• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Omeyocan

    Przeczytaj także...
    Aztekowie, Mexikowie – najsilniejszy w prekolumbijskim Meksyku naród indiański, posługujący się językiem nahuatl z rodziny uto-azteckiej. W momencie konkwisty przewodzili najsilniejszej federacji państw na obszarze Mezoameryki.Ometeotl (nah. "dwa bóg") – w wierzeniach Azteków dwoisty bóg-kreator, stwórca świata i wszystkich innych bóstw. Składał się z męskiego pierwiastka Ometecuhtli (Pan Dwoistości) i żeńskiego Omecihuatl (Pani Dwoistości).
    Omecihuatl (nah. Pani Dwoistości) lub Tonacacihuatl (nah. Pani Naszego Ciała) – w mitologii azteckiej żeńska część boga-stworzyciela Ometeotl, żona Ometecuhtli – Pana Dwoistości.

    Omeyocan („Miejsce Dwoistości”) – w mitologii azteckiej i innych ludów Nahua najwyższe niebo (trzynaste lub dziewiąte).

    Omeyocan było siedzibą wielkiej pary bóstw stwórczych Ometecuhtliego i Omecihuatl, które były uważane za hipostazy Ometeotla. Bernardino de Sahagún w swoich opisach obrzędów narodzin dziecka tę część nieba nazywa „Miejsce Bardzo Wysokie”. Znane jest też określenie „Dom z Piór Ptaka Quetzal”. Różne wersje na temat podziału nieba mówią o różnej liczbie poziomów, ale zawsze na samej górze znajduje się Omeyocan. Niezależnie od liczby poziomów, to w Omeyocan tworzeni byli bogowie i dusze ludzkie, które tam z powrotem wracały, po całkowitym oczyszczeniu się z ziemskości, czyli jako „Bezcieleśni”. Z tego nieba wyruszały w swoją daleką podróż dusze do noworodków. Ich daleka droga pozwalała na ucieleśnienie się w łonie matki. W Omeyocan wyznaczały się losy ludzi i wszystkich rzeczy.

    Bernardino de Sahagun (hiszp. Sahagún; prawdziwe nazwisko: Bernardino de Ribeira) (ur. 1499, zm. 1590) – hiszpański zakonnik, misjonarz franciszkański swą posługę wykonujący wśród Azteków i innych plemion meksykańskich, jeden z pionierów etnografii.Ometecuhtli (nah. "Pan Dwoistości" ) lub Tonacatecuhtli (nah. "Pan Naszego Ciała" ) – w mitologii azteckiej męska część najwyższego boga Ometeotl, dawcy życia, stworzyciela wszystkich bogów i ludzi. Kalendarzowy bóg 1 dnia miesiąca (Cipactli). Razem z swoją żoną, Omecihuatl - Panią Dwoistości, przebywał w najwyższym poziomie nieba Azteków.

    Przez podwójną naturę Ometeotla najwyższe niebo nazywane było „miejscem gdzie przebywa Wielki Bóg i Wielka Bogini, Niebiański Mężczyzna i Niebiańska Kobieta”.

    O najwyższym niebie i o wędrówce zmarłych do Ometeotla napisano bardzo wiele poematów i pieśni. Jedna z nich pochodzi z Chalko:

    Dokąd przyjdzie nam iść?
    Jest urwista droga, stroma droga Ometeotla.
    Czyż przypadkiem my wszyscy
    Nie zostaniemy pozbawieni ciała we wnętrzu nieba,
    Gdzie znajduje się Kraina Bezcielesnych?
    Tam wszyscy pójdziemy, pójdziemy tam razem.
    Tam, do Jego Domu

    Nahua (wymowa: nała) – grupa autochtonicznych ludów Ameryki Północnej, posługujących się różnymi odmianami języka nahuatl.Wierzenia plemion Mezoameryki nie są dokładnie znane. Brak przekazów pisemnych, nie odczytane wszystkie rodzaje zachowanych pism, wielowątkowość przekazów ustnych, nakładanie się kultur plemion wędrujących przez Wyżynę Meksykańską i inne, podobne zjawiska, stworzyły barwną mozaikę podań, często sprzecznych ze sobą, opowiadających różne historie o tych samych zjawiskach. Po podboju Ameryki przez hiszpańskich konkwistadorów, wiele śladów dawnej kultury zostało zniszczonych przez najeźdźcę. Miejscowej ludności została siłą narzucona religia chrześcijańska. Część mitów przetrwała w opowieściach do dnia dzisiejszego, ulegając różnym modyfikacjom. Jednym z pierwszych, którzy zaczęli spisywać dawne mity, był franciszkański zakonnik, kronikarz Bernardo de Sahagún, autor dzieła Historia General de las Cosas de Nueva España. Jest to mitologia dotycząca przede wszystkim Azteków. Jednak, zdaniem wielu badaczy, Aztekowie przejęli wierzenia wcześniejszych cywilizacji, uzupełniając je wiarą w swojego plemiennego bożka Huitzilopochtli (Uitsilopocztli, Vitzilopochtli, Huitzipustli). Wyznania Azteków też nie były jednorodne. Rozwarstwienie spowodowane było z jednej strony zróżnicowanymi normami i obrzędami dotyczącymi warstw społecznych, z drugiej wieloetniczną strukturą społeczeństwa podporządkowaną wojownikom przybyłym na tereny wcześniej zamieszkane przez inne plemiona. Na tę mozaikę nakłada się dążenie nielicznych jednostek do uporządkowania systemu religijnego. Jedną z głównych postaci tego nurtu był Nezalhualcoyotl, władca Texcoco, uczestnik trójprzymierza. Zmierzał on do zastąpienia powszechnego politeizmu religią henoteistyczną, czyli uznającą panteon bóstw, na którego czele stoi bóstwo najwyższe. Dążenia kapłanów do ujednolicenia religii zostały przerwane najazdem konkwistadorów.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Wierzenia Azteków
  • Aztekowie
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. A.M. Girigay, 1963–1964.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Justyna Olko: Meksyk przed konkwistą, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2010, s. 219, ​ISBN 978-83-06-03237-6​.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.