• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Oskarżony

    Przeczytaj także...
    Postępowanie karne (proces karny) – zespół norm prawnych regulujących czynności procesowe zmierzające do realizacji prawa karnego materialnego. Jego głównym celem jest ustalenie, czy zaistniał czyn zabroniony mający postać przestępstwa, a następnie wykrycie jego sprawcy i pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej.Podejrzany – w polskim postępowaniu karnym uczestnik postępowania definiowany w art. 71 § 1 k.p.k. jako osoba, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów (art. 313 § 1 k.p.k.) albo której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z rozpoczęciem przesłuchania w charakterze podejrzanego (zob. jednak art. 308 § 3 k.p.k.).
    Kodeks postępowania karnego – podstawowy akt prawny regulujący polskie postępowanie karne (Ustawa z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego obowiązuje od 1 września 1998 r. (z wyjątkiem art. 647, 650 § 3 i 674 § 3, które – zgodnie z ustawą wprowadzającą – weszły w życie 1 stycznia 2003 r.).

    Oskarżonym w postępowaniu karnym jest to osoba:

  • przeciwko której wniesiono do sądu akt oskarżenia lub
  • co do której prokurator złożył do sądu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania.
  • Oskarżonego uznaje się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem, co ma umocowanie nie tylko w k.p.k., ale przede wszystkim w Konstytucji RP. Oskarżonego należy odróżniać od podejrzanego.

    Występek – czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc (art. 7 § 3 Kodeksu karnego).Akt oskarżenia – pismo procesowe wnoszone do sądu w postępowaniu karnym przez uprawniony podmiot, w którym domaga się on od sądu wydania orzeczenia o winie i karze lub środkach karnych wobec osoby wskazanej w tym piśmie.

    Uprawnienia oskarżonego[]

    Za najważniejsze uprawnienia oskarżonego uznać trzeba:

  • prawo do obrony – w znaczeniu formalnym (prawo do korzystania z pomocy obrońcy) i materialnym (prawo do składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, oraz zadawania pytań osobom przesłuchiwanym),
  • tzw. prawo milczenia – prawo odmowy składania wyjaśnień i odmowy odpowiedzi na pytania,
  • prawo złożenia wniosku o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego (tylko w sprawach o występki, najpóźniej do momentu zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej).
  • Jeśli oskarżony nie jest w stanie ponieść kosztów obrońcy z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, sąd wyznacza mu obrońcę z urzędu. Oskarżony zadaje pytania osobom przesłuchiwanym i przemawia w fazie głosów końcowych stron zawsze jako ostatni w kolejności. Ponadto złożenie przez oskarżonego fałszywych wyjaśnień nie rodzi odpowiedzialności karnej. Jeżeli jednak oskarżony, w ramach składanych wyjaśnień, fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie przestępstwa, to odpowiedzialność jest wyłączona wtedy, gdy czyni to on w celu obrony własnej (a nie obrony wyłącznie innej osoby, np. współoskarżonego).

    Środek karny – dodatkowa dolegliwość wymierzana sprawcy przestępstwa lub wykroczenia obok lub niekiedy zamiast kary.Prokurator – funkcjonariusz publiczny prokuratury uprawniony do samodzielnego wykonywania czynności prokuratorskich. Jako funkcjonariusz prokuratury strzeże praworządności oraz czuwa nad ściganiem przestępstw.

    Obowiązki oskarżonego[]

    Najistotniejsze obowiązki oskarżonego to:

  • obowiązek poddania się przewidzianym w ustawie oględzinom i badaniom,
  • w razie pozostawania na wolności – obowiązek stawiennictwa na każde wezwanie w toku postępowania oraz obowiązek zawiadomienia o każdej zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż 7 dni.
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej – najważniejszy akt prawny (ustawa zasadnicza) Rzeczypospolitej Polskiej, uchwalony 2 kwietnia 1997 roku przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzony w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 roku. Ogłoszony w Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, wszedł w życie 17 października 1997. Konstytucja złożona jest z preambuły i 13 rozdziałów, w tym z 243 artykułów.Sąd – we współczesnych demokratycznych systemach prawnych jest niezawisłym organem państwowym, powołanym do stosowania prawa w zakresie rozstrzygania sporów między podmiotami pozostającymi w sporze, a także decydowania o przysługujących uprawnieniach oraz dokonywania innych czynności określonych w ustawach lub umowach międzynarodowych. Wyposażony jest w atrybut niezawisłości (nie podlega innym organom władzy) i funkcjonuje w szczególnej, procesowej formie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.