• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Osiedle Centrum - Krzeszowice



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Droga krajowa nr 79 – droga krajowa przebiegająca z centralnej przez południowo-wschodnią do południowej części kraju. Jeden z trzech traktów komunikacyjnych łączących Katowice i Kraków. Przez większość trasy podąża za biegiem Wisły.Buzdyganówka – późnoklasycystyczny, piętrowy budynek z 1863 mieszczący się na środku rynku w Krzeszowicach. Został zbudowany przez lekarza Mikołaja Buzdygana syna Floriana Buzdygana – chłopa, naczelnika powstania na Krzeszowice, na miejscu jego zagrody. Według tradycji w starym, obecnie nieistniejącym budynku, była kuźnia, w której Artur Grottger zdobył inspirację do stworzenia grafiki Kucie kos z cyklu Polonia. Obecnie na parterze budynku mieści się placówka banku.
    Budynek banku PKO BP (widok od strony wschodniej, przy ul. Kościuszki; na pierwszym planie fragment otoczenia Sali Królestwa Świadków Jehowy)
    Rondo Jana Pawła II z ul. Wyki (po prawej str.), ul. Daszyńskiego (w środku) i ul. Walkowskiego (po lewej)
    Rynek z budynkiem tzw. Kółkiem
    Pałac Vauxhall na rogu Rynku i Walkowskiego
    Willa Japonka przy ul. Ogrodowej
    Prywatny pałacyk z pocz. XXI w. (przy ul. Kościuszki)
    Sala Królestwa Świadków Jehowy wraz z otoczeniem (ul. Kościuszki)
    Remiza OSP
    Ulica Wyki
    Świt Krzeszowice – stadion

    Osiedle Centrum w Krzeszowicach – osiedle obejmujące ścisłe centrum miasta oraz osiedla bloków mieszkalnych przy ul. Targowej i Armii Krajowej. Osiedle zamieszkane jest przez 2567 osób (2012). Jest centrum handlowo-usługowe miasta. Od północy graniczy z Czatkowicami Górnymi, od północnego wschodu z Osiedlem Nowy Świat, od wschodu z Osiedlem Jurajskim, od południa z Tenczynkiem i od zachodu z Osiedlem Parkowym. W 2013 nastąpiła zmiana obszaru osiedla, do Osiedla Jurajskiego przyłączono ulice Czycza i Leśną, będące dawniej na terenie Osiedla Centrum.

    Rewitalizacja (łac. re-+vita - dosłownie: przywrócenie do życia, ożywienie), ang. revitalization, urban renewal, urban redevelopment – zespół działań urbanistycznych i planistycznych, koordynowanych przez lokalną administrację państwową, których celem jest społeczne, architektoniczne, planistyczne i ekonomiczne korzystne przekształcenie miejskiej dzielnicy (lub innego wyodrębnionego obszaru miasta) będącej w stanie kryzysu wynikającego z czynników ekonomicznych i społecznych. Niektóre programy rewitalizacyjne nakierowane są na ożywienie zdegradowanych obszarów miast które utraciły swoją pierwotną funkcję, np. poprzemysłowych; celem wówczas jest znalezienie dla nich nowego zastosowania i doprowadzenie do stanu, w którym obszary zmieniają swoją funkcję.Szczepan Humbert, (ur. 1756, zm. 1829) – architekt pochodzenia francuskiego. Od 1775 mieszkał w Polsce, w 1788 mianowany został budowniczym miasta Krakowa. W testamencie zapisał swój majątek miastu – z pieniędzy tych powstał krakowski Instytut Techniczny.

    Wykaz ulic[ | edytuj kod]

  • Apteczna – ulica w centrum miasta, na wschodnim brzegu Krzeszówki, zabudowana blokami mieszkalnymi z przełomu lat 60. i 70. XX w., do 1991 istniało tu kino „Nowości”, od połowy lat 70. do 2019 r. nosiła nazwę Wincentego Danka;
  • Armii Krajowej – jednokierunkowa ulica w centrum miasta do 1990 nosiła nazwę ul. Manifestu Lipcowego, zabudowana po obu stronach blokami mieszkalnymi (5-kondygnacyjnymi) powstałymi w latach 60. XX (zabudowa po północnej stronie ulicy) i 70. XX w. (zabudowa po południowej stronie ulicy, bloki jednoklatkowe);
  • Batalionów Chłopskich – obwodnica w północnej części miasta, łącząca ul. Legionów Polskich z os. Czatkowice (Dolnych), wybudowana w latach 90. XX w., na byłej bocznicy kolejowej do kamieniołomu w Miękini, po północnej i południowej stronie istnieją ogródki działkowe, na ulicy znajduje się most nad Krzeszówką, w 2010 po południowej stronie ulicy wybudowano nowy budynek przedszkola;
  • Ignacego Daszyńskiego (przed 1935 ul. Kolejowa, w latach 1935–1939 ul. 11 Listopada) – ulica ciągnąca się od Rynku, przez rondo Jana Pawła II, linię kolejową 133 (przejazd koło stacji kolejowej), do granic Tenczynka, przy ulicy m.in. istnieje tartak powstały w XVIII w., do 1935 był to mały zakład pracujący dla potrzeb Potockich, od tego czasu kilkakrotnie rozbudowany (m.in. po zniszczeniach wojennych w 1945), 1 maja 1997 przez pożar uległ zniszczeniu (po upadku Zakładu Przemysłu Drzewnego, przeszedł w prywatne ręce); przy rondzie znajduje się wybudowany w latach 70. dom towarowy oraz zespół rehabilitacyjny Zofia z 1819 wybudowany przez Zofię Potocką (żonę Artura Potockiego), imię fundatorki nadano po gruntownej modernizacji w 1875, którą nadzorował Józef Dietl (rozbudowany ok. 1965, ok. 1978 i 2007) wokół istnieje park zdrojowy (przy zachodniej stronie ulicy); ulicę wytyczono pod koniec XVII w. jako aleje spacerową, obsadzoną kasztanowcami; w latach 90 XX w. wybudowano budynek nowej poczty z lokalami handlowo-gastronomicznymi, a w 2001 wybudowano Centrum Dystrybucji Żywności Mrożonej „Jago” (obecnie działa tam Iglotex Kraków Sp. z o.o). We wrześniu 2019 r. oddano do użytku 213 m wiadukt kolejowy;
  • św. Floriana – niewielka ulica przy której mieści się remiza strażacka OSP i centrum komunikacyjne (busy i autobusy) powstałe na początku XXI w., po zachodniej stronie istnieją ogródki działkowe;
  • Rondo Jana Pawła II – rondo w centrum miasta, nazwa nadana została w 2009, istniejącemu rondu od lat 60 XX w. Ulice dochodzące do niego to: Daszyńskiego (południe, północny wschód), Wyki (wschód), Walkowskiego (północ), Ogrodowa (zachód). Od strony południowej stoi budynek domu towarowego, od strony południowo-zachodniej Łazienek Zofia (oba adresy ul. Daszyńskiego), w lipcu 2016 ustawiono pamiątkowe głazy: lokacji Krzeszowic (z byłym herbem miasta) i z popiersiem patrona ronda – Janem Pawła II oraz płyty z jego cytatami i z okazji Światowych Dni Młodzieży 2016;
  • Kolejowa – ulica przy krzeszowickiej stacji kolejowej, w budynku którego mieszczą się filia urzędu pracy oraz wydziału komunikacyjnego starostwa powiatowego; z parkingiem i składami opałowymi, pomiędzy ul. Kolejową a Kościuszki rozciągają się ogródki działkowe;
  • Tadeusza Kościuszki – ulica zbudowana w latach 1935–1937, w ciągu drogi krajowej nr 79 (Osiedle Jurajskie – wschodni kraniec ulicy, Osiedle Parkowe – zachodni kraniec ulicy), ciągnąca się od mostu rzecznego na Krzeszówce (przy granicy z Nawojową Górą), przez most kolejowy (z lat 30. XX w.), do ulicy Trzebińskiej na zachodzie miasta. Na terenie osiedla przy tej ulicy znajdują się: jedna ze stacji benzynowa; bank BP SA, Sala Królestwa Świadków Jehowy, zespół dawnego folwarku Potockich z 1788 z charakterystycznymi zabudowaniami rzędowymi z pocz. XX w.; a pomiędzy ulicami Kościuszki, św. Floriana, Kolejową a Daszyńskiego znajduje się ogród działkowy Zdrój; w II połowie XIX w. przy ulicy powstały dworki wyższych urzędników dworskich i lekarzy zdrojowych, niektóre zachowały się do dziś;
  • Krakowska – (w latach 1935-1939 ul. Józefa Piłsudskiego przemianowana przez hitlerowców na Krakauerstrassse, w latach 1953-1956 ul. Józefa Stalina) reprezentacyjna, ciągnąca się od Rynku do wschodniej części miasta, na terenie osiedla(zachodni kraniec ulicy) znajduje się przy niej: budynek Banku Spółdzielczego oraz placówki handlowe;
  • Krzywa – (w latach 30. XX w. ul. Kreta) ulica zabudowana domami jednorodzinnymi w centrum miasta;
  • Pl. Franciszka Kulczyckiego – plac ze skwerem w centrum miasta, mieści się przy nim stadion GKS „Świt”, boisko Orlik, straż miejska, biblioteka publiczna, budynek sądu grodzkiego (budynki z pocz. lat 70. XX w.);
  • Legionów Polskich – dawna ul. 15-Grudnia, a w czasie II wojny światowej – Czatkoiwerstrasse, ciągnąca się od skrzyżowania z ul. Krakowską do os. Czatkowice (Górne), przy ulicy znajduje się m.in. pogotowie ratunkowe (dawna porodówka), przychodnia lekarska, plac targowy (w poniedziałek odbywa się tu drugi co do wielkości w Małopolsce jarmark – przywilej jego odbywania nastąpił w 1850), pracownicze ogródki działkowe Kolejarz ze świetlicą, piekarnia i budynki dawnej masarni (oba z poł. lat 80. XX w.);
  • 3 Maja – ulica w centrum miasta od skrzyżowania z ul. Krakowską (koło tzw. bunkra) do skrzyżowania z ul. Kościuszki, powstała w końcu latach 70 XX w.;
  • Ogrodowa – dawna ul. Nagórzańskiego w zachodniej części centrum miasta (Osiedle Centrum i Osiedle Parkowe), na terenie osiedla znajduje się przy niej m.in. Willa Japonka z 1923, dawny dom gościny z 1879 (obecnie gmach Liceum Ogólnokształcącego), ulica przechodzi przez most (koło kościoła) nad Krzeszówką (granica osiedla); wokół ulicy rozciąga się park (część północna XVIII w. parku zdrojowego) – park Adama Bogackiego z figurą głowy Chrystusa z 1851; znajduje się też symboliczny grób nieznanego żołnierza, na którym umieszczony jest głaz;
  • Parkowa – ulica ciągnąca się od Rynku do ul. Nowa Wieś przy pałacu Potockich (Osiedle Centrum i Osiedle Parkowe); przy ulicy znajduje się zabudowa z II połowy XX w., most na Krzeszówce (granica osiedla), po południowej stronie ulicy znajduje się Park Bogackiego, ma tu miejsce postój taksówek;
  • Poprzeczna – ulica w południowej części miasta, za linią kolejową, do 1997 znajdowała się na terenie Nawojowej Góry; przy ulicy znajduje się budynek dawnej bażantarni, założonej przez Potockich ok. 1840;
  • Rynek – na środku stoi późnoklasycystyczny budynek tzw. Buzdyganówka, wschodnia pierzeja to budynki z okresu końca XIX w. i okresu międzywojennego, północna część to budynki z XIX w. z byłą oberżą z wozownią (później pełnił rolę kasyna, w latach 1945–1993 mieściła się w nim poczta), budynek narożny z ul. Danka powstał w II połowie XIX w. na miejscu apteki, istniejącej przed 1824, a zachodnia część to większości budynki z okresu międzywojennego; w południowo-zachodniej części znajduje się budynek z pocz. XIX w. tzw. Kółko; po II wojnie światowej w zachodnia część Rynku została urządzona jako skwer z wodotryskiem;
  • Szkolna – dawna ul. Rzeźnicza w centrum miasta, znajduje się przy niej szkoła podstawowa;
  • Targowa – osiedle mieszkaniowe w centrum miasta z blokami mieszkaniowymi z lat 60. (budynków nakrytych stromymi dachami o charakterze stylu socrealizmu) i 70. XX w., na terenie osiedla dawniej był plac targowy gdzie odbywały się tzw. „jarmarki” (obecnie przeniesione na plac przy ul. Legionów Polskich); dawniej występowała dodatkowa nazwa os. Kąty;
  • dr Jana Walkowskiego – ulica w ścisłym centrum miasta, znajduje się tutaj tzw. Vauxhall z lat 1783-1786 wybudowany na polecenie księżnej Izabeli Lubomirskiej, pełnił on funkcję rozrywkową uzdrowiska (po II wojnie światowej mieściła się w nim szkoła, potem urząd pracy, a obecnie Centrum Kultury i Sportu);
  • Wąska – ulica w ścisłym centrum miasta, przed II wojną światową znajdowały się tutaj boźnice żydowskie: dla mężczyzn, obecnie wykorzystywana jako ośrodek kulturalny oraz dla kobiet, po wojnie mieściła się w niej remiza OSP;
  • Kazimierza Wyki – reprezentacyjna ulica w ścisłym centrum miasta, po południowej stronie znajduje się osiedle mieszkaniowe przy ul. Targowej; pod nr 10 znajduje się dom, w którym urodził się Kazimierz Wyka; do 1977 nosiła nazwę ul. Targowa, od ówczesnej targowicy znajdującej się po południowej stronie ulicy, do lat 50. XX w. przy ul. znajdował się młyn walcowy. Na przełomie lat 2010 i 2011 nastąpiła jej rewitalizacja;
  • Sala królestwa – miejsce zebrań i lokalny ośrodek życia religijnego członków Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy, obiekt służący biblijnej działalności edukacyjnej prowadzonej przez ten związek wyznaniowy oraz wielbieniu Boga (Jehowy). Chociaż pierwsze takie miejsca zaczęły powstawać pod koniec XIX wieku, nazwę tę nadał im w roku 1935 Joseph Franklin Rutherford, drugi prezes Towarzystwa Strażnica. Osiedle Jurajskie w Krzeszowicach – osiedle zamieszkane przez 2428 osób (2012). Osiedle we wschodniej i południowo-wschodniej części miasta z osiedlami bloków mieszkalnych przy ul. Długiej, Szarych Szeregów i Żbickiej (dawne osiedle Krakowska; ul. Reymonta oraz ulice Czycza i Leśna na Gwoźdźcu.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Linia kolejowa nr 133 – linia łącząca stację Dąbrowa Górnicza Ząbkowice ze stacją Kraków Główny, przebiega przez województwa: śląskie i małopolskie. Linia ta wchodzi w skład międzynarodowej linii kolejowej E 30.
    Krzeszowice – miasto w woj. małopolskim, w powiecie krakowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krzeszowice. Jest jednym z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej. Według danych z 31 grudnia 2011 miasto miało 10 288 mieszkańców. Położone jest ok. 25 km na zachód od centrum (18 km od granicy) Krakowa, przy linii kolejowej nr 133 (Kraków – Katowice) i przy drodze krajowej nr 79 (ul. Kościuszki, ul. Trzebińska) (południowa część miasta). W latach 1928–1966 miasto miało status uzdrowiska o charakterze użyteczności publicznej.
    Księżna Izabela Lubomirska, właściwie: Elżbieta Czartoryska (ur. 21 maja 1733 lub według innych źródeł 1736 w Warszawie, zm. 25 listopada 1816 w Wiedniu) – mecenaska i kolekcjonerka sztuki okresu rokoka. Z powodu błękitnych sukni, które często nosiła, jeszcze za życia nazywano ją Błękitną Markizą. Córka Augusta Aleksandra Czartoryskiego i Marii Zofii Sieniawskiej.
    GKS Świt Krzeszowice – polski klub sportowy, czwartoligowy klub piłkarski, z siedzibą w Krzeszowicach, założony w 1923 r. Jego dotychczasowym największym sukcesem był trzykrotny awans do III ligi małopolskiej w sezonach w 1994/1995, 1996/1998 i 2000/2001 oraz awans do IV ligi w 2012 r. W latach 1996-1998 trenerem był Adam Nawałka.
    Osiedle Nowy Świat w Krzeszowicach – osiedle domów jednorodzinnych zamieszkane przez 1011 osób. Od północy graniczy z Czatkowicami Górnymi, od południowego zachodu z Osiedlem Centrum, od wschodu z Osiedlem Żbik, od południa z Osiedlem Jurajskim.
    Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.
    Socrealizm (realizm socjalistyczny) – kierunek w sztuce, określany jako metoda twórcza, istniejący od 1934 w sztuce radzieckiej, a następnie w pozostałych krajach socjalistycznych. Miał tam oficjalny status podstawowej i jedynej metody twórczości artystycznej i był ideowym oraz propagandowym narzędziem partii komunistycznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.