• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Osmanowie

    Przeczytaj także...
    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.Ertuğrul Osman V (ur. 18 sierpnia 1912, Pałac Gwiazd, zm. 23 września 2009 w Stambule) - czterdziesta trzecia głowa rodu Osmanów, panujących w Turcji w latach 1281-1923.
    Orchan, także Orhan lub Urchan (ur. 1281/1284, zm. w 1362) – władca z dynastii Osmanów panujący w latach ok. 1324 - 1362.
    Osmanli-nisani.svg

    Osmanowie (tur. Osmanlı Hânedanı) – turecka dynastia, panująca w imperium osmańskim w latach 12991922.

    Dynastia Osmanów wywodziła się z rodu Söğüt, za pierwszego przedstawiciela Osmanów uznawany jest Osman I, syn Ertuğrula. Początkowo władcy osmańscy tytułowali się bejami, pierwszy tytułem sułtana zaczął posługiwać się syn Osmana, Orchan, ale oficjalnie wprowadzono go do tytulatury za rządów Murada I.

    Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.Ahmed IV Nihad (Ahmet IV Nihat, ur. 6 lipca 1883, zm. 4 czerwca 1954) - pochodzący z dynastii Osmanów, po śmierci Abdülmecida II w roku 1944 został głową domu osmańskiego. Syn Selahaddina Efendiego (zm. 1915), wnuk sułtana Murada V.

    Po zdobyciu Konstantynopola sułtan Mehmed II przyjął tytuł sułtana Rzymu oraz, pochodzący z Persji, tytuł padyszacha (pâdişah, پادشاه), który oznacza władcę królów. Ponadto ogłosił się protektorem wschodniego chrześcijaństwa.

    Przedstawiciele rodu[edytuj kod]

    Tytulatura Mehmeda III[edytuj kod]

    Padyszach, Szach, Kagan, zwierzchnik domu Osmanów, sułtan sułtanów, chan chanów, przywódca wiernych, sukcesor Proroka Władcy Wszechświata, Kustosz świętych miast Mekki, Medyny i Jerozolimy, sułtan Rzymu, Władca Trzech Miast Konstantynopola, Adrianopola i Bursy, miast Damaszku Kairu, całego Azerbejdżanu, Magrebu, Barki, Kairuanu, Aleppo, arabskiego Iraku, Acem, Basry, Al-Hasy, Dilenu, Ar Raqqah, Mosulu, Partii, Diyarbakıru, Cylicji, Erzurum, Sivasu, Adany, Karamanu, Vanu, Barbary, Abisynii, Tunezji, Trypolisu, Cypru, Rodos, Kandii, wijaletu Morei, Morza Marmara, Morza Czarnego i wszystkich jego brzegów, Anatolii, Rumelii, Bagdadu, Grecji, Turkistanu, Tatarii, Czerkasji, dwóch regionów Kabardy, Gruzji, Stepu Kipczackiego, całego kraju Tatarów, Kefe i wszystkich sąsiednich krajów, Bośni, miasta i twierdzy Belgrad, wijaletu Serbii ze wszystkimi zamkami, twierdzami i miastami, całej Albanii, Eflaku Bogdanii, a także wszystkich innych posiadłości i wielu innych krajów.

    Abdülmecid II (ur. 30 maja 1868 w Stambule, zm. 23 sierpnia 1944 w Paryżu) – głowa rodu Osmanów w latach 1922–1944 i nominalny kalif, proklamowany i uznawany przez Republikę Turcji w latach 1922–1924.Turcja (tur. Türkiye, Republika Turcji – Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie, ze stolicą w Ankarze. Część europejska – Tracja – stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest od części azjatyckiej morzem Marmara oraz cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcję od północy otacza Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie i morze Marmara, a od południa Morze Śródziemne (nazywane w języku tureckim Morzem Białym).

    Lista władców tureckich z domu osmańskiego[edytuj kod]

     Osobny artykuł: Władcy Turcji.

    Dziedziczne głowy Domu Osmańskiego po 1926 roku[edytuj kod]

  • 1926 - 1944: Abdülmecid II
  • 1944 - 1954: Ahmed IV Nihad
  • 1954 - 1973: Osman IV Fuad
  • 1973 - 1977: Mehmed Abdülaziz II
  • 1977 - 1983: Ali Vâsib
  • 1983 - 1994: Mehmed VII Orhan
  • 1994 - 2009: Ertugrul Osman V
  • od 2009: Bayezid Osman
  • Drzewo genealogiczne Osmanów[edytuj kod]

     Osobny artykuł: Drzewo genealogiczne Osmanów.

    Przypisy

    1. kalif

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Ottoman Web Site
  • Ottoman family
  • Osman I, osm. عُثمَان ʿUthmān (ur. ? - zm. ok. 1324) – eponimiczny założyciel dynastii Osmanów, panujący od ok. 1299 do ok. 1324.Mehmed II Zdobywca (ur. 30 marca 1432 w Adrianopolu (dzisiejsze Edirne), zm. 3 maja 1481), محمد الفاتح (Mehmed al-Fatih) – sułtan z dynastii Osmanów, panujący w latach 1444-1446 i 1451-1481. Zasłynął jako zdobywca Konstantynopola. Odbudował miasto i uczynił je stolicą imperium osmańskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    We wtorek 29 maja 1453 roku wojska imperium osmańskiego zajęły Konstantynopol. Zdobycie miasta oraz śmierć ostatniego cesarza bizantyjskiego Konstantyna XI Dragazesa pociągnęły za sobą ostateczny upadek cesarstwa wschodniorzymskiego. Zwycięstwo to dało Turkom panowanie nad wschodnim basenem Morza Śródziemnego i otworzyło drogę do podboju Europy powstrzymanego dopiero przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w roku 1683.
    Murad I (ur. w marcu 1326 - zm. 28 czerwca 1389 na Kosowym Polu) – sułtan z dynastii Osmanów panujący w latach 1362-1389.
    Poniżej przedstawiono drzewo genealogiczne władców Turcji z dynastii Osmanów. Poniżej imienia zapisano lata życia, a czcionką pogrubioną lata panowania.
    Padyszach – prestiżowy tytuł, którego nazwa pochodzi od perskiego słowa padshah, opartego na tytule szach (czyli król). Był on używany przez kilku monarchów państw islamskich, m.in.:
    Szach – perski termin oznaczający króla. Termin ten został przyjęty do wielu innych języków. Oprócz Persji (Iranu) określenia tego używano także dla określenia władców innych państw środkowej i południowej Azji, m.in. Afganistanu.
    Ertogrul (osm. ُأرطغل; tur. Ertuğrul) (druga połowa XIII w.) – półlegendarny wódz Oguzów i ojciec Osmana I.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.