Operacja Milesa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Operacja Milesa – brzuszno-kroczowe odjęcie odbytnicy; operacja polegająca na usunięciu odbytnicy wraz z guzem nowotworowym.

Laparotomia (z greki he lapara - brzuch; he tome - cięcie) - termin medyczny określający operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej. Zwykle jest stosowane jako pierwszy etap operacji chirurgicznej, ale może być stosowana również w celach diagnostycznych i nosi wówczas nazwę laparotomii zwiadowczej (łac. laparotomia explorativa).Krocze (łac. perineum) to region pomiędzy obszarem genitalnym a odbytem u obu płci. Uważane za jedną z intymnych części ciała.

Wskazania[ | edytuj kod]

Proces nowotworowy jest w prawie 100% wskazaniem do wykonania zabiegu. Operację Milesa wykonuje się, gdy zwieracze odbytu są makroskopowo wciągnięte w proces nowotworowy, lub gdy odległość guza od nich jest na tyle mała, że pozostawienie ich nie zapewnia "czystości onkologicznej", a więc łączy się z pozostawieniem komórek nowotworowych w kikucie odbytnicy. Klasycznie przyjmuje się tu odległość 6 cm. Jeżeli guz jest położony w odległości 6–9 cm od linii zwieraczy wybór typu operacji (operacja Milesa lub przednia resekcja sposobem Dixona) zależy od warunków miejscowych. Guzy położone dalej niż 9 cm od zwieraczy operuje się sposobem Dixona. Wprowadzenie urządzeń zszywających (staplerów) dało możliwość zespalania kikuta odbytnicy z kikutem esicy w odległości mniejszej niż 6 cm (z zachowaniem czystości onkologicznej określanej przez histopatologa w preparatach pooperacyjnych). Jednak tak "niskie" zespolenia nie zawsze dają dobry efekt funkcjonalny - może pojawić się nietrzymanie stolca. Obecnie zaleca się wycinanie odbytnicy wraz z otaczającymi tkankami (tzw. mesorectum) gdyż tam szerzy się naciek nowotworowy i tam powstają wznowy miejscowe.

Zwieracz (łac. sphincter) - mięsień okrężny, tworzący pierścienie mięśniowe dookoła tkanki ciała. Może być mięśniem gładkim (np. zwieracz odźwiernika u ujścia żołądka do jelita) albo mięśniem poprzecznie prążkowanym (np. zwieracz odbytu).Lancet - mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu, posiadającym wybrzuszenie. Stosowany do nacięć w celach drenażu.

Wykonanie[ | edytuj kod]

Operację Milesa rozpoczyna się od otwarcia jamy brzusznej (laparotomia) i oceny zasięgu procesu nowotworowego (odległe przerzuty, zajęcie węzłów chłonnych). Jeżeli guz zostaje oceniony jako operacyjny, chirurg rozpoczyna preparowanie esicy, którą odcina około 10–15 cm powyżej guza. Koniec proksymalny esicy wyłania się jako kolostomię końcową (sigmostomia jednolufowa), ostateczną. Następnie preparuje się odbytnicę podwiązując zaopatrujące ją naczynia krwionośne. Preparuje się jak najniżej w kierunku zwieraczy. Po zakończeniu możliwej od strony jamy otrzewnej preparatyki zamyka się jamę brzuszną z wyłonioną kolostomią i pacjenta układa się w pozycji ginekologicznej. Szwem kapciuchowym zamyka się odbyt, a następnie wokół niego wykonuje się "osełkowate" cięcie poprzez które przecina się mięśnie dźwigacze odbytu i tkanki wokół odbytnicy. Kiedy zakres preparowania od strony krocza połączy się z zakresem wypreparowanym od strony jamy brzusznej można usunąć odbytnicę wraz z guzem. Szwy tkanek krocza i skóry kończą zabieg.

Guz (z łac. tumor – 1. „obrzmienie”, 2. „guz”, 3. „wzgórek, wzniesienie”) – ogólnie każde nietypowe uwypuklenie, opór przy palpacji, odgraniczone ognisko w badaniu obrazowym, itp. o nieznanym (tzn. niezdiagnozowanym) pochodzeniu.Przerzut nowotworowy lub metastaza (łac. metastases, gr. μετάσταση = zmiana miejsca) - guz wtórny nowotworu złośliwego powstały z komórek pochodzących z guza pierwotnego.

Historia[ | edytuj kod]

Pierwszym chirurgiem który dokonał resekcji guza nowotworowego w ten sposób był angielski chirurg William Ernest Miles (1869–1947); opisał on procedurę w 1908 roku w piśmie Lancet w artykule "A method of performing abdomino-perineal excision for carcinoma of the rectum and of the terminal portion of the pelvic colon".

Stomia (z gr. στόμα – usta, otwór; inne używane nazwy: przetoka jelitowa, przetoka moczowa, sztuczny odbyt, anus, brzuszny odbyt) – celowo wytworzone połączenie światła narządu wewnętrznego ze skórą. W przypadku połączeń między narządami powstałych wskutek patologii lub powikłań, używa się słowa przetoka.Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenów i antyonkogenów. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona.




Warto wiedzieć że... beta

Szew mechaniczny (ang. stapling) – jest to półautomatyczny sposób zespolenia tkanek w chirurgii za pomocą specjalnych zszywek, które zazwyczaj zamykają się w kształcie litery B.
Węzły chłonne (limfatyczne) (łac. nodi lymphatici) - licznie występujące struktury leżące na przebiegu naczyń limfatycznych. Główną funkcją węzłów jest filtracja zawartej w nich limfy oraz udział w wytwarzaniu przeciwciał. Likwidując drobnoustroje stanowią ważny element układu immunologicznego.
Odbytnica (rectum z łac. rectum intestinum, jelito proste, prostnica, kiszka stolcowa) – końcowa część jelita grubego kręgowców; w niej gromadzi się kał przed jego wydaleniem przez odbyt. U większości kręgowców odbytnica tworzy tzw. kloakę, do której odprowadzany jest zarówno kał, jak mocz i gamety. U ssaków łożyskowych odbytnica jest oddzielona od ujścia układu moczowego i rozrodczego, w związku z czym gromadzi się w niej jedynie kał.
Esica, okrężnica esowata (łac. sigmoideum) - część jelita grubego. Nazwa tego odcinka okrężnicy pochodzi od jej kształtu, przypominającego literę "S". Jest skierowana początkowo łukiem wypukłym ku stronie prawej, a następnie zakręca w dół przechodząc w odbytnicę. Esica ma czasem długą krezkę i ulega skrętowi. Skręt esicy jest jedną z postaci niedrożności jelit i jako taki może stanowić stan zagrożenia życia. Niedrożność jelit ze skręcenia (popularnie nazywana "skrętem kiszek", łac. ileus) polega na skręceniu się jelita dookoła osi długiej, powodującym jego zatkanie i dodatkowo uciśnięcie naczyń krwionośnych, co grozi niedokrwieniem, a następnie martwicą części jelita.
Nawrót choroby - ponowne wystąpienie objawów choroby po okresie poprawy. W medycynie znanych jest szereg takich chorób, które po pierwszym w życiu przechorowaniu ustępują, aczkolwiek czynnik etiologiczny pozostaje w ustroju (np. genom wirusa, czy domniemany, nieodgadniony czynnik psychozy i wiele innych). Nawrót choroby nie zawsze oznacza, że jest ona nieuleczalna. Pojęcie to dotyczy między innymi depresji, chorób nowotworowych, stwardnienia rozsianego, uzależnień, na przykład alkoholizmu czy narkomanii, .

Reklama