• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Organizacja Wyzwolenia Palestyny



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Arabski Front Wyzwolenia, (arab.: جبهة التحرير العربية) – niewielkie palestyńskie ugrupowanie polityczne. Dawniej kontrolowane było przez iracką partię Baas. Grupa jest członkiem Organizacji Wyzwolenia Palestyny.Tunis, (arab. تونس; [Tūnis]) – stolica Tunezji, położona w odległości ok. 10 km od Zatoki Tuniskiej na Morzu Śródziemnym, nad zachodnim brzegiem Jeziora Tuniskiego.
    Członkowie OWP[]

    Członkami grupy są następujące partie - Al-Fatah, As-Sa’ika, Arabski Front Wyzwolenia, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny, Front Palestyńskiej Walki Ludowej, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Front Wyzwolenia Palestyny, Palestyńska Unia Demokratyczna, Palestyński Front Arabski, Palestyńska Inicjatywa Narodowa i Palestyńska Partia Ludowa. W 1993 roku po porozumieniu z Oslo szeregi OWP opuścił Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny - Dowództwo Generalne, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny z kolei podzielił się na dwie frakcje z której jedna popierała OWP a druga była przeciwna organizacji.

    Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.Camp David, (nazwa oficjalna Naval Support Facility Thurmont, 39°38′54″N 77°27′54″W/39,648333 -77,465000) – rustykalny ośrodek wypoczynkowy rządu USA, gdzie znajduje się znana rezydencja Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Camp David zlokalizowany jest na terenie parku góry Catoctin, w hrabstwie Frederick, w stanie Maryland, około 100 km na północ od Waszyngtonu.

    Historia[]

    Powstanie OWP[]

    Ahmad asz-Szukajri (stoi pierwszy z lewej)

    Grupa powstałą w 1964 roku jako polityczna organizacja jednocząca grupy palestyńskiego oporu. Pierwszym przewodniczącym OWP był Ahmad asz-Szukajri. Asz-Szukajri przystąpił do tworzenia struktur OWP na terytorium Jordanii, początkowo w porozumieniu z jej królem Husajnem. Żądania przywódcy OWP dotyczące samodzielności organizacji, prowadzące do uzyskania przez nią faktycznej autonomii, były jedną z przyczyn zerwania współpracy z Jordanią. W 1965 premier Jordanii Wasfi at-Tall nie zgodził się na postulaty OWP tj. obłożenie jordańskich urzędników (z wyłączeniem osób pochodzenia palestyńskiego) pięcioprocentowym podatkiem na rozwój OWP ani na otwarcie w Ammanie oficjalnej siedziby organizacji.

    Palestyński Front Arabski (arab. ‏لجبهة العربية الفلسطينية‎) – niewielkie palestyńskie ugrupowanie polityczne. Grupa jest członkiem Organizacji Wyzwolenia Palestyny.Al-Fatah (arab فتح; akronim od nazwy Harakat al-Tahrir al-Watani al-Filastini; arab حركة التحرير الوطني الفلسطيني, dosłownie: „Ruch Wyzwolenia Narodowego Palestyny”) – jedna z największych palestyńskich partii politycznych i największa frakcja Organizacji Wyzwolenia Palestyny. Na scenie polityki w Autonomii Palestyńskiej zajmuje pozycję centrolewicową.

    Kadencja asz-Szukajiriego[]

    Chociaż organizacja była uzależniona od krajów arabskich, które inspirowały jej powstanie i wyznaczyły jej program, asz-Szukajri tworzył ją na wzór niepodległego państwa. Organizacja miała swoje departamenty, budżet, siły zbrojne, wewnętrzny regulamin, władze ustawodawcze i wykonawcze oraz główny dokument ideowy - Palestyńską Kartę Narodową, której autorem był sam asz-Szukajri.

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Po wojnie sześciodniowej palestyńscy działacze oskarżyli asz-Szukajriego o brak samodzielności w działaniu. Przewodniczący OWP kierował się w swojej aktywności ustaleniami poczynionymi jeszcze w 1964 z prezydentem Egiptu Gamalem Abdel Naserem, tymczasem po klęsce Arabów w wojnie sześciodniowej wśród Palestyńczyków zwyciężyło przekonanie, że bojownicy powinni prowadzić całkowicie samodzielne działania, przede wszystkim zbrojne, nie zwracając uwagi na politykę państw arabskich, w rezultacie wiele grup OWP przeszło z pozycji panarabizmu na stanowisko narodowe. Niezadowolenie budziła również treść Palestyńskiej Karty Narodowej, w której nie było mowy o narodzie palestyńskim, całość oparta była na ideach panarabskich. Wreszcie asz-Szukajri nie popierał taktyki walki fedainów, opartej na wypadach na terytorium Izraela i dokonywaniu aktów dywersji oraz napadów na posterunki wojskowe, kibuce lub pojazdy. W organizacji dochodziło do coraz poważniejszych sporów wewnętrznych. W 1967, z powodu ciągłych konfliktów z radykałami, asz-Szukajri rozwiązał jej komitet centralny.

    Oblężenie Tall az-Zatar – walki o kontrolę nad bejruckim obozem dla uchodźców Tall az-Zatar między milicjami chrześcijańskim a zbrojnymi formacjami palestyńskimi podczas wojny domowej w Libanie.Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.

    W grudniu 1967 roku asz-Szukajiri poddał się do dymisji na skutek rosnących wpływów organizacji al-Fatah znajdującej się wówczas poza szeregami OWP. Następnym przewodniczącym grupy został Jahja Hammuda, Hammuda zaprosił al-Fatah do przyłączenia się w szeregi OWP. Fatah otrzymał 33 ze 105 miejsc w Komitecie Wykonawczym OWP a pozostałe 57 miejsc otrzymało kilka innych ugrupowań partyzanckich.

    Przewodniczący Parlamentu Autonomii Palestyńskiej - Przewodniczy i kieruje pracami parlamentu. Pełni ważną rolę polityczną w Autonomii. Przez kilka tygodni latem 2007 pracami Rady kierował Ahmad Bahar związku z aresztowaniem Abdela Aziza Dweika.Front Wyzwolenia Palestyny jest kolejną organizacją, która powstała z Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Narodziła się ona w roku 1977 w wyniku rozpadu Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Uległa podziałowi na cztery frakcje w latach 1983-1984 (każda frakcja twierdziła, że jest prawdziwym Frontem Wyzwolenia Palestyny). W roku 1989 dwie z tych frakcji dokonały zjednoczenia, a po rozpoczęciu procesu pokojowego włączyły się do Organizacji Wyzwolenia Palestyny (zachowując odrębność jako Front Wyzwolenia Palestyny) i zaprzestały ataków terrorystycznych na Izrael. Front Wyzwolenia Palestyny działał na terytorium Libanu, ale otrzymywał pomoc z Iraku. Do jego najbardziej znanych akcji należy porwanie statku MS Achille Lauro. Natomiast do najbardziej oryginalnych należy zaliczyć próbę nalotu na Izrael przy użyciu dwóch spadolotni, z których zamachowcy mieli zrzucać granaty, i próbę wtargnięcia balonem na terytorium Izraela. W kwietniu 2003 roku Amerykanie aresztowali w Iraku kierującego akcją na Achille Lauro Abu Abbasa.

    Objęcie władzy przez al-Fatah[]

    3 lutego 1969 roku, lider al-Fatah, Jasir Arafat został wybrany na przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Wyzwolenia Palestyny. Dwa lata później został wybrany naczelnym dowódcą sił zbrojnych Palestyńskich Sił Rewolucyjnych a w 1973 roku został wybrany szefem wydziału politycznego OWP. Do objęcia władzy w OWP przez al-Fatah doszło na skutek sukcesu grupy w bitwie pod al-Karamą. Arafat zerwał z dotychczasową polityką asz-Szukajriego.

    Premier (z fr. premier - pierwszy, od łac. primus - pierwszy) – w wielu krajach szef rządu. W Polsce oficjalnie nazywany prezesem Rady Ministrów (w okresie II Rzeczypospolitej w użyciu były również terminy: prezydent ministrów oraz prezes ministrów). W innych krajach nazywany: pierwszy minister (Wielka Brytania - Prime Minister), kanclerz (Niemcy, Austria - Kanzler), prezydent ministrów (Ministerpräsident) – landy niemieckie, minister stanu (Statsminister) - kraje skandynawskie.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    Czarny Wrzesień[]

    W połowie lat 60. doszło do radykalizacji w lewicowym duchu części grup OWP co spowodowane było wsparciem dla nich ze strony ZSRR, w rezultacie grupy te doszły do wniosku że ich ccelem powinna być likwidacja jordańskiej monarchii. Równocześnie swoje wpływy wśród Palestyńczyków starały się budować Irak i Syria - z ich inspiracji powstały kolejne ugrupowania polityczno-wojskowe, odpowiednio Arabski Front Wyzwolenia oraz As-Sa’ika będące członkami OWP.

    Husajn ibn Talal, król Husajn I (arab. حسين بن طلال; ur. 14 listopada 1935 w Ammanie, zm. 7 lutego 1999 tamże) – król Jordanii z dynastii Haszymidów.Hamas (arab. حماس, dosłownie „Zapał”, „Entuzjazm”, ale też akronim حركة المقاومة الاسلام Harakat al-Muqāwamah al-Islāmīja – Islamski Ruch Oporu) to radykalna islamska organizacja, która stała się aktywna we wczesnych etapach Intifady, działała przede wszystkim w Strefie Gazy, ale też na Zachodnim Brzegu. Przez większość państw i organizacji zachodnich, w tym Unię Europejską i Stany Zjednoczone, uznana jest za organizację terrorystyczną. Hamas grał największą rolę w gwałtownej fundamentalistycznej działalności wywrotowej zarówno przeciw Izraelczykom, jak i Arabom, którzy „odeszli z pola walki z syjonizmem” (gł. porozumienie pokojowe pomiędzy Egiptem a Izraelem w Camp David z 1978 r.) W jego początkowym okresie, ruch został zdominowany przez ludzi identyfikowanych z Bractwem Muzułmańskim.
     Osobny artykuł: Czarny Wrzesień.

    Pod koniec lat 60. XX wieku między OWP a rządem jordańskim narastały napięcia. OWP stworzyło w Jordanii swoiste "państwo w państwie" aż w końcu objęło kontrolę nad kilkoma pozycjami strategicznymi tego kraju w tym nad rafinerią ropy Az-Zarka. Ponadto pod wpływem Iraku i Syrii pojawiały się wśród Palestyńczyków silne antymonarchistyczne nastroje. Jordański król uznał rosnący wpływ oddziałów palestyńskich za zagrożenie dla suwerenności i bezpieczeństwa królestwa przez co zdecydował się na próbę rozbrojenia milicji. Początkowo w celu uniknięcia konfrontacji zbrojnej, Husajn wydalił ze swojego rządu kilku urzędników będących przeciwnikami OWP (w tym przedstawicieli własnej rodziny) i poprosił Arafata aby ten przyjął urząd premiera Jordanii. Arafat odrzucił królewską propozycję oznajmiając że politycznym celem OWP jest utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego. 15 września 1970 roku, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny będący członkiem OWP porwał pięć samolotów a trzy z nich umieścił na lotnisku Dawson Field znajdującym się 48 kilometrów od Ammanu. Akcja LFWP nadszarpnęła wizerunek Arafata w wielu krajach zachodnich, w tym Stanach Zjednoczonych które twierdziły że jest on odpowiedzialny za kontrolę nad poszczególnymi frakcjami partyzanckimi należącymi do OWP. Sam Arafat publicznie potępił porwania i na kilka tygodni zawiesił LFWP od wszelkich działań partyzanckich, mimo to już na następny dzień król Jordanii rozpoczął akcję militarną przeciwko OWP a Arafat został wybrany naczelnym dowódcą Palestyńskiej Armii Wyzwolenia – regularnej siły wojskowej OWP.

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Rafineria ropy naftowej - podstawowy zakład przemysłu petrochemicznego wytwarzający paliwa, oleje, smary, asfalty oraz inne surowce wytwarzane z ropy naftowej.

    OWP uzyskało wsparcie ze strony Syrii, która 200 czołgami najechała na Jordanię, interwencja ta zakończyła się jednak niepowodzeniem a niebawem Palestyńczycy utracili pomoc ze strony Syrii na skutek puczu w tym kraju. Zaangażowane też zostały USA i Izrael: Amerykańska marynarka wojenna przemieściła swoją Szóstą Flotę do wschodniej części Morza Śródziemnego, a Izrael rozmieścił swoje oddziały tak, aby były gotowe do niesienia pomocy zagrożonej Jordanii. Do 25 września armia jordańska odzyskała przewagę, a OWP zgodziła się na zawieszenie broni. 27 września, Arafat przyjął ofertę zawieszenia broni zgłoszoną przez króla. Wojsko jordańskie w trakcie kampanii zadało Palestyńczykom ciężkie straty a w konflikcie zginęło wielu palestyńskich cywili (około 3500). Po zawarciu w Ammanie zawieszenia w dalszym ciągu dochodziło do pojedynczych starć wzniecanych zarówno przez OWP jak i jordańskie siły zbrojne. W czerwcu 1971 roku król nakazał swoim siłom zbrojnym wyparcie wszystkich palestyńskich bojowników pozostałych w północnych Jordanii. Arafat wraz z dwoma wysokiej rangą dowódcami - Abu Ijadem i Abu Dżihadem - zostali zmuszeni do wycofania się w sam róg północnej Jordanii. Przywódcy OWP przenieśli się do miasta Dżarasz znajdującego się w pobliżu granicy z Syrią. Z pomocą propalestyńskiego członka gabinetu Jordanii, Muniba al-Masriego oraz ambasadora Arabii Saudyjskiej w Jordanii, Fahda al-Chomainiego, Arafatowi udało się wraz z dwoma tysiącami bojowników przekroczyć granicę Syrii. Oddziały te udały się do bardziej odległego Libanu gdzie połączyły się z siłami OWP stacjonującymi w tym kraju. Syria przyjęła jedynie resztki rozbitych oddziałów palestyńskich z Adżlunu. W Libanie powstała nowa siedziba OWP.

    Kibuc (hebr. קִבּוּץ) – spółdzielcze gospodarstwo rolne w Izraelu, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną. Kibuce odegrały znaczącą rolę przy tworzeniu państwa Izrael i nadal odgrywają znaczącą rolę w narodowej gospodarce.Hafiz al-Asad, Hafez al-Asad (ur. 6 października 1930 w Al-Kardaha, zm. 10 czerwca 2000 w Damaszku) – polityk syryjski, prezydent w latach 1971-2000.

    Okres libański[]

    Wskutek wydarzeń Czarnego Września dotychczasowe struktury wojskowe i polityczne ruchu, należące do OWP, zostały w znacznej mierze zniszczone. Z powodu słabości libańskiego rządu osłabione OWP była w stanie działać tam niemal jak niezależne państwo. W latach 70. lewicowe frakcji OWP przeprowadziły szereg akcji militarnych zarówno na terenie Izraela jak i poza nim.

    Dżabalija (arab.جباليا) - miasto w Autonomii Palestyńskiej, w północnej części Strefy Gazy. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 251 324 mieszkańców. Duży obóz uchodźców palestyńskich. Trzecie co do wielkosci miasto Autonomii Palestyńskiej.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

    W 1974 roku, Palestyńska Rada Narodowa będąca organem legislacyjnym OWP zatwierdziła Program dziesięciu punktów sporządzony przez Arafata i jego doradców. Rada zaproponowała również kompromis z Izraelczykami. Rada wezwała do utworzenia Autonomii Palestyńskiej na obszarach wschodniej Jerozolimy, Strefy Gazy i dzisiejszego Zachodniego Brzegu. Tak liberalne podejście wywołało niezadowolenie wśród kilku frakcji OWP. Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny i inne partie utworzyły rozłamową organizację Front Sił Palestyńskich Odrzucających Poddanie. Lider OWP w tym czasie był pierwszym przedstawicielem organizacji pozarządowej, któremu pozwolono przemawiać na sesji plenarnej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

    As-Sa’ika (arab.: الصاعقة - Burza) - palestyńska organizacja będąca jedną z frakcji OWP, założona w 1966 roku jako część syryjskiej partii Baas. Działalność zbrojną rozpoczęła w 1968 roku. Szczególnie aktywnie uczestniczyła w libańskiej wojnie domowej, walcząc przeciwko siłom chrześcijańskim, a później także innym frakcjom palestyńskim („Wojna o obozy”). As-Sa’ika prowadzi działalność również obecnie, ale nie cieszy się dużymi wpływami politycznymi wśród Palestyńczyków. Działacze: Mahmud al-Ma’ajita, Jusuf Zu’ajjin, Zuhajr Muhsin, Isam al-Kadi.Porozumienia z Oslo – wzajemne uznanie Izraela i Organizacji Wyzwolenia Palestyny zawarte w 1993 w Oslo, a podpisane 13 września 1993 r. w Waszyngtonie, fundament procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie i podstawa prawna istnienia Autonomii Palestyńskiej.

    Frakcje OWP tj. al-Fatah, LFWP, DFWP i Front Wyzwolenia Palestyny wzięły udział w libańskiej wojnie domowej. OWP dołączyło do wojny na skutek zabójstw Palestyńczyków i propalestyńskich działaczy dokonywanych przez siły prawicy chrześcijańskiej. Sam Arafat był przeciwnikiem udziału w wojnie jednak większość OWP było zwolennikami włączenia się w konflikt. OWP sprzymierzyła się z z libańskimi naserystami z koalicji Libańskiego Ruchu Narodowego i z tamtejszymi komunistami. Ruch Narodowy był prowadzony przez Kamala Dżumblatta z Socjalistycznej Partii Postępu, Dżumblatt miał przyjazne relacje z Arafatem jak i innymi przywódcami OWP. Początkowo siły OWP wsparł prezydent Syrii Hafiz al-Asad który jednak następnie zmienił front obawiając się utraty wpływów w Libanie i wysłał swoje wojsko które wraz z prosyryjskimi frakcjami OWP czyli grupą As-Sa’ika i Ludowym Frontem Wyzwolenia Palestyny - Dowództwem Generalnym walczyły u boku prawicowo-radykalnych sił chrześcijańskich. W 1976 roku sojusz milicji chrześcijańskiej z poparciem armii libańskiej i syryjskiej przystąpił do oblężenia Tall az-Zataru będącego siedzibą OWP. Tall az-Zatar po sześciomiesięcznym oblężeniu padło pod naporem sił chrześcijańskich. Siły chrześcijańskie następnie przystąpiły do masakr. W wyniku oblężenia i późniejszych masakr zginęły tysiące Palestyńczyków.

    Szwadron śmierci to grupa paramilitarna, zazwyczaj złożona z byłych lub obecnych członków sił zbrojnych, sił policyjnych i agentów służb specjalnych oraz kryminalistów zajmująca się zabijaniem ludzi na zlecenie rządu lub instytucji państwowych. Od grup przestępczych i terrorystycznych różni się tym, iż działa najczęściej za cichym przyzwoleniem lub nawet z pomocą kraju na którego terenie wykonuje swoje zadania. Szwadrony śmierci najbardziej rozpowszechniły się w Ameryce Łacińskiej służąc do zwalczania wszelkiej opozycji politycznej w tym także partyzantki i terrorystów. Jednak najczęściej ofiarami tych grup paramilitarnych padali ludzie niewygodni dla rządzących lub prowadzący aktywną krytykę władz jak dziennikarze, intelektualiści, studenci, księża, działacze społeczni, związkowcy i obrońcy praw człowieka.Ahmad asz-Szukajri (ar. أحمد الشقيري, ur. 1908 w Akce, zm. 25 lutego 1980 w Ammanie) - palestyński polityk i działacz niepodległościowy, pierwszy przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny. Funkcję tę sprawował w latach 1964-1968.
     Osobne artykuły: operacja Litaniwojna libańska.

    Pod koniec lat 70. OWP zorganizowało serię przygranicznych ataków na sił izraelskie. W odpowiedzi siły zbrojne Izraela w 1978 roku rozpoczęły operację Litani skierowaną przeciwko OWP. W operacji wojska izraelskie wsparły siły libańskich chrześcijan. Celem misji było przejęcie kontroli nad południowym Libanem aż do rzeki Litani. Izrael osiągnął ten cel a OWP wycofało się na północ, do Bejrutu. W dalszym ciągu dochodziło do przygranicznych starć w rezultacie czego w sierpniu 1981 roku OWP przyjęło trwającą do maja 1982 roku oficjalną politykę powstrzymywania się od odpowiedzi na izraelskie prowokacje. 6 czerwca 1982 roku wojsko izraelskie rozpoczęło inwazję na Liban w celu ponownego wydalenia sił OWP z południa Libanu. Wkrótce wojska izraelskie rozpoczęły oblężenie i bombardowanie Bejrutu. Pod koniec oblężenia Bejrutu, USA wynegocjowały umowę na skutek której OWP zagwarantowano bezpieczną ewakuację z Libanu. Miejscem wygnania miał być Tunis. Ewakuacja osłaniana była przez ośmiuset żołnierzy United States Marine Corps i United States Navy. Lider OWP, Arafat powrócił jeszcze do Libanu rok po jego ewakuacji został jednak wygnany przez palestyńskich bojowników wiernych Hafizowi al-Asadowi. Arafat nie powrócił już do Libanu, choć zrobiło to wielu bojowników al-Fatahu.

    Rada Bezpieczeństwa – jeden z sześciu organów głównych Organizacji Narodów Zjednoczonych powołany na mocy Karty Narodów Zjednoczonych (jej istnieniu i kompetencjom poświęcono rozdział V, VI i VII KNZ).Amman (arab. عمان) – stolica Jordanii, położona na płaskowyżu w północnej części kraju na wysokości około 850 m n.p.m., na wschód od Rowu Jordanu. Ośrodek administracyjny muhafazy Amman. Ludność: 2 125 400 mieszkańców (2005), w tym duża liczba uchodźców palestyńskich.

    Okres tunezyjski[]

     Osobny artykuł: operacja Drewniana Noga.

    Do 1993 roku siedzibą OWP była Tunezja. W 1985 roku izraelska armia przeprowadziła operację Drewniana Noga w ramach której izraelskie samoloty F-15I Ra’am zbombardowały siedzibę OWP. Izrael stwierdził że w ataku około 60 członków OWP zostało zabitych. Ponadto podczas nalotu zginęła nieznana liczba cywili. W rezolucji 573, Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, zatwierdzonej jednogłośnie (Stany Zjednoczone wstrzymały się od głosu), potępiano atak, jako rażące naruszenie suwerenności Tunezji oraz uznano, iż zaatakowana strona ma prawo do otrzymania odpowiedniego odszkodowania.

    Organizacja Narodów Zjednoczonych (ang. United Nations, UN, fr. Organisation des Nations Unies, hiszp. Organización de las Naciones Unidas, ros. Организация Объединенных Наций Organizacyja Objedinionnych Nacyj, arab. الأمم المتحدة al-Umam al-Muttahida, chiń. 联合国 Liánhéguó), ONZ – uniwersalna (z wyjątkiem narodów niereprezentowanych) organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 października 1945 r. w wyniku wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.Prawica – zwyczajowe określenie sił politycznych, które charakteryzuje szacunek dla tradycji, autorytetów, religii, istniejącej hierarchii społecznej oraz wstrzemięźliwość przy dokonywaniu zmian w systemie społeczno-gospodarczym i politycznym. Poglądy prawicowe są przeciwstawiane lewicowym.
     Osobny artykuł: Pierwsza Intifada.

    W latach 80. XX wieku Arafat otrzymywał pomoc finansową z Iraku, Libii i Arabii Saudyjskiej która pozwoliła mu zrekonstruować osłabioną OWP. Było to szczególnie przydatne w czasie Pierwszej Intifady rozpoczętej w grudniu 1987 roku. Pierwszy etap Intifady rozpoczął się w następstwie wypadku drogowego w przejściu granicznym Erez w którym z winy izraelskiego kierowcy zginęło czterech palestyńskich mieszkańców obozu dla uchodźców Dżabalija. Wśród Palestyńczyków powszechne były pogłoski według których wypadek był świadomie przeprowadzonym zamachem odwetowym stanowiącym zemstę za zasztyletowanie izraelskiego handlowca przez Palestyńczyka do którego doszło cztery dni wcześniej. W przeciągu kilku tygodni wybuchły masowe zamieszki częściowo kierowane przez Abu Dżihada będącego jednym z liderów OWP. Po tym gdy Abu Dżihad został zabity przez izraelski szwadron śmierci we własnym domu w Tunisie, przywództwo nad trwającym aż do 1992-1993 roku powstaniem objął Arafat. W chwili upadku Intifady gwałtownie wzrosło poparcie dla nowych zbrojnych grup palestyńskich w tym Hamasu i Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu. Grupy te były radykalniejsze od OWP i przyjęły bardziej agresywną strategię dopuszczającą ataki na izraelskich cywilów oraz ataki samobójcze.

    Ambasada Palestyny w Polsce – palestyńska placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie, przy ul. Starościńskiej 1.Upadłość (potocznie bankructwo, plajta) – procedura wszczynana w razie niewypłacalności dłużnika, polegająca głównie na wspólnym dochodzeniu roszczeń przez wszystkich jego wierzycieli. Upadłość to tzw. egzekucja uniwersalna prowadzona na rzecz wszystkich wierzycieli dłużnika, ze wszystkich składników jego majątku jednocześnie. Tym właśnie upadłość różni się od egzekucji syngularnej prowadzonej przez niektórych tylko wierzycieli i tylko z poszczególnych składników majątku dłużnika. Trzecim w systematyce rodzajem egzekucji sądowej (wprowadzonym do procedury cywilnej w 2005 roku) jest egzekucja generalna w trybie art. 1064 i nast. kpc, tj. egzekucja przez zarząd przymusowy. Egzekucja generalna lokuje się niejako pomiędzy dwoma wcześniej wspomnianymi trybami egzekucji i posiada pewne cechy każdej z nich, i tak np. egzekucja generalna obejmuje skutkami zajęcia wszystkie składniki majątku dłużnika tak jak w przypadku egzekucji uniwersalnej, lecz jest prowadzona nie na rzecz wszystkich wierzycieli dłużnika, a jedynie na rzecz poszczególnych wierzycieli egzekwujących, tj. posiadających tytuł wykonawczy, czyli analogicznie jak w przypadku egzekucji syngularnej.

    15 listopada 1988 roku OWP ogłosiła utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego i rząd na uchodźstwie, który zgłaszał roszczenia do całej Palestyny, zdefiniowanej przez Brytyjski Mandat Palestyny, odrzucając ideę podziału. W przemówieniach w ONZ z 13 i 14 grudnia 1988 Arafat poparł rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ, uznał prawo do istnienia Izraela w pokoju i bezpieczeństwie oraz odrzucił terroryzm (o który sam był przez krytyków oskarżany) we wszystkich formach, włączając w to terroryzm państwowy. Oświadczenie Arafata zostało poparte przez USA, które naciskały na uznanie Izraela jako konieczny punkt wyjścia do rozmów między USA a OWP a w konsekwencji do negocjacji pokojowych w Camp David. Było to odejście od jednego z pierwotnych celów OWP – zniszczenia Izraela – w kierunku utworzenia dwóch oddzielnych jednostek politycznych: państwa Izrael w granicach z linii demarkacyjnej z 1949 roku i państwa palestyńskiego składającego się z dwóch terytoriów – Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy. Jednak 2 kwietnia 1989 Arafat został wybrany przez Palestyńską Radę Narodową na prezydenta państwa palestyńskiego.

    Stan wyjątkowy – jeden z stanów nadzwyczajnych państwa, którego wprowadzenie powoduje w szczególności ograniczenie określonych praw i swobód obywatelskich. W Polsce instytucja stanu wyjątkowego była w regulacjach konstytucyjnych w latach 1952-1983 wchłonięta przez instytucję stanu wojennego.Saddam Husajn, właściwie Saddam Husajn Abd al-Madżid at-Tikriti (صدام حسين عبد المجيد التكريتي, ur. 28 kwietnia 1937 roku w Al-Audży, zm. 30 grudnia 2006 roku w Bagdadzie) – iracki polityk, jedyny Marszałek Iraku, generał, prezydent i faktyczny dyktator Iraku w latach 1979–2003, z wykształcenia prawnik. Stracony przez powieszenie w 2006 roku.

    W czasie madryckich rozmów pokojowych w roku 1991 Izrael po raz pierwszy prowadził otwarte negocjacje z OWP. Arafat jako jeden z nielicznych arabskich przywódców poparł atak Iraku na Kuwejt i sprzeciwiał się kierowanej przez USA antyirackiej koalicji. Po poparciu przez Arafata Iraku Stany Zjednoczone zaczęły go bojkotować, utrudniając trwające izraelsko-palestyńskie negocjacje pokojowe. Poprzez decyzję Arafata Palestyna zerwała stosunki z Egiptem jak i wieloma produkującymi ropę krajami arabskimi które wsparły proamerykańską koalicję. Poparcie Arafata względem Iraku odbyło się bez zgody innych czołowych członków OWP. Jeden z liderów OWP, Abu Ijad sprzeciwił się sojuszowi z Saddamem Husajnem i obiecał pozostać neutralnym przez co 17 stycznia 1991 roku, Ijad został zabity w zamachu dokonanym przez radykalną Organizację Abu Nidala. Po zakończeniu I wojny w Zatoce Perskiej, wiele państw arabskich które uczestniczył w koalicji rozpoczęło udzielanie wsparcia finansowego rywalom OWP a mianowicie Hamasowi oraz innych grup o profilu islamistycznym, tym samym państwa te odcięły pomoc finansową dla OWP.

    Pierwsza intifada (hebr. האינתיפאדה הראשונה, arab. انتفاضة فلسطينية أولى), zwana również "wojną kamieni", była masowym powstaniem Palestyńczyków przeciwko izraelskiej okupacji Palestyny. Powstanie rozpoczęło się 9 grudnia 1987 w obozie palestyńskich uchodźców Jabalaya w Strefie Gazy i szybko rozprzestrzeniło się na Zachodni Brzeg Jordanu i Wschodnią Jerozolimę.ASALA – Tajna Ormiańska Armia dla Wyzwolenia Armenii (or: Հայաստանի ազատագրութեան հայ գաղտնի բանակ‎, ang: Armenian Secret Army for the Liberation of Armenia) – organizacja terrorystyczna działająca w latach 1975-1986.

    Okres Autonomii Palestyńskiej[]

    Na początku lat 90. Arafat i czołowi urzędnicy OWP zaangażowali serię tajnych rozmów i negocjacji z rządem Izraela które doprowadziły w 1993 roku do zawarcia porozumień w Oslo. Arafat uznał Izrael w imieniu OWP a ponadto wyrzekł się przemocy w walce o niepodległość, premier Izraela Icchak Rabin uznał natomiast OWP. Porozumienia między Izraelem i OWP wzywały do ustanowienia w przeciągu pięciu lat palestyńskiego samostanowienia w części Zachodniego Brzegu i Stefy Gazy. Wraz z porozumieniami powstała Autonomia Palestyńska. Porozumienie przyczyniło się do rozłamu w OWP.

    Palestyńska Unia Demokratyczna (arabski حزب الشعب الفلسطيني; mała centrolewicowa palestyńska partia polityczna aktywna w Organizacji Wyzwolenia Palestyny.Dżarasz (także: Jerash, Jerasz, Dżerasz; dawniej: Geraza) - miasto w Jordanii, ośrodek administracyjny muhafazy Dżarasz. Leży w odległości około 50 km na północ od Ammanu.

    Zgodnie z warunkami porozumienia z Oslo, Arafat został zobowiązany do utworzenia rządów OWP na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy. Próbował zdobyć wsparcie finansowe niezbędne do utworzenia nowych struktur władzy i do zabezpieczenia warunków umowy z Oslo, spotykało to się jednak z niechęcią arabskich państw regionu Zatoki Perskiej które odmawiały udzielania OWP większych dotacji z powodu sympatii Arafata do Iraku w trakcie trwania I wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku. OWP była na tyle osłabiona że Ahmad Kuraj będący jednym z kluczowych negocjatorów al-Fatahu w Oslo, ogłosił że OWP znajduje się w stanie bankructwa. W 1994 roku Arafat przeniósł się do miasta Gaza znajdującego się pod kontrolą Palestyńskich Władz Narodowych będących tymczasowym rządem utworzonym dzięki porozumieniom w Oslo. Arafat został prezydentem i premierem Władz Narodowych, dowódcą Palestyńskiej Armii Wyzwoleńczej i przewodniczącym Parlamentu Autonomii Palestyńskiej (Rada Legislacyjna Autonomii Palestyńskiej). W lipcu 1994 roku Władze Narodowe ostały oficjalnie uznane za rząd palestyński. Z czasem Arafat zaczął tworzyć struktury Władz Narodowych - założył Komitet Wykonawczy OWP, zaczął też podporządkowywać OWP organizacje pozarządowe zajmujące się edukacją, zdrowiem i sprawami społecznymi.

    I wojna w Zatoce Perskiej – konflikt zbrojny zapoczątkowany 2 sierpnia 1990 roku zbrojnym najazdem Iraku na Kuwejt, zakończony wyzwoleniem Kuwejtu przez międzynarodową koalicję wiosną 1991 roku, w ramach wojskowej operacji Desert Storm („Pustynna Burza”).Islamizm – ideologia polityczna wywiedziona z fundamentalizmu islamskiego. W islamizmie islam jest traktowany nie tylko jako religia, ale i jako całościowy system polityczny, który regulować powinien prawne, gospodarcze i społeczne aspekty funkcjonowania państwa w oparciu o literalną interpretację Koranu i hadisów. Celem islamizmu jest wprowadzenie państwa wyznaniowego, rządzonego zgodnie z zasadami prawa religijnego – szariatu.

    W latach 90. XX wieku islamistyczne grupy tj. Hamas i Islamski Dżihad zdawały się zagrażać OWP. Grupy te były poza wpływami i kontrolą OWP a ponadto aktywnie zwalczały Al-Fatah. .

    Po śmierci Arafata w 2004 roku nowym przywódcą OWP został Mahmud Abbas. W styczniu 2007 w Strefie Gazy wybuchły gwałtowne walki pomiędzy zbrojnymi frakcjami Hamasu a Al-Fatahem. Skala walk przyjęła rozmiary palestyńskiej wojny domowej. Ostatecznie Hamas pokonał siły Al-Fatah i przejął kontrolę nad Strefą Gazy. Przywódcy polityczni Hamasu ogłosili się legalnym rządem Autonomii Palestyńskiej i wykluczyli z rządów nad Strefą Gazy przedstawicieli umiarkowanych frakcji OWP. Palestyński prezydent Mahmud Abbas z al-Fatahu zareagował ogłoszeniem stanu wyjątkowego, rozwiązał rząd jedności narodowej i sformował nowy rząd, bez udziału Hamasu. Nowy rząd składający się z członków OWP z siedzibą na Zachodnim Brzegu został uznany przez społeczność międzynarodową. 4 stycznia 2013, OWP przekształciło Autonomię Palestyńską w Państwo Palestyny.

    Mahmud Abbas, arab. محمود عباس, znany też jako Abu Mazin (ur. 26 marca 1935 w Safed, Palestyna) – palestyński przywódca i działacz niepodległościowy, prezydent Autonomii Palestyńskiej od 2005 roku, pierwszy premier palestyński (29 kwietnia – 6 września 2003). Jeden z czołowych przywódców Al-Fatah, przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny (wybrany 11 listopada 2004 po śmierci Jasira Arafata).Ludowi Mudżahedini - (perski: سازمان مجاهدين خلق ايرانi sāzmān-e mojāhedin-e khalq-e irān "MEK", "PMOI" i "MKO") - irańska lewicowa organizacja opozycyjna względem islamistycznego reżimu. Grupa domaga się demokratyzacji i sekularyzacji państwa.
    Mahmud Abbas i John Kerry, 12 października 2014

    OWP udziela lub udzielała też wsparcia innym ruchom niepodległościowym m.in. umiarkowanym grupom walczącym o niepodległość islamskich regionów południowej Tajlandii, Irlandzkiej Armii Republikańskiej, Ludowym Mudżahedinom czy ASALA.

    Czarny Wrzesień – radykalna palestyńska organizacja terrorystyczna powstała w 1971 roku jako komórka w obrębie Al-Fatah. Jej działacze stawiali sobie za cel pomszczenie tzw. czarnego września – działań odwetowych, podjętych przez króla Jordanii Husajna I po zamachu na jego życie. Zamach ten związany był z próbą wywołania przez Organizację Wyzwolenia Palestyny rewolucji w Jordanii, jednak zakończył się niepowodzeniem, a akcja wojsk króla przeciw obozom uchodźców palestyńskich zmusiła działaczy OWP do przeniesienia się do Libanu. Wraz z nimi Jordanię opuściły tysiące Palestyńczyków.Wojny izraelsko-arabskie – część dużo szerszego pojęcia konfliktu izraelsko-arabskiego, który toczy się na Bliskim Wschodzie pomiędzy Izraelem a Ligą Państw Arabskich. Określenie to dotyczy wszystkich konfliktów zbrojnych pomiędzy Izraelem a państwami arabskimi, które miały miejsce od powstania państwa Izrael 14 maja 1948 roku.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    McDonnell Douglas F-15E Strike Eagle – amerykański myśliwiec wielozadaniowy, rozwinięcie konstrukcji F-15 Eagle. W przeciwieństwie do pierwotnych wersji F-15, które są niemal wyłącznie myśliwcami przewagi powietrznej, Strike Eagle to maszyna zdolna do prowadzenia ataków na cele naziemne, także nocą, z niskiego pułapu i przy dowolnych warunkach pogodowych, zachowując przy tym możliwość walki z innymi samolotami.
    Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (LFWP, ang. Popular Front for the Liberation of Palestine, PFLP) – założona w 1967 roku najstarsza polityczno-militarna organizacja palestyńska. Ma charakter świecki, łączy ideologię marksistowsko-leninowską z arabskim nacjonalizmem, na arenie międzynarodowej najściślejsze związki z Syrią. Przez USA i Unię Europejską został uznany za organizację terrorystyczną. Najważniejsi przywódcy: Georges Habasz, Wadi Haddad (obaj prawosławni chrześcijanie), Abu Ali Mustafa i Ahmed Saadat.
    Przejście graniczne Erez (ang. Erez Crossing; hebr. מעבר ארז) - to międzynarodowe izraelsko-palestyńskie drogowe przejście graniczne, położone na granicy z północną częścią Strefy Gazy. Jest częścią dawnego kompleksu strefy przemysłowej Erez, która została ewakuowana w 2005 razem z ewakuacją żydowskich osiedli ze Strefy Gazy. W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się kibuc Erez.
    Jasir Arafat (ياسر عرفات; ur. 24 sierpnia 1929 w Kairze jako Muhammad Abd ar-Rahman Abd ar-Ra’uf Arafat al-Kudwa al-Husajni, znany także jako Abu Ammar, zm. 11 listopada 2004 w szpitalu wojskowym Percy w Clamart) – polityk i przywódca palestyński, laureat Pokojowej Nagrody Nobla w 1994 r, Człowiek Roku 1993 według magazynu Time wspólnie z Nelsonem Mandelą, Frederikiem de Klerkiem i Icchakiem Rabinem.
    Kamal Dżumblatt, także Kamal Dżunbulat (ur. 6 grudnia 1917 w Muchtarze - zm. 16 marca 1977) – libański polityk, pisarz i filozof, syn Fuada Dżumblatta, ojciec Walida.
    Litani (arab. نهر الليطاني; translit. Nahr al-Līţānī; nazwa klasyczna: Leontes) – rzeka położona w południowej części Libanu o długości 140 km. Swe źródła ma na zachód od Baalbeku w Dolinie Bekaa. Uchodzi do Morza Śródziemnego na północ od Tyru. Jest najdłuższą rzeką, która ma swój początek i w całości przepływa przez Liban.
    Jordania (الأردن Al-Urdunn, pełna nazwa: Haszymidzkie Królestwo Jordanii, المملكة الأردنية الهاشمية Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja) – arabska monarchia konstytucyjna na Bliskim Wschodzie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.066 sek.