• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Orietta Berti



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Słowik szary, bekwarek (Luscinia luscinia) – gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Ptaki z tej grupy są najznakomitszymi śpiewakami. Śpiew ich jest donośny, niezwykle urozmaicony, o dużej skali tonów. Słowik przylatuje do nas w kwietniu-maju, a odlatuje w sierpniu-wrześniu.Ornella Vanoni (ur. 22 września 1934 w Mediolanie) – włoska piosenkarka, jedna z najbardziej znaczących postaci we włoskiej muzyce rozrywkowej. W jej stylu wykonawczym zawarte są rozmaite gatunki muzyczne, począwszy od specyficznego dla północnych Włoch folkloru miejskiego (tzw. Canzoni della mala) po bossa novę i jazz.

    Orietta Berti, właśc. Orietta Galimberti (ur. 1 czerwca 1943 w Cavriago) – włoska piosenkarka, jedna z najpopularniejszych włoskich piosenkarek lat 60. XX wieku, obok takich postaci jak Mina i Ornella Vanoni.

    Nazywana „pokrzewką Emilii”, a następnie „słowikiem z Cavriago”. W ciągu swojej kariery sprzedała 15 milionów płyt, otrzymując 2 srebrne płyty, 4 złote i 1 platynową. Wystąpiła 11 razy na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo (1966–1992) oraz 10 razy na Un disco per l'estate.

    Życiorys i kariera artystyczna[ | edytuj kod]

    Lata 60.[ | edytuj kod]

    Orietta Berti (1965)

    Działalność artystyczną rozpoczęła od studiów nagraniowych i występów w lokalnych klubach Emilii-Romanii. W 1961 roku wzięła udział w pierwszej oficjalnej imprezie, zorganizowanej przez ENAL Reggio Emilia. Zajęła 1. miejsce ex aequo z inną debiutantką, Ivą Zanicchi. Jeden z jurorów, Giorgio Calabrese, zaproponował jej kontrakt z mediolańską wytwórnią fonograficzną Karim. Jednak jej dwa pierwsze single („Non ci sarò” i „Se non ti avessi più”) przeszły niezauważone. Calabrese przeniósł ją do wytwórni Phonogram, a następnie do Polydor Records, która w 1963 roku wydała jej single „Serenata suburbana” i „I nostri momenti”. Na początku 1964 roku Phonogram powierzył Orietcie Berti wykonanie włoskiej wersji „Dominique”, popularnej piosenki Jeanine Deckers, belgijskiej zakonnicy, znanej pod pseudonimem Sœur Sourire (Siostra Uśmiech). Wykonanie to okazało się początkiem popularności Orietty Berti. Obdarzona melodyjnym głosem, pomimo konkurencji ze strony takich indywidualności jak Mina czy Ornella Vanoni, zdobyła w latach 60. uznanie szerokiej publiczności ze swymi popularnymi, bezpretensjonalnymi piosenkami.

    Certyfikaty sprzedaży w przemyśle muzycznym stanowią powszechnie stosowany na świecie system nagród za sprzedaż nagrań muzycznych.Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.

    W 1965 roku wygrała festiwal Un disco per l'estate z piosenką „Tu sei quello”. Wygrała wtedy także inny festiwal, Festival of delle Rose z piosenką „Voglio dirti grazie” i wydała swój debiutancki album Orietta Berti canta Suor Sorriso z piosenkami Jeanine Deckers. W 1966 roku zadebiutowała na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo prezentując w parze z Ornellą Vanoni piosenkę „Io ti darò di più” napisaną przez Mema Remigiego i Artura Testę. W 1967 roku na Festiwalu w San Remo zaprezentowała piosenkę „Io, tu e le rose”, która zajęła 5. miejsce. Piosenka ta została zacytowana w liście pożegnalnym Luigiego Tenco, napisanym przez niego przed popełnieniem samobójstwa, jako ta, która przeszła do finału, w którym zabrakło miejsca dla jego piosenki. W tym artystka samym roku spopularyzowała piosenkę „Dove non so” (wersję „Lara's Theme” z filmu Doktor Żywago). Za piosenkę „Solo tu” zaprezentowaną na festiwalu Un disco per l'estate otrzymała złotą płytę.

    Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Koniec dekady upłynął dla artystki pod znakiem uczestnictwa w festiwalach, w tym: w San Remo (1968 „Tu che non sorridi mai” i 1969 „Quando l’amore diventa poesia” w parze z Massimem Ranierim), w Un disco per l'estate („Non illuderti mai”, „L’altalena”) i w Canzonissimie („Se m’innamoro di un ragazzo come te” i „Una bambola blu”).

    Pseudonim artystyczny – stosowany zwykle przez osoby publiczne przy okazji publicznych występów czy też przy podpisywaniu dzieł takich jak książki czy utwory muzyczne. Pseudonim artystyczny może być zarówno indywidualny (np. Bolesław Prus, pseudonim jednoznacznie identyfikujący Aleksandra Głowackiego) jak i zbiorowy, kiedy z jednego pseudonimu korzysta wiele osób.Lucio Battisti (ur. 5 marca 1943 w Poggio Bustone, prowincja Rieti, region Lacjum, zm. 9 września 1998 w Mediolanie) – włoski piosenkarz i śpiewający autor.

    Lata 70.[ | edytuj kod]

    Finaliści konkursu Canzonissima 1970; od lewej: Domenico Modugno, Al Bano, Gianni Morandi, Orietta Berti, Massimo Ranieri oraz Claudio Villa (na dole)

    1970 rok rozpoczęła od kolejnego w jej karierze występu na Festiwalu w San Remo (piosenka „Tipitipitì”), a następnie na Un disco per l'estate („Fin che la barca va”) i w Canzonissimie („Ah, l’amore che cos’è”). W 1971 roku ponownie wystąpiła na Un disco per l'estate („Via dei ciclamini”), oraz w Canzonissimie („Alla fine della strada”). W roku następnym zaśpiewana przez nią piosenka „Stasera ti dico di no” zajęła 2. miejsce na Un disco per l'estate. W tym samym roku wydała album Più italiane di me, który okazał się najlepiej sprzedającym się albumem w jej karierze. Znalazł się na nim zbiór XVIII-wiecznych włoskich pieśni ludowych; wydany w 1973 roku kolejny album, Cantatele come me, utrzymany był w tym samym duchu. W 1974 roku Orietta Berti zajęła 3. miejsce na Festiwalu w San Remo z piosenką „Occhi rossi” ; było to najwyższe miejsce w historii jej występów na tym festiwalu . W 1975 roku wydała album Eppure... ti amo, na którym zamieściła własne wersje światowych przebojów. Wydany w kolejnym roku album Zingari zawierał tradycyjne melodie cygańskie z tekstami Luciana Beretty. Pod koniec dekady wystąpiła w kilku filmach: Nowe potwory (1977, w reżyserii Ettore Scoli) oraz w Quando c'era lui... caro lei! (1978, w reżyserii Giancarla Santiego.

    Mediaset – włoska komercyjna sieć telewizji z centralą w Mediolanie. Została założona przez Silvio Berlusconiego, ale dziś jest ona zarządzana przez jego rodzinę poprzez Fininvest, którego głównym akcjonariuszem jest osobiście Silvio Berlusconi.Corriere della Sera (wł. Kurier wieczorny) jest jednym z czołowych dzienników we Włoszech. Reprezentuje orientację centrolewicową. Jego nakład sięga 690 tysięcy egzemplarzy (największy we Włoszech), ma też cztery tzw. wydania lokalne. Stanowi konkurencję dla wydawanego w Rzymie dziennika La Repubblica oraz w Turynie La Stampa. Jest trzecią najchętniej czytaną przez Włochów gazetą – zaraz po La Gazzetta dello Sport i La Repubblica.

    Lata 80.[ | edytuj kod]

    W 1981 roku powróciła na Festiwal w San Remo z piosenką „La barca non va più”. W 1984 roku wystąpiła w programie telewizyjnym Premiatissima '84, emitowanym przez Canale 5, w którym zaprezentowała 6 piosenek z repertuaru innych artystów, w tym: „Se stasera sono qui” Luigiego Tenco i „Io che amo solo te” Sergia Endrigo. W tym samym roku wydała kolejny album, Le mie nuove canzoni, zawierający 8 premierowych utworów skomponowanych przez Umberta Balsamo. W 1986 roku wystąpiła na Festiwalu w San Remo z piosenką „Futuro”. W tym samym roku oraz w 1989 wydała swoje kolejne albumy (ponownie z kompozycjami Umberta Balsamo).

    Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Riccardo Cocciante (ur. 20 lutego 1946 w Sajgonie, w Indochinach Francuskich, obecnie Wietnam) – włoski piosenkarz i kompozytor, autor kilku musicali, w tym Notre-Dame de Paris (1998). Zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1991 roku z piosenką „Se stiamo insieme”.

    Lata 90.[ | edytuj kod]

    W 1992 roku wystąpiła na Festiwalu w San Remo z piosenką „Rumba di tango”, po czym rozpoczęła intensywną działalność w telewizji jako stały gość popularnych programów. W 1996 roku poprowadziła coroczną edycję konkursu Sanremo giovani w ramach Festiwalu w San Remo. W latach 1997–2001 była stałym gościem i korespondentem specjalnym programu sportowego Quelli che il calcio, prowadzonego przez Fabia Fazia. W 1999 roku znalazła się w obsadzie programu Sanremo notte.

    Radiotelevisione Italiana, RAI (od 2000 stylizowane na Rai; do 1954 Radio Audizioni Italiane) – włoski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny. Rozpoczął działanie w 1954 roku. International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    XXI wiek[ | edytuj kod]

    Jesienią 2001 roku przeszła z RAI do Mediaset wchodząc w skład stałej obsady programu Buona domenica (i pozostając w niej aż do edycji 2005/2006). W 2003 roku opublikowała album Emozione d'autore z piosenkami takich piosenkarzy-kompozytorów jak: Sergio Endrigo, Umberto Bindi, Riccardo Cocciante, Franco Califano, Lucio Battisti. W 2006 roku wydała Exitos latinos, na którym zaprezentowała wielkie przeboje latynoamerykańskie. W 2008 roku wydała album Swing: un omaggio alla mia maniera. 11 października 2010 roku otrzymała nagrodę Premio Speciale Mia Martini za 45 lat kariery artystycznej.

    Gianni Morandi właśc. Gian Luigi Morandi (ur. 11 grudnia 1944 w Monghidoro, Prowincja Bolonia, region Emilia-Romania) – włoski piosenkarz a także aktor i prezenter telewizyjny.Iva Zanicchi (wym. [ˈiːva dzaˈnikki]; ur. 18 stycznia 1940 w Ligonchio) – włoska piosenkarka i polityk, eurodeputowana VI oraz VII kadencji.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Canale 5 – włoska stacja telewizyjna, sieci Mediaset. Jest to pierwsza komercyjną stacja powstała we Włoszech (rozpoczęła nadawanie w 1978 r. pod nazwą TeleMilano 58). Od 1980 roku funkcjonuje pod obecną nazwą.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Massimo Ranieri, właściwie Giovanni Calone (ur. 3 maja 1951 w Neapolu) – włoski piosenkarz, aktor i prezenter telewizyjny.
    Albano Carrisi (znany też jako Al Bano lub Al Bano Carrisi, ur. 20 maja 1943 w Cellino San Marco, Włochy) – włoski piosenkarz i aktor.
    Umberto Bindi (ur. 12 maja 1932 w Bogliasco koło Genui, zm. 23 maja 2002 w Rzymie) – włoski piosenkarz i kompozytor.
    San Remo, włos. Sanremo (Sanremu w języku liguryjskim) – miejscowość położona nad Morzem Śródziemnym, w zachodniej części Ligurii, w północno-zachodnich Włoszech. Została ona założona przez starożytnych Rzymian i jest najlepiej znanym ośrodkiem kulturalnym prowincji Imperia, a także najpowszechniejszym celem turystycznym włoskiej Riwiery. Miasto jest gospodarzem takich wydarzeń jak Festiwal Piosenki Włoskiej, wyścig kolarski Mediolan – San Remo czy podzielony na sekcje tańca, teatru i muzyki GEF Festival Mondiale di Creativita nella scuola (The World Festival of Creativity in Schools).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.988 sek.