyka (franc. (étage) attique, z grec. Attikos) – górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach. Pełni dwojaką funkcję: estetyczną jako architektoniczny element dekoracyjny oraz użytkowo-konstrukcyjną jako zabezpieczenie sąsiednich budynków przed przeniesieniem się ognia w przypadku pożaru. Attyka stanowi mur ogniowy, jeśli jest wykonana z materiału niepalnego o wytrzymałości ogniowej min 1 godzina i grubości min 25 cm, np. z pełnej cegły ceramicznej, silikatu, czy też bloczków betonowych.
    Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe "dziedzictwo") – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.
    Prezbiterium, arch. chór kapłański – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.065 sek.