• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Okolica pośladkowa

    Przeczytaj także...
    Mięsień pośladkowy wielki (łac. musculus gluteus maximus; gloutos - pośladek) - duży, mający 3–4 cm grubości mięsień, z długą, wachlarzowatą linią przyczepu. Zbudowany jest z silnych pasm mięśniowych, zaznaczających się wyraźnie szczególnie na powierzchni zewnętrznej. Powierzchnia zewnętrzna m. gluteus maximus jest podłożem dla skóry, do której przylega poprzez powięź, oraz grubej warstwy podściółki tłuszczowej pośladków.Mięsień pośladkowy średni (łac. musculus gluteus medius) - leży pod mięśniem pośladkowym wielkim i pod powięzią pośladkową.
    Kość krzyżowa (łac. os sacrum) – u człowieka, powstaje przez zrośnięcie pięciu kręgów krzyżowych. Wyróżnia się w niej powierzchnie grzbietową i miedniczną, podstawę oraz wierzchołek.
    Okolica pośladkowa kobiety
    Okolica pośladkowa mężczyzny

    Okolica pośladkowa (łac. regio glutea) – parzysta, topograficzna część ciała człowieka, ograniczona od góry w części przyśrodkowej grzebieniem biodrowym (łac. crista iliaca), a następnie linią łączącą szczyt kości krzyżowej i kolec biodrowy górny przedni. Z reguły jest symetryczna.

    Strefy erogenne (erogeniczne) – szczególnie wrażliwe na dotyk obszary ciała człowieka, których drażnienie wywołuje pobudzenie seksualne. Ich istnienie jest uwarunkowane funkcjami układów nerwowego i wewnątrzwydzielniczego.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Po bokach linia widoczna nad boczną krawędzią brzuśca mięśnia pośladkowego wielkiego, a od spodu przez bruzdę pośladkową (łac. sulcus glutealis). W części przyśrodkowej granicę stanowi karb odbytu (łac. crena ani). Ku górze okolica ta graniczy z okolicą lędźwiową (łac. regio lumbalis) (tylko w najwyższym punkcie) i okolicą biodrową (łac. regio coxae). Z boku z okolicą krętarzową (łac. regio trocheantica). U dołu graniczy z okolicą udową tylną (łac. regio femoralis posterior) a w najniższym, bocznym punkcie z okolicą udową boczną (łac. regio femoralis lateralis).

    Między prawą i lewą okolicą pośladkową znajduje się u góry okolica krzyżowa (łac. regio sacralis) i poniżej okolica odbytowa (łac. regio analis). Podstawę tej okolicy stanowią mięśnie pośladkowe, a głównie mięsień pośladkowy wielki, poza tym mięsień pośladkowy średni i mięsień pośladkowy mniejszy.

    Okolica pośladkowa jest jedną ze stref erogennych.

    Bibliografia[]

    1. Michał Reicher: Anatomia człowieka. Współautorzy: Tadeusz Bilikiewicz, Stanisław Hiller, Eugenia Stołyhwo; Przerobili i uzupełnili: E. Sieńkowski, T. Dzierżykray-Rogalski, W. Łasiński, S. Zawistowski, Z. Zegarska; Pod redakcją Wiesława Łasińskiego. Wyd. XI (VII). T. I (Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła. Mięśnie.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 180. ISBN 8320021103.





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.