• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Oko



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Mięsień rzęskowy (łac. musculus ciliaris) – mięsień zbudowany z włókien okrężnych, promienistych i podłużnych wchodzący w skład ciała rzęskowego. Zmiana napięcia mięśni rzęskowych powoduje zmianę kształtu (uwypuklenia) soczewki oka.Widzenie przestrzenne jest sumą wielu czynników, wśród których widzenie dwuoczne odgrywa chyba najważniejszą rolę. Właśnie widzenie z dwóch punktów stanowi podstawę stereoskopii (zob. też widzenie stereoskopowe). Inne czynniki spotykamy w malarstwie: światłocień i perspektywę powietrzną. Oto siedem czynników, którym zawdzięczamy przestrzenne widzenie świata:
    Zobacz też[ | edytuj kod]

    Narządy dodatkowe oka[ | edytuj kod]

  • powieki
  • spojówka
  • narząd łzowy
  • gruczoł łzowy
  • kanaliki łzowe
  • woreczek łzowy
  • brwi, rzęsy
  • mięśnie zewnętrzne gałki ocznej
  • Wady wzroku[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Wada wzroku.
  • krótkowzroczność
  • nadwzroczność
  • starczowzroczność
  • astygmatyzm
  • zez
  • zaćma
  • jaskra
  • ślepota zmierzchowa
  • oczopląs
  • męty ciała szklistego
  • stożek rogówki
  • ślepota barw
  • deuteranopia (daltonizm)
  • achromatopsja
  • tritanopia
  • diplopia (widzenie zdwojone)
  • Choroby oczu[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Choroby oczu.
  • jaskra
  • owrzodzenie rogówki
  • retinopatia
  • skrzydlik
  • światłowstręt
  • tłuszczyk
  • wytrzeszcz
  • zaćma
  • zapalenie spojówki
  • zapalenie błony naczyniowej
  • zapalenie woreczka łzowego
  • zwyrodnienie barwnikowe siatkówki
  • zwyrodnienie spojówki
  • zwyrodnienie plamki żółtej
  • odwarstwienie siatkówki
  • nowotwory gałki ocznej: czerniak, siatkówczak
  • Inne[ | edytuj kod]

  • podkrążone oczy
  • barwnik wzrokowy (rodopsyna, jodopsyna)
  • ciśnienie śródgałkowe
  • dioptriaokno optycznevisus
  • halo
  • okulary korekcyjne, soczewka kontaktowa
  • złudzenie optyczne
  • stereogram
  • adaptacja
  • akomodacja
  • konwergencja
  • odruch rogówkowy
  • odruch źreniczny
  • pole widzenia
  • potencjał czynnościowy
  • widzenie barwne
  • widzenie fotopowe (dzienne)
  • widzenie mezopowe (zmierzchowe)
  • widzenie skotopowe (nocne)
  • widzenie przestrzenne
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marzena Popielarska-Konieczna: Słownik szkolny: biologia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003, s. 346-347. ISBN 83-7389-096-3.
    2. Biologia: słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2001, s. 225-226. ISBN 83-87977-73-X.
    3. redakcja: Oczy meduzy i człowieka mają wspólne pochodzenie. W: Focus.pl [on-line]. 20.08.2010. [dostęp 2019-01-09].
    4. Neil Shubin, Cliff Tabin, Sean Carroll. Deep homology and the origins of evolutionary novelty. „Nature”. 457, s. 818–823, 2009. DOI: 10.1038/nature07891. PMID: 19212399 (ang.). 
    5. Trevor D. Lamb. Ewolucja oka. „Świat Nauki”. nr 8 (240), s. 52-57, sierpień 2011. Prószyński Media. ISSN 0867-6380. 
    6. Protoooko w akcji. „Świat Nauki”. 1 (209), s. 20. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0867-6380. 
    7. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 555-558
    8. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 536.
    9. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 570.
    10. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 567.
    11. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 557.
    12. Bochenek i Reicher 1989 ↓, s. 168,188-189,557,570.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka, tom V, Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1989. ISBN 83-200-1230-9.
  • Karol Sabath, Nowe spojrzenie na ewolucję oczu Wiedza i Życie.
  • Leszek Mazurek: Modelowanie początkowych etapów przetwarzania informacji wzrokowej. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. [dostęp 2010-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  • Rahul Bhola, MD: Binocular Vision (ang.). The University of Iowa Department of Ophthalmology & Visual Sciences. [dostęp 2010-02-15].
  • Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) – II nerw czaszkowy, część drogi wzrokowej. Przebiega od siatkówki do skrzyżowania wzrokowego.Tkanka mięśniowa gładka (textus muscularis glaber) - rodzaj tkanki mięśniowej, która składa się z wrzecionowatych komórek, zawierających jedno centralnie położone jądro komórkowe. Filamenty w tej tkance są ułożone nieregularnie (brak prążkowania).


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nerw odwodzący (łac. nervus abducens) – VI nerw czaszkowy. Ma charakter ruchowy. Unerwia mięsień prosty boczny gałki ocznej. Jego porażenie powoduje zeza zbieżnego (strabismus convergens).
    Zatoka jamista (łac. sinus cavernosus) - jedna z zatok żylnych opony twardej. Leży po obu stronach siodła tureckiego. Jest obszerną jamą poprzedzielaną beleczkami łącznotkankowymi wysłanymi śródbłonkiem. Na przekroju ma wygląd gąbczasty. Beleczki w świetle zatoki wzięły się ze zlania żył, których ściany uległy zanikowi. Ma kształt trójkąta, w którym można wyróżnić 3 ściany:
    Szczelina oczodołowa górna (łac. fissura orbitalis superior) – otwór w czaszce łączący oczodół ze środkowym dołem czaszki. Jest to trójkątny otwór znajdujący się w kości klinowej. Od góry ograniczony jest przez skrzydło mniejsze kości klinowej (ala minor ossis sphenoidalis), od dołu przez skrzydło większe kości klinowej (ala major ossis sphenoidalis). Przyśrodkowe ograniczenie szczeliny stanowi trzon kości klinowej (corpus ossis sphenoidalis). Od boku na wąskim obszarze ogranicza ją także kość czołowa. Nieco ku tyłowi od dolnego brzegu szczeliny oczodołowej górnej znajduje się otwór okrągły. Jest on od niej oddzielony niewielką beleczką kostną. Ponadto część dolna szczeliny łączy się z tylną częścią szczeliny oczodołowej dolnej. W obrębie szczeliny oczodołowej górnej okostna oczodołu przechodzi w blaszkę opony otaczającą zatokę jamistą i w blaszkę opony środkowego dołu czaszki.
    Ustonogi, ustonogie (Stomatopoda) – mały, ale bardzo specyficzny rząd morskich skorupiaków z gromady pancerzowców o stosunkowo prymitywnej budowie z bardzo słabo wykształconym pancerzem, który to jest słabo zesklerotyzowany. Ciało mają wydłużone do długości 34 cm, z bardzo długim odwłokiem. Dorosłe skorupiaki prowadzą najczęściej ryjący tryb życia na dnie morza, a larwy spotykane są w planktonie. Dotychczas poznano około 170 gatunków.
    Tritanopia – wada wzroku polegająca na nierozpoznawaniu barw żółtej i niebieskiej. Wada dotyczy około 0,0015% (0,002% mężczyzn i 0,001% kobiet) populacji. Wada ta jest wynikiem braku czopków czułych na barwę niebieską.
    Parzydełkowce (Cnidaria, od gr. knide – pokrzywa) – typ dwuwarstwowych, wodnych, osiadłych lub pływających zwierząt tkankowych o promienistej symetrii ciała (Radiata), charakteryzujących się obecnością knidoblastów, z których powstają komórki parzydełkowe nazywane knidami, stąd naukowa nazwa typu Cnidaria. Tradycyjnie zaliczane były do jamochłonów, a wcześniej do roślin. Żyją samotnie lub tworzą kolonie. Osobniki dorosłe występują w postaci polipa lub meduzy. Osiągają rozmiary od kilku milimetrów do 2 m wysokości lub średnicy. Odżywiają się innymi zwierzętami. Grupa ta obejmuje około 9000 szeroko rozprzestrzenionych gatunków zamieszkujących wyłącznie środowiska wodne, przede wszystkim czyste i dobrze natlenione wody słone. Należą do nich silnie parzące kostkowce, kolonijne stułbiopławy, krążkopławy oraz koralowce, a wśród nich ukwiały i rafotwórcze korale madreporowe. Kilka gatunków jest pasożytami zwierząt wodnych. Zwierzęta te mają niewielkie znaczenie gospodarcze. W polskiej strefie Bałtyku odnotowano 25, a w wodach słodkich i słonawych – 7 gatunków. Te ostatnie zaliczono do fauny Polski.
    Komora oka tylna, komora tylna gałki ocznej, (łac. camera posterior bulbi) – jedna z 2 wypełnionych cieczą wodnistą przestrzeni w oku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.091 sek.