• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Operacja Ambassador

    Przeczytaj także...
    Operacja Claymore, zwana również pierwszym rajdem na Lofoty – przeprowadzony 4 marca 1941 roku rajd brytyjskich komandosów na znajdujący się pod niemiecką okupacją archipelag Lofotów. Był pierwszą dużą operacją Commando i pierwszym znaczącym sukcesem tej formacji.Commando − brytyjskie formacje komandosów. Pierwsze oddziały tego typu powołano z inicjatywy Winstona Churchilla w 1940 roku z szeregów British Army. Od 1942 roku zaczęto tworzyć również jednostki komandosów Royal Marines i Royal Navy.
    Wyspy Normandzkie (ang. The Channel Islands, nd. Îles d’la Manche, fr. Îles Anglo-Normandes lub Îles de la Manche) – grupa wysp w kanale La Manche u wybrzeży francuskiej Normandii.

    Operacja Ambasador – drugi brytyjski rajd oddziałów Commando. Został przeprowadzony w nocy z 14 na 15 lipca 1940 roku na znajdującą się pod niemiecką okupacją wyspę Guernsey. Pośpiesznie zaplanowana i nieudolnie zrealizowana akcja zakończyła się porażką.

    Podłoże[]

    Cel operacji został osobiście wybrany przez Winstona Churchilla. Wyspy Normandzkie były bowiem jedynym brytyjskim terytorium okupowanym podczas wojny przez Niemców i ich utrata stanowiła poważny cios dla morale brytyjskiego społeczeństwa.

    Winston Leonard Spencer Churchill KG, OM (ur. 30 listopada 1874 w Blenheim Palace, zm. 24 stycznia 1965 w Londynie) – brytyjski polityk, mówca, strateg, pisarz i historyk, dwukrotny premier Zjednoczonego Królestwa, laureat literackiej Nagrody Nobla, honorowy obywatel Stanów Zjednoczonych. W 2002 w plebiscycie organizowanym przez BBC został uznany najwybitniejszym Brytyjczykiem wszech czasów.Guernsey (Baliwat Guernsey, fr. Guernesey) – terytorium przy francuskim wybrzeżu na Kanale La Manche, na wyspie Guernsey i pozostałych Wyspach Normandzkich z wyłączeniem wyspy Jersey.

    Siły złożone z 40 członków 3 Commando oraz 100 żołnierzy 11 Niezależnej Kompanii miały wylądować nocą na Guernsey przy pomocy 6 ratowniczych łodzi motorowych RAF-u. 11 NK miała zaatakować lokalne lotnisko i wyrządzić na nim jak największe szkody oraz zabić lub schwytać możliwie jak najwięcej Niemców z liczącego 469 żołnierzy miejscowego garnizonu. 3 Commando, dla którego miał to być debiut bojowy, powierzono przeprowadzenie działań dywersyjnych.

    Działania rajdowe – samodzielne, wysoce manewrowe działania bojowe wydzielonych sił związku taktycznego (oddziału) prowadzone w ugrupowaniu przeciwnika bądź na obszarze tylko przez niego kontrolowanym, mające na celu zapewnienie jak najkorzystniejszych warunków do wykonania zadań przez siły główne.Royal Air Force (w skrócie RAF) – siły lotnicze Wielkiej Brytanii powstałe w 1918 roku. Obecnym dowódcą Królewskich Sił Lotniczych jest Air Chief Marshal Stephen Dalton. RAF podporządkowany jest Brytyjskim Siłom Zbrojnym podlegającym królowej Elżbiecie II.

    Przebieg[]

    Z powodu fatalnych warunków pogodowych, błędów nawigacyjnych i awarii łodzi, na wyspę dotarło tylko 40 komandosów z 3 Commando pod dowództwem ppłk. Durndorda-Slatera. Nie zdołali oni odnaleźć żadnych Niemców, natrafiając jedynie na opuszczone pozycje, wycofali się więc na plażę. Łódź, która miała ich ewakuować, nie była w stanie podpłynąć do brzegu i komandosi zmuszeni byli dotrzeć do niej wpław. Na brzegu pozostawili część uzbrojenia oraz trzech towarzyszy, którzy nie potrafili pływać. Jeden z komandosów nie zdołał dopłynąć do łodzi i też dostał się do niewoli, choć w raportach z akcji uznano go za utopionego. Utracono też dwie łodzie − jedna doznała awarii silnika i została wysadzona, druga rozbiła się o skały.

    Klęska operacji rozwścieczyła Churchilla, który nazwał ją "głupim niepowodzeniem" oraz stwierdził, że "należy zdecydowanie unikać pomysłu zniechęcania do nas kawałek po kawałku tych wybrzeży nieudanymi rajdami". Zwierzchnik formacji Commando gen. por. Alan Bourne został zdymisjonowany. Następny rajd komandosów został przeprowadzony dopiero w marcu 1941 roku (Operacja Claymore).

    Bibliografia[]

  • Mike Chappell: Army Commandos 1940-1945. Londyn: Osprey, 1996, s. 5-6. ISBN 1-85532-579-9.
  • John Durnford-Slater: Komandosi. Warszawa: Wydawnictwo Magnum, 2002, s. 42. ISBN 83-85852-77-8.
  • Ian Westwell, Simon Dunstan: Oddziały specjalne aliantów. Warszawa: Bellona, 2010, s. 11. ISBN 978-83-11-11707-5.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.