• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Opisthothelae

    Przeczytaj także...
    Odwłok (abdomen, urosoma) – trzecia, tylna część ciała stawonoga, połączona z tułowiem lub głowotułowiem. Odwłok pokryty jest oskórkiem, ale znacznie delikatniejszym niż okrywy głowy czy głowotułowia. Na odwłoku mogą występować odnóża kroczne; u form bardziej wyspecjalizowanych są one często przekształcone w kądziołki przędne (pająki) czy najrozmaitsze narządy kopulacyjne.Gruczoły przędne (sericteria l.poj. sericterium) – występujące u wielu stawonogów narządy wydzielające płynną, lepką substancję, krzepnącą pod wpływem enzymów w zetknięciu z powietrzem do postaci jedwabistej nici przędnej wykorzystywanej do budowy oprzędu, oplątu lub pajęczyny. Gruczoły przędne mają różną w zależności od gatunku budowę. Występują u larw chruścików, motyli, chrząszczy i błonkoskrzydłych oraz u postaci dorosłych (imago) psotników, czerwców, nogoprządek i pajęczaków. Gruczoły przędne larw są przekształconymi gruczołami ślinowymi. U pająków znajdują się w kądziołkach przędnych.
    Mesothelae – podrząd pająków z odwłokiem wykazującym segmentację. Szczękoczułki ustawione poziomo w przedłużeniu osi ciała. Dwie pary płucotchawek. Serce z pięcioma parami ostiów. Kądziołki przędne na końcu odwłoka. Nie budują sieci łownych.

    Opisthothelae – podrząd pająków charakteryzujących się niesegmentowanym odwłokiem. W zależności od ustawienia szczękoczułków wyróżnia się dwa infrarzędy: Mygalomorphae i Araneomorphae.

    Opisthothelae czasami przedstawiany jest jako klad bez rangi, a czasami jako podrząd wewnątrz Araneae. W tym ostatnim przypadku, Mygalomorphae i Araneomorphae są zaklasyfikowane w randze infrarzędów.

    Stosunkowo niedawne wyróżnienie tego taksonu zostało uzasadnione koniecznością odróżnienia tych pająków od Mesothelae, które wykazują o wiele bardziej prymitywne cechy. Główne cechy odróżniające Mesothelae i Opisthothelae to:

    Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze czasem parvorder (niższa od infrarzędu), magnorder (wyższa od nadrzędu), grandorder i mirorder (między rzędem a nadrzędem).Pająki (Araneae) – najliczniejszy rząd pajęczaków, należy do niego ponad 40 tys. opisanych gatunków. Są to zwierzęta typowo lądowe, o wielkości od 0,5 mm do 12 cm ciała i do ok. 32 cm rozstawu odnóży.
  • występowanie sklerytu grzbietowego (tergit) na odwłoku u Mesothelae; brak u Opisthothelae;
  • niemal całkowity brak zwojów w odwłoku u Opisthothelae;
  • niemal przyśrodkowe położenie gruczołów przędnych u Mesothelae w porównaniu do końcowego położenia tych gruczołów u Opistothelae;
  • brak gruczołów jadowych u większości gatunków Mesothelae.
  • Wśród Opisthothelae, kolce jadowe Mygalomorphae biegną prosto w dół z przodu otworu gębowego i pozwalają jedynie na chwycenie zdobyczy od góry i od dołu, podczas gdy u Araneomorphae zwrócone są ku sobie, jak kleszcze, co pozwala na bardziej zdecydowany chwyt. Trudno jest odróżnić Araneomorphae i Mygalomorphae na pierwszy rzut oka, chyba że okazy są wystarczająco duże, aby umożliwić natychmiastowe sprawdzenie kłów.

    Mygalomorphae – infrarząd pająków z grupy Opisthothelae. Obejmuje ponad 2600 gatunków klasyfikowanych obecnie w około 300 rodzajach i 15 rodzinach. Do Mygalomorphae należą przeważnie pająki duże, długowieczne (15–30 lat), żyjące pod ziemią. Grupa ta obejmuje również największe żyjące obecnie pająki – ptasznikowate. Jest powszechnie uznawana za starodawną, monofiletyczną linię ewolucyjną pająków. Wykazują one pewne cechy prymitywne dla pająków, np. obecność dwóch par płucotchawek i prosto zbudowane kądziołki przędne. Najstarszym znanym przedstawicielem Mygalomorphae jest Rosamygale grauvogeli, którego skamieniałości odkryto w datowanych na anizyk osadach we francuskim departamencie Wogezy, jednak datowanie molekularne sugeruje, że Mygalomorphae pojawiły się już około 300 mln lat temu.Araneomorphae – infrarząd pająków z grupy Opisthothelae. Obejmuje większość współczesnych gatunków pająków. W przeciwieństwie do przedstawicieli Mesothelae i Mygalomorphae szczękoczułki Araneomorphae są ustawione prostopadle do osi ciała i wbijają się w ofiarę z boków – jest to cecha bardziej zaawansowana ewolucyjnie niż szczękoczułki ustawione równolegle do osi ciała, jak u Mesothelae i Mygalomorphae. Badania wykazały, że sitko przędne (cribellum) i calamistrum, uważane niegdyś za autapomorfie Araneomorphae, u innych linii ewolucyjnych pająków były kilkukrotnie tracone, dlatego też podział na Cribellatae i Ecribellatae został zarzucony. Większość analiz kladystycznych jest zgodna, że najbardziej bazalną grupą wewnątrz Araneomorphae jest Hypochilidae, będąca taksonem siostrzanym kladu Neocribellatae, obejmującego Austrochiloidea i Araneoclada. Do grupy Araneoclada należą Haplogynae oraz Entelegynae, obejmujące najbardziej zaawansowane i zróżnicowane pająki. Skamieniałości najstarszych znanych przedstawicieli Araneomorphae odkryto w triasowych osadach w Republice Południowej Afryki oraz stanie Wirginia w Stanach Zjednoczonych. Szczątki Triassaraneus andersonorum i Argyrarachne solitus ocenia się na około 225 milionów lat, o 40 mln lat więcej niż najstarszego przed ich odkryciem Juraraneus. Analizy molekularne sugerują, że Mygalomorphae wyewoluowały około 300 mln lat temu – Araneomorphae, jako grupa siostrzana wobec Mygalomorphae, musiały powstać w tym samym czasie.

    Systematyka[]

  • Podrząd: Opisthothelae
  • Infrarząd: Mygalomorphae
  • Infrarząd: Araneomorphae (syn. Labidognatha)
  • Przypisy

    1. Opisthothelae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Scientific name: Opisthothelae* in Brands, S.J. (comp.) 1989-present. The Taxonomicon. Universal Taxonomic Services, Zwaag, The Netherlands. http://taxonomicon.taxonomy.nl/. Data dostępu: 13 sierpnia 2013.
    3. Jonathan A. Coddington: Phylogeny and classification of spiders. W: D. Ubick, P. Paquin, P. E. Cushing, V. Roth (red.): Spiders of North America: an identification manual. American Arachnological Society, 2005, s. 18–24. ISBN 978-0977143900. (ang.)
    Szczękoczułki, inaczej chelicery (chelicerae) - pierwsza para chwytnych narządów gębowych u niektórych szczękoczułkowców (pajęczaków i kikutnic). Składają się z dwóch lub trzech segmentów. Służą do walki, także do rozrywania zdobyczy. Często znajdują się w nich ujścia gruczołów jadowych.Zwój nerwowy - u kręgowców, skupisko komórek nerwowych zlokalizowane poza ośrodkowym układem nerwowym, tzn. w obrębie obwodowego układu nerwowego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Klad (z gr. ο κλάδος – gałąź) – w kladystyce, grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne (linie rozwojowe). W ujęciu ścisłym klady rozdzielają się dychotomicznie, tworząc dychotomiczne drzewo pokrewieństw. Diagramy przedstawiające drzewa pokrewieństw konstruowane metodami kladystycznymi nazywane są kladogramami. Ponieważ klady obejmują organizmy wszelkich rang systematycznych i mogą dotyczyć grup organizmów opisywanych w systemach klasyfikacyjnych w ramach zróżnicowanych kategorii systematycznych (lub ich części) – zwykle organizmy należące do określonego kladu nazywa się mianem "grupy".
    Skleryt – stwardniała, zesklerotyzowana część ciała niektórych zwierząt, powstała pierwotnie lub wtórnie przez oddzielenie się od skóry (integumentu) szwem lub błoną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.