• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Osady denne

    Przeczytaj także...
    Drobnocząstkowa materia organiczna (ang. fine particulate organic matter FPOM) – frakcja martwej materii organicznej o cząstkach większych niż 0,5 μm i mniejszych od 1 mm, będącą źródłem pokarmu dla filtratorów i zbieraczy.Grubocząstkowa materia organiczna (ang. coarse particulate organic matter CPOM) – frakcja martwej materii organicznej o cząstkach większych niż 1 mm, będąca źródłem pokarmu dla rozdrabniaczy.
    Żwir – okruchowa skała osadowa o luźnej postaci, złożona z różnych skał i minerałów o średnicy większej niż 2 mm, do nawet kilku centymetrów.

    Osady denne - materia zalegająca na dnie zbiorników wodnych, która dostała się tam w wyniku sedymentacji m.in. sestonu. Są to zarówno części mineralne (iły, muły, piaski, żwiry) jak i organiczne (drobnocząsteczkowa materia organiczna, grubocząsteczkowa materia organiczna). Ilość, tempo narastania oraz skład i struktura osadów dennych jest zależna m.in. od trofii zbiornika, typu miktycznego oraz charakteru zlewni. Osady denne magazynują materię mineralną i organiczną, która w ten sposób jest czasowo lub trwale wytrącona z obiegu materii w ekosystemie wodnym. Powrót materii do toni wodnej jest możliwy m.in. dzięki zjawisku resuspensji. W zbiornikach o wysokiej trofii w osadach dennych zdeponowane są duże ilości biogenów.

    Muł (szlam) – niezlityfikowana skała klastyczna, tworząca się w naturalnych zbiornikach wodnych, zbudowana z mieszaniny pyłu i iłu o różnym składzie mineralnym (ziarna o średnicy od 0,01 do 0,1 milimetra) z dodatkiem substancji organicznych. Muł zlityfikowany nosi nazwę mułowca, gdy zaś diageneza doprowadzi do powstania oddzielności łupkowej, mówimy o łupku mulastym.Ekosystem (gr. oikos – dom, mieszkanie, gospodarstwo; gr. systēmatikós – zestawiony od sýstēma – zestawienie, połączenie od synistánai – zestawiać) – dynamiczny układ ekologiczny, na który składa się zespół organizmów (biocenoza) połączonych relacjami troficznymi (tworzących sieć troficzną) wraz ze środowiskiem przezeń zajmowanym, czyli biotopem, w którym zachodzi przepływ energii i obieg materii. W skrócie zatem ekosystem to biocenoza wraz z biotopem. Ekosystemy wyodrębniane są na podstawie istnienia silniejszych powiązań w ich obrębie niżeli między ich składowymi a otoczeniem (biologicznie ważne pierwiastki chemiczne krążą intensywniej w obrębie poszczególnych ekosystemów niż pomiędzy nimi).
     Zapoznaj się również z: ProfundalBentos.

    Literatura[ | edytuj kod]

    Żmudziński L., Kornijów R., Bolałek J., Górniak A., Olańczuk–Neymann K., Pęczalska A. 2002. Słownik hydrobiologiczny (ochrona wód, terminy, pojęcia i interpretacje). W–wa, PWN, ss. 287, ​ISBN 83-01-13659-6​;

    Resuspensja osadu – przemieszczanie się nierozpuszczalnych cząstek osadów do toni wodnej na skutek ruchu wody (np. wywołanego przez wiatr lub deszcz) i rycia w osadzie przez zwierzęta bentosowe lub bentożerne. Także podczas ciągnięcia sieci. Warunki ku temu są przede wszystkim w strefie litoralnej, o niedużej głębokości. Intensywność tego zjawiska zależy od typu miktycznego zbiornika, gdyż zachodząc intensywniej w czasie cyrkulacji, częstsze jest w zbiornikach polimiktycznych. Resuspensję utrudnia zwarte przerośnięcie osadów systemem kłączowo-korzeniowym zakorzenionych makrofitów, a nawet pokrycie dna roślinnością bezkorzeniową (wodne mchy, ramienice).Typ miktyczny jeziora – w typologii jezior – rodzaj jeziora ustalony na podstawie częstotliwości i zasięgu mieszania mas wód.
    Piasek – skała osadowa, luźna, złożona z niezwiązanych spoiwem ziaren mineralnych, przede wszystkim kwarcu. Wielkość ziaren waha się od 0,0625 do 2 mm, gęstość ziaren piasku kwarcowego wynosi około 2,62 g/cm.Bentos – zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk słodkowodnych, zarówno zbiorników wodnych jak i cieków oraz środowisk morskich, w tym także związanych z rozmaitymi strukturami obecnymi na dnie, a więc roślinami (fauna naroślinna), glonami, kamieniami (fauna nakamienna), szczątkami antropogenicznymi. Skład gatunkowy i liczebność bentosu zależy od różnorodnych czynników biotycznych i abiotycznych – m.in. rodzaju zbiornika (słono- lub słodkowodny), głębokości dna, warunków pokarmowych, tlenowych, świetlnych (wpływ na fitobentos), ruchliwości wód, oraz eksploatacji przez drapieżców itp. Pojęcie to wprowadził Ernst Haeckel, obejmując nim organizmy ze wszystkich grup taksonomicznych. Obecnie część bentologów zawęża to pojęcie do zoocenoz dennych określanych też jako zoobentos, ale wyróżniany jest również będący obiektem badań hydrobotaniki fitobentos budowany przez protisty roślinopodobne i rośliny oraz bakteriobentos. Niektóre organizmy zasadniczo bentosowe mogą być odrywane od dna i wchodzić w skład tychoplanktonu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Trofizm (trofia wód) – termin określający produktywność biologiczną zbiorników wodnych. Pod pojęciem trofia zbiornika (trofizm) rozumie się także zespół czynników środowiskowych decydujących (wpływających) o żyzności zbiornika wodnego. Trofizm uzależniony od wielu czynników, np. ilości nawozów dostających się do wód, składu i liczebności organizmów itp. Najczęściej trofia zbiornika utożsamiana jest z zawartością biogenów w toni wodnej (śródjezierzu) i zdeponowanych w osadach dennych profundalu, pomijając biogeny zdeponowane w litoralu. Trofizm odnoszony jest najczęściej do jezior (wód jeziornych).
    Zlewnia – całość obszaru, z którego wody spływają do jednego punktu danej rzeki (jeziora, bagna itp.) lub jej fragmentu. W szczególnym przypadku, kiedy punkt zamykający znajduje się w miejscu ujścia danej rzeki do recypienta, obszar zlewni ograniczony działem wodnym wyznaczonym w ten sposób nazywa się dorzeczem.
    Sedymentacja (łac. sedimentum = osad) – proces opadania zawiesiny ciała stałego w cieczy w wyniku działania siły grawitacji lub sił bezwładności. Sedymentacji ulegają zawiesiny o gęstości większej niż gęstość cieczy. Sedymentacja prowadzi więc do rozdziału substancji niejednorodnych, a kryterium podziału jest gęstość.
    – skała osadowa, bardzo drobnoziarnista, zbudowana jest głównie z minerałów ilastych (najczęściej kaolinit i illit) z domieszką łyszczyków oraz pyłu kwarcowego. Iły zawierają nie mniej niż 50% frakcji ilastej (ziarna o średnicy do 0,002 mm) i nie więcej niż 10% frakcji piaskowej (ziarna o średnicy od 0,05 mm do 2,0 mm). Grunty ilaste należą do gruntów spoistych. Ich wytrzymałość na obciążenie zależy przede wszystkim od wilgotności gruntu.
    W tabeli przedstawiono spis pierwiastków chemicznych o znaczeniu biologicznym (uszeregowano je malejąco pod względem przeciętnej zawartości w organizmie ludzkim):

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.