• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Okres półtrwania - farmakokinetyka

    Przeczytaj także...
    Osocze krwi, plazma – zasadniczy (główny), płynny składnik krwi, w którym są zawieszone elementy morfotyczne (komórkowe). Stanowi ok. 55% objętości krwi. Uzyskuje się je przez wirowanie próbki krwi. Osocze po skrzepnięciu i rozpuszczeniu skrzepu nazywamy surowicą krwi.Rząd reakcji (rzędowość reakcji) – suma wykładników potęg w równaniu kinetycznym reakcji chemicznej w postaci jednomianu potęgowego.
    Surowica krwi – produkt krzepnięcia krwi i retrakcji (rozpuszczania) skrzepu. Jej skład różni się znacząco od składu osocza. Płynna frakcja krwi pozbawiona krwinek, płytek krwi oraz fibrynogenu i czynników krzepnięcia (w przeciwieństwie do osocza surowica krwi nie krzepnie), w jej skład wchodzą natomiast rozpuszczalne produkty konwersji fibrynogenu w fibrynę oraz składniki uwalniane z płytek krwi. Nie można zatem powiedzieć, że w skład krwi wchodzi m.in. osocze, a w skład osocza m.in. surowica.

    Biologiczny okres półtrwania, t1/2, t0,5, t50%okres półtrwania rozważany z punktu widzenia farmakokinetyki, czyli czas, w którym stężenie leku we krwi, surowicy lub osoczu zmniejszy się do połowy wartości początkowej, po zakończeniu fazy wchłaniania i dystrybucji. Wyrażony jest w godzinach. Im wyższa wartość t0,5, tym lek jest wolniej usuwany z organizmu.

    Czas połowicznego rozpadu (zaniku) (okres połowicznego rozpadu) - czas, w ciągu którego liczba nietrwałych obiektów lub stanów zmniejsza się o połowę. Czas ten, oznaczany symbolem T1/2, zgodnie z definicją musi spełniać zależność:Farmakokinetyka jest dziedziną farmakologii opisującą zmiany stężenia leku lub jego metabolitów w ustroju w czasie. Procesy, którymi zajmuje się farmakokinetyka dotyczą losów leku w ustroju i są opisywane w systemie LADME. Farmakokinetyka rozpatruje te procesy względem czasu.

    Biologiczny okres półtrwania najczęściej analizowany jest w fazie eliminacji. Pozwala to między innymi na sprecyzowanie dawkowania leku. Wartość okresu półtrwania można obliczyć dla każdego procesu, który można scharakteryzować za pomocą stałej szybkości (okres półtrwania w fazie dystrybucji, absorpcji lub w przestrzeni docelowej).

    Biologiczny okres półtrwania w fazie eliminacji (t0,5Kel) obliczany jest na podstawie stałej szybkości eliminacji (Kel). Po średnim czasie przebywania leku w organizmie (MRT) jest jednym z podstawowych parametrów ilustrujących kinetykę eliminacji substancji z organizmu.

    Jego wartość jest stała (nie zależy od stężenia maksymalnego) dla kinetyki liniowej (pierwszego rzędu), natomiast w procesach zerowego rzędu wartość t0,5 przedłuża się wraz ze wzrostem stężenia maksymalnego.

    Przypisy

    1. Krystyna Orzechowska-Juzwenko: Farmakologia kliniczna. Znaczenie w praktyce medycznej. Wrocław: Górnicki Wydawnictwo Medyczne, 2006, s. 31–32. ISBN 83-89009-43-9.

    Bibliografia[]

    1. Wojciech Kostowski (red.): Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wydanie II poprawione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2001, s. 67–70. ISBN 83-200-2504-4.
    2. Teresa Bobkiewicz-Kozłowska (red.): Podstawy farmakologii ogólnej z elementami receptury dla studentów medycyny. Poznań: Wydawnictwa Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, 2001, s. 40–41. ISBN 83-88732-16-1.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama