• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Opera żebracza

    Przeczytaj także...
    Johann Christoph Pepusch (1667- 20 VII, 1752) był niemieckim kompozytorem barokowym. W wieku lat 14 został zatrudniony na dworze pruskim. Około roku 1700 osiedlił się w Anglii. Mecenasem kompozytora był James Brydges, 1. hrabia Carnarvon i 1. książę Chandos, znany także jako największy patron i mecenas Haendla.Bertolt Brecht, właśc. Eugen Berthold Friedrich Brecht (ur. 10 lutego 1898 w Augsburgu, zm. 14 sierpnia 1956 w Berlinie Wschodnim) – niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator, poeta.
    Georg Friedrich Händel (ang. George Frideric Handel; pol. Jerzy Fryderyk Haendel, ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor późnego baroku. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

    Opera żebracza (The Beggar's Opera) – dzieło teatralno-muzyczne, w trzech aktach z prologiem, wystawione po raz pierwszy 29 stycznia 1728 roku w Londynie na scenie Lincoln's Inn Fields Theatre, do którego libretto stworzył poeta angielski John Gay, a muzykę opracował niemiecki kompozytor mieszkający w Anglii Johann Christoph Pepusch. Dało początek nowemu gatunkowi, operze balladowej (a ta niemieckiemu singspielowi). Premiera polska opery miała miejsce w Bydgoszczy w roku 1968.

    Giovanni Battista Bononcini (18 lipca 1670 - 9 lipca 1747) – włoski kompozytor epoki późnego baroku , pochodzący z muzycznej rodziny Bononcini. Jego ojciec, Giovanni Maria Bononcini, był również skrzypkiem i kompozytorem.Robert Walpole, 1. hrabia Orford KG, KB (ur. 26 sierpnia 1676 w Houghton Hall, Norfolk, zm. 18 marca 1745 w Londynie) – angielski polityk.

    Opera była satyrą na rządy premiera Roberta Walpole'a i próbą przeciwstawienia się wpływom muzyki włoskiej, reprezentowanej w Londynie przez opery Georga Friedricha Händla i Giovanniego Battistę Bononciniego. Opera była niezwykle popularna także jako wyraz wyspiarskiego szowinizmu i natchnienie dla autorów komunizujących XX wieku takich jak Bertolt Brecht (Opera za trzy grosze1928).

    Singspiel (niem.: Singspiel, pol.: komedio-opera) – utwór sceniczny oparty na tekście mówionym ze wstawkami muzycznymi, głównie pieśniami zwrotkowymi, prostymi ariami i nieskomplikowanymi partiami zespołowymi. Gatunek rozwinął się w Niemczech pod wpływem angielskiej opery balladowej i francuskiego wodewilu.Opera za trzy grosze (niem. Die Dreigroschenoper) – sztuka teatralna Bertolta Brechta. Jest to musical, do którego muzykę napisał Kurt Weill (który współpracował z Brechtem trzykrotnie). Sztuka jest adaptacją XVIII-wiecznej "Opery żebraczej" Johna Gaya, satyry na burżuazję i wysokie sfery Londynu.

    Przypisy

    1. Józef Kański: Przewodnik operowy. Wyd. XI. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2014, s. 222. ISBN 978-83-224-0962-6.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.