• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ornament małżowinowo-chrząstkowy

    Przeczytaj także...
    Snycerstwo – bardzo stara dziedzina sztuki zdobniczej - sztuka rzeźbienia w drewnie - rodzaj rzemiosła artystycznego.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.
    Ornament małżowinowo-chrząstkowy – fragment stalli z kościoła Mariackiego w Krakowie z lat 1635-37

    Ornament małżowinowo-chrząstkowyornament o charakterze amorficznym, pozbawiony precyzyjnej formy, składający się elementów przypominających małżowinę uszną i chrząstki.

    Kościół archiprezbiterialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwany także kościołem Mariackim – jeden z największych i najważniejszych, po Katedrze Wawelskiej, kościołów Krakowa, od 1962 posiadający tytuł bazyliki mniejszej. Należy do najbardziej znanych zabytków Krakowa i Polski.Stalle – drewniane lub kamienne ławki ustawione w prezbiterium. Często bardzo bogato zdobione (rzeźbiarsko lub malarsko) w formy architektoniczno-plastyczne, poprzedzielane na pojedyncze siedziska.

    Powstał pod koniec XVI wieku, najprawdopodobniej w północnej Europie, choć podobne motywy pojawiały się wcześniej także we Włoszech. Czasem stworzenie tego ornamentu przypisuje się złotnikom Adamowi van Vianen (1568/69-1627) i Paulusowi van Vianen (ok. 1570-1613). Największa popularność ornamentu przypada na wiek XVII. Ornament pojawia się w grafikach m.in. Lucasa Kiliana (1604-1630), Christopha Jamnitzera (1610), Friedricha Unteutscha (1640-1650).

    Małżowina uszna (łac. auricula) – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za pobieranie bodźców akustycznych ze środowiska zewnętrznego. Pobrane dźwięki przekazuje dalej do przewodu słuchowego zewnętrznego. Występuje u ssaków.Amorfizm, bezpostaciowość (gr. ámorphos = bezkształtny) – określenie w powojennych dyskusjach literackich, które używane było w badaniach utworów literackich (zwłaszcza powieściowej). Używane było w przypadku określenia utworu lub utworów, które nie posiadają wyraźnej formy, są luźne i nie nawiązują do tradycyjnych wzorców i najczęściej są w formie chaotycznej. Określało rezygnację z klasycznej formy układu kompozycyjnego czego konsekwencją było ograniczenie wartości poznawczych danego utworu.

    Stosowany był głównie jako ornament wypełniający, zwłaszcza w snycerce i złotnictwie.

    Ornament może przybierać formy muszlowe, wolutowe, chrząstkowe i małżowinowe, które zdają się składać z materii ciągliwej i napęczniałej, jakby zwierzęcej albo motywy bardziej suche, mniej przypominające ciasto, a raczej pojedyncze elementy C-kształtne. W ornamencie mogą pojawiać się motywy maski, ludzkie twarze, głowy aniołków.

    Przypisy

    1. M. Rożek, Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2006, s. 194
    2. http://www.artnet.com/library/00/0050/T005021.ASP, http://www.britannica.com/eb/article-9011285/auricular-style
    3. P. Meyer, Historia sztuki europejskiej, s. 84.

    Bibliografia[]

  • P. Meyer , Historia sztuki europejskiej, Warszawa 1973, s. 84-86.
  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2006, ISBN 83-01-12365-6.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Grafiki Friedricha Unteutscha z ornamentem małżowinowo-chrząstkowym (artnet.com)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.