• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Opadanie powieki

    Przeczytaj także...
    Powieka (łac. palpebra) - występujący u kręgowców ruchomy, umięśniony fałd skórny okrywający i chroniący oko. Miastenia (miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama, łac. myasthenia gravis, ang. myasthenia gravis) – nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się nużliwością (szybkim zmęczeniem i osłabieniem) mięśni szkieletowych. Przyczyną miastenii jest proces autoimmunologiczny, skierowany przeciwko receptorom acetylocholinowym.
    Zespół Hornera – choroba spowodowana przerwaniem współczulnego unerwienia oka pomiędzy ośrodkiem w pniu mózgu, a samym okiem. Do uszkodzenia może dojść na poziomie pierwszego neuronu drogi podwzgórzowo-rdzeniowej (np. przy uszkodzeniu rdzenia szyjnego), na poziomie drugiego neuronu przed zwojem (np. gdy pień współczulny jest uciśnięty przez guz płuca) lub po przełączniu włókien w zwojach (np. na wysokości tętnicy szyjnej wewnętrznej, w guzach zatoki jamistej). U dzieci zespół Hornera może prowadzić do heterochromii. Zespół został nazwany od szwajcarskiego okulisty Johanna Friedricha Hornera, który jako pierwszy opisał zespół w 1869.
    Opadnięcie lewej powieki u osoby z miastenią. Prawa powieka wykazuje kompensacyjną retrakcję
    Niemiecki prezenter telewizyjny, aktor i komik Karl Dall

    Ptoza (łac. ptosis) – opadnięcie powieki, objaw porażenia mięśni powieki oka. Schorzenie to jest wadą rozwojową spotykaną najczęściej u dzieci, występującą często rodzinnie. Objawia się jedno lub obustronnym opadnięciem powiek i częściowym przysłonięciem gałki ocznej. Istnieje również rzadziej spotykana nabyta forma choroby. Ptoza jest także jednym z objawów zespołu Hornera i miastenii (łac. myasthenia gravis).

    Uszkodzenie nerwu okoruchowego (III nerwu czaszkowego) – powoduje osłabienie unerwianych przez ten mięśni zewnętrznych gałki ocznej, oprócz mięśnia prostego bocznego (unerwiany przez nerw VI) i skośnego górnego (unerwiany przez nerw IV).Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Wada ta może być całkowicie lub częściowo skorygowana chirurgicznie poprzez wzmocnienie mięśni, bądź przy pomocy specjalnych okularów z przesłoną na zdrowe oko, która zmusza chore oko do większej pracy i wzmocnienia mięśni.

    Pseudoptoza (łac. pseudoptosis) – schorzenie przypominające ptozę jednak o etiologii innej niż porażenie mięśnia unoszącego powiekę górną.

    Pseudoptoza statyczna –​ spowodowana obniżeniem kostnego przyczepu więzadła bocznego powiek do dołu (np. przy złamaniu jarzmowo-oczodołowym) z następowym zwężeniem szpary powiekowej i pogłębieniem fałdu powiekowego.

    Porażenie, paraliż (łac. plegia) – stan charakteryzujący się całkowitą niemożnością wykonywania ruchu, na skutek braku dopływu bodźców nerwowych do mięśni.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Porażenie nerwu okoruchowego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. L. Kryst: Chirurgia szczękowo-twarzowa, wyd V, PZWL, Warszawa, 2011. ​ISBN 978-83-200-4295-5​.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Artykuł z eMedicine (ang.)




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.