Ontologiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ontologiczny – termin mogący oznaczać to, co odnosi się do ontologii lub to, co odnosi się do bytu. W pierwszym znaczeniu określenie „ontologiczny” stanowi przeciwieństwo określenia „ontyczny” i oznacza to, co związane jest z teorią bytu, tj. to, co dotyczy ontologii. W drugim znaczeniu stanowi bliski odpowiednik terminu „ontyczny” i oznacza to, co dotyczy bytu, w jakiś sposób wiąże się z kategorią bytu. W tym drugim znaczeniu termin „ontologiczny” przeciwstawia się terminowi „logiczny” (w znaczeniu „myślowy”) i terminowi „fenomenalny” (dotyczący zjawisk). Przeciwstawienie „ontologicznego” i „fenomenalnego” obecne jest zwłaszcza w myśli Ernesta Renana.

Byt (gr. το ον to on lub ουσια ousia; łac. ens) – podstawowe filozoficzne pojęcie ontologii (bądź metafizyki). Byt rozumiany był przez filozofów w historii na wiele różnych sposobów.Zjawisko, fenomen (gr. phainomenon obserwowany) – pojęcie filozoficzne oznaczające to, co dane jest w poznaniu zmysłowym, a więc obrazy, dźwięki, zapachy, smaki itd.

Przymiotnik „ontologiczny” występuje także w określeniu dowód ontologiczny, wprowadzonym przez Kanta dla scharakteryzowania argumentów na rzecz istnienia Boga opartych wyłącznie na analizie pojęcia Boga.

Ontologia lub metafizyka (por. metafizyka klasyczna) – podstawowy (obok epistemologii) dział filozofii starający się badać strukturę rzeczywistości i zajmujący się problematyką związaną z pojęciami bytu, istoty, istnienia i jego sposobów, przedmiotu i jego własności, przyczynowości, czasu, przestrzeni, konieczności i możliwości.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • André Lalande, Vocabulaire technique et critique de la philosophie, Presses Universitaires de France, wyd. 8, Paris 1960.
  • Antoni Podsiad, Słownik terminów i pojęć filozoficznych, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2000.




  • Reklama