• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury

    Przeczytaj także...
    Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1948 – 7. i zarazem ostatnia edycja konkursu, która odbyła się równolegle z Letnimi IO w Londynie w 1948. Medale zostały przyznane w 5 kategoriach: architekturze, muzyce, literaturze, malarstwie i rzeźbiarstwie.Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie.
    Alfréd Hajós, właściwie Arnold Guttman (ur. 1 lutego 1878 w Budapeszcie, zm. 12 listopada 1955) – węgierski pływak, lekkoatleta i piłkarz, uczestnik i dwukrotny złoty medalista I Nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w pływaniu na 100 m i 1200 m stylem dowolnym.
    Stadion Olimpijski w Amsterdamie, zaprojektowany przez Jana Wilsa, zwyciężył (złoty medal) w kategorii architektura w 1928 roku
    Alfréd Hajós jest jednym z dwóch ludzi, którzy otrzymali medale olimpijskie równocześnie za osiągnięcia sportowe i artystyczne

    Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury – konkurs sztuki i literatury, odbywający się w latach 1912–1948 równolegle ze sportowymi igrzyskami olimpijskimi. Obejmował różne dziedziny twórczości artystycznej.

    Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1932 – był piątą edycją konkursu, który odbył się podczas LIO 1932 w Los Angeles. Medale przyznawane były w 5 kategoriach: architektura, literatura, muzyka, malarstwo i rzeźbiarstwo. Przyznano również medale z alpinizmu (Toni Schmid i Franz Schmid), za wejście na szczyt Matterhorn od strony północnej.Epika – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i dramatu). Ukształtowała się z ustnych sag, podań, legend i mitów o przeszłości.

    Pomysłodawcą połączenia rywalizacji sportowej oraz artystycznej był Pierre de Coubertin, który twierdził, że człowiek w swej naturze powinien rozwijać się zarówno fizycznie, jak i duchowo, a w tamtych czasach obie te strefy niebezpiecznie się oddaliły, pozostając często w konflikcie – część środowisk uważała, że współzawodnictwo sportowe niesie za sobą wiele negatywnych zjawisk, odciągając jednocześnie uwagę społeczeństw od dziedzin bardziej wartościowych.

    Literatura to wszystkie "sensowne twory słowne" (wg definicji Stefanii Skwarczyńskiej), czyli dzieła artystyczne, tj. literatura piękna, oraz teksty użytkowe, tj. literatura stosowana, zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym.Olympisch Stadion - wielofunkcyjny stadion sportowy, położony w Amsterdamie w Holandii. Został oddany do użytku w 1928 roku na Igrzyska Olimpijskie 1928. Początkowo miał pojemność 34 000 widzów. Po oddaniu do użytku stadionu De Kuip w Rotterdamie, władze miejskie Amsterdamu zdecydowały 27 marca 1937 roku o zwiększeniu pojemności widowni do 64 000 miejsc.

    Program rywalizacji artystycznej obejmował takie dziedziny sztuki jak: poezja, epika, rzeźba, malarstwo, architektura oraz muzyka.

    Po Olimpiadzie w Londynie w 1948 zaprzestano – z inicjatywy Sigfrida Edströma przewodniczącego MKOl – organizacji konkursów literatury i sztuki.

    Edycje[edytuj kod]

    Polscy medaliści[edytuj kod]

    1928

    Janina Konarska-Słonimska, nazwisko rodowe Seideman (ur. 30 kwietnia 1900 w Łodzi, zm. 9 czerwca 1975 w Warszawie) – polska malarka i rzeźbiarka.Stanisław Ostoja-Chrostowski ps. Dyrektor, Just, Korweta (ur. 14 grudnia 1897 w Warszawie, zm. 19 listopada 1947 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, malarz i grafik specjalizujący się w drzeworycie, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, szef Referatu 999 Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Komendy Głównej Armii Krajowej, członek Rady Naczelnej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

    ZłotoKazimierz Wierzyński (poezja), brązWładysław Skoczylas (grafika).

    1932

    ZłotoJózef Klukowski (rzeźba), srebroJanina Konarska (grafika).

    1936

    SrebroJózef Klukowski (rzeźba), brązJan Parandowski (proza), Stanisław Ostoja-Chrostowski (grafika).

    1948

    Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – nauka i sztuka projektowania, konstruowania i wykonywania budynków oraz innych budowli przestrzennych.XIV Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1948 roku w Londynie (Wielka Brytania). Były to pierwsze letnie igrzyska od 1936 roku, po 12 latach przerwy spowodowanej wybuchem II wojny światowej. Nie wystąpiły w nich ekipy Niemiec i Japonii (reprezentacje tych krajów nie zostały zaproszone) oraz ZSRR. Ceremonia otwarcia oraz zawody lekkoatletyczne odbywały się na stadionie Wembley, który mógł pomieścić 85 tysięcy widzów. Na tych igrzyskach po raz ostatni rozdano medale w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury, a złoto w dziedzinie muzyki otrzymał Zbigniew Turski.

    ZłotoZbigniew Turski (muzyka).





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1936 – szósta edycja konkursu, który odbył się podczas letnich igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie. Medale przyznawane były z literatury, architektury, muzyki, malarstwa i rzeźbiarstwa. Przyznano również medale za zasługi dla szybownictwa i alpinizmu. Wystawa odbyła się w Muzeum Wiktorii i Alberta w dniach 15 lipca–14 sierpnia 1936.
    Józef Klukowski (ur. 2 stycznia 1894, zm. 29 kwietnia 1944) – polski artysta, rzeźbiarz, dwukrotny medalista olimpijski w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury. W 1932 w Los Angeles zdobył złoty medal za rzeźbę Wieńczenie zawodnika. Cztery lata później w Berlinie zdobył srebro za dzieło Piłkarze.
    Zbigniew Turski (ur. 21 lipca 1908 w Konstancinie, zm. 6 stycznia 1979 w Warszawie) – polski kompozytor i dyrygent, złoty medalista olimpijski Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury w dziedzinie muzyki na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948.
    Władysław Skoczylas (ur. 4 kwietnia 1883 w Wieliczce, zm. 8 kwietnia 1934 w Warszawie) – polski malarz, grafik, rzeźbiarz i pedagog, uważany za twórcę polskiej szkoły drzeworytu.
    Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.
    Pierre de Coubertin ​[pjɛʁ də kubɛʁtɛ̃], właśc. Pierre de Fredy, baron de Coubertin (ur. 1 stycznia 1863 w Paryżu, zm. 2 września 1937 w Genewie) – francuski baron, historyk i pedagog, uważany za ojca nowożytnego ruchu olimpijskiego. Założyciel i drugi przewodniczący (1896–1925) Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl).
    Poezja (z gr. ποίησις, poíesis – tworzenie, wytwórczość, sztuka poetycka) – wieloznaczny termin, współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.