• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Order Orła Czerwonego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.Order de la Sincérité (Order Szczerości) – odznaczenie nadawane przez frankońską gałąź pruskich Hohenzollernów, panującą w Bayreuth, nadawane w latach 1705-1791, po czym wcielone do systemu odznaczeń pruskich jako Order Czerwonego Orła.

    Order Orła Czerwonego (niem. Roter Adler-Orden) – cywilne i wojskowe odznaczenie niemieckie, ustanowione przez margrabiego Jerzego Wilhelma von Bayreuth w 1705 jako, a w 1792 przejęte przez Królestwo Prus, początkowo jako drugi w kolejności starszeństwa spośród pruskich orderów.

    Order Orła Czarnego (niem. Schwarzer Adlerorden) – do 1918 najwyższe odznaczenie Królestwa Prus, obecnie – order domowy b. panującej pruskiej i cesarsko-niemieckiej dynastii Hohenzollernów.Ansbach (do XVIII wieku Onolzbach) - miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Środkowa Frankonia, regionu Westmittelfranken oraz powiatu Ansbach, chociaż do niego nie należy. Liczy 40 296 mieszkańców (31 grudnia 2010). Najbliżej położone duże miasta: Norymberga ok. 50 km na wschód, Stuttgart ok. 100 km na południowy zachód i Monachium ok. 100 km na południowy wschód.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Klasy
  • 3 Insygnia
  • 4 Odznaczeni
  • 5 Uwagi
  • 6 Przypisy
  • 7 Bibliografia
  • Historia[edytuj kod]

    Order został ustanowiony 17 listopada 1705 przez Jerzego Wilhelma Hohenzollerna (1678–1726), księcia następcę tronu, późniejszego margrabiego Bayreuth. Początkowo nosił nazwę Ordre de la Sincerité (pol. Order Szczerości). W 1712 r. uzyskał status orderu domowego tej gałęzi pruskich Hohenzollernów.

    Józef Rautenstrauch herbu własnego (ur. 13 listopada 1773 w Warszawie, zm. 28 sierpnia 1842 w Warszawie) – polski i rosyjski generał dywizji, od 1832 Prezes Teatrów Rządowych w Królestwie. Spośród Polaków w służbie carskiej w XIX wieku był tym, który posiadał najznamienitsze odznaczenia.Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.

    Ostatni margrabia Bayreuth i Ansbach, Karol Aleksander (zm. 1806) nadał mu nowy statut i nazwę: Wysoki Książęcy Brandenburski Order Orła Czerwonego. Gdy swe księstwo przekazał 2 grudnia 1792 królowi Prus, order również przeszedł w ręce pruskie. Król Fryderyk Wilhelm II nadał mu status drugiego najwyższego orderu rycerskiego w Królestwie Prus, po Orderze Orła Czarnego.

    Order Królewski Korony (niem. Königlicher Kronenorden) – od momentu ustanowienia 18 października 1861 do 1901 drugi order (obok Orła Czerwonego) w precedencji odznaczeń cywilnych i wojskowych monarchii pruskiej. Po ustanowieniu Orderu Zasługi Korony Pruskiej znalazł się na trzecim miejscu.Adolf Maximilian Ferdinand Gritzner (ur. 29 lipca 1843 w Żorach, zm. 10 lipca 1902 w Berlinie) – pruski wojskowy, bibliotekarz i historyk. Prekursor terminologii niemieckiej heraldyki, specjalizujący się także w falerystyce.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rozetka (kotylion) z franc. rosette (różyczka, mała róża). Pierwotnie wstążeczka orderowa w kształcie małej, stylizowanej róży. Później także kokardka przypięta do piersi osób tańczących kotylion (stąd też druga nazwa). Rozetki były noszone także podczas ważnych wydarzeń, np. rewolucje, powstania, święta narodowe.
    Krzyż kawalerski (fr. croix pattée, niem. Tatzenkreuz) – heraldyczna forma czteroramiennego krzyża o rozszerzających się ramionach oraz płaskich lub wklęsłych bokach ramion. Krzyż taki jest niekiedy uznawany za odmianę krzyża maltańskiego. Różnica między obiema odmianami jest taka, że przy k. kawalerskim podstawy ramion są płaskie (względnie wypukłe lub wklęsłe), natomiast przy klasycznym k. maltańskim są one rozwidlone. K. kawalerski o wklęsłych bokach i podstawach ramion jest nazywany krzyżem Leopolda, natomiast o wklęsłych bokach i wypukłych podstawach - krzyżem Ruperta.
    Jerzy Fryderyk Ferdynand, niem. Georg Friedrich Ferdinand Prinz von Preußen (ur. 10 czerwca 1976 w Bremie) – jedyny syn księcia Ludwika Ferdynanda (III) (zm. 1977) oraz Donaty, hrabianki zu Castell-Rüdenhausen, pochodzącej z suwerennego rodu mediatyzowanego w 1815. Starszy brat księżniczki Kornelii Cecylii Pruskiej. Praprawnuk cesarza Wilhelma II, a wnuk Ludwika Ferdynanda (II), głowy rodziny Hohenzollernów i pretendenta do tronu Niemiec i Prus. Jego ojciec zmarł, kiedy Jerzy Fryderyk miał 13 miesięcy. 9 lutego 1991 jego matka wyszła ponownie za mąż, a jej drugim mężem został Fryderyk August, książę Oldenburga (który w 1989 rozwiódł się z Marią Cecylią Pruską, szwagierką Donaty).
    Krzyż maltański, krzyż kawalerski, znany też jako krzyż cnót rycerskich. Używany jest przez Zakony Szpitalników: biały jest symbolem joannitów, w kolorze zielonym lazarytów. W Polsce czerwony krzyż maltański jest symbolem służby SAR. Oparty jest na krzyżu greckim, ramiona jednak rozszerzają się od środka i są rozwidlone na końcu. W bizantyjskiej symbolice pojawił się prawdopodobnie w VI w.
    Konstytucja weimarska (niem. Die Verfassung des Deutschen Reichs – Konstytucja Rzeszy Niemieckiej) – konstytucja niemiecka z 11 sierpnia 1919 uchwalona przez rewolucyjne Zgromadzenie Narodowe. Zastąpiła Konstytucję Rzeszy Niemieckiej z 1871.
    Łańcuch orderowy – używany falerystyce termin określający naszyjnik oznaczający zazwyczaj najwyższy stopień orderu, przysługujący głowom państwa jako jego wielkim mistrzom, męskim członkom rodzin panujących, lub też – w przypadku np. austriacko-hiszpańskiego Orderu Złotego Runa, włoskiego Orderu Annuncjaty czy serbskiego Orderu św. Łazarza występujących tylko w formie łańcucha – przysługuje wszystkim kawalerom danego orderu.
    Hohenzollernowie – niemiecka dynastia wywodząca się ze Szwabii. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich (m.in. Brandenburgii, Ansbach, Bayreuth, Prusach), od 1871 jako cesarze niemieccy oraz w Rumunii (w latach 1866-1947).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.