• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Okienko owalne

    Przeczytaj także...
    Strzemiączko (łac. stapes) – jedna z trzech kosteczek słuchowych (ossicula auditoria), wraz z nimi jest odpowiedzialne za przekazywanie drgań błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. Strzemiączko jest najmniejszą kością ciała ludzkiego, mającą długość około 3 mm.Ucho – narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców. Najbardziej złożone i rozwinięte uszy występują u ssaków. Ucho odbiera fale dźwiękowe, przekształca je w drgania mechaniczne, a drgania w impulsy nerwowe. Odpowiada także za zmysł równowagi (błędnik).
    Schody przedsionka (łac. scala vestibuli) – jedna z 3 przestrzeni zawartych w ślimaku (ucho wewnętrzne). Na przekroju poprzecznym umiejscowiona najwyżej. Wypełniona jest przychłonką (perilympha).
    Widok na wewnętrzną ścianę bębenka. Otwór owalny opisany jako "fen. ovale".

    Okienko owalne inaczej okienko przedsionka (łac. fenestra ovalis, fenestra vestibuli) – struktura anatomiczna w obrębie ucha, pokryta błoną stykającą się bezpośrednio ze strzemiączkiem. Prowadzi z ucha środkowego do przedsionka. Ułatwia przenoszenie drgań z ucha środkowego do wnętrza ślimaka. Drgania przenoszone są do schodów przedsionka, czyli zewnętrznej komory ślimaka.

    Przedsionek (łac. vestibulum) - środkowa część błędnika kostnego położona pomiędzy ślimakiem a kanałami półkolistymi. Od przyśrodka graniczy z dnem przewodu słuchowego wewnętrznego a od boku z przyśrodkową ścianą jamy bębenkowej. Zawiera on dwa elementy błędnika błoniastego: łagiewkę i woreczek. Z jamą bębenkową połączony jest dwoma otworami: okienkiem przedsionka (dawnej okienko owalne) (łac. fenestra vestibuli; ovalis), które od strony jamy bębenkowej zamknięte jest przez podstawę strzemiączka oraz okienkiem ślimaka (dawnej okienko okrągłe) (łac. fenestra cochleae). Zamknięte jest ono błoną bębenkową wtórną. Do przodu przedsionek łączy się ze ślimakiem, a do tyłu przechodzi w kanały półkoliste. Na ścianie przyśrodkowej przedsionka znajduje się wąska listewka kostna - grzebień przedsionka (łac. crista vestibuli), która dzieli go na dwa zagłębienia: położone ku tyłowi zachyłek eliptyczny (łac. recessus ellipticus), w którym spoczywa łagiewka oraz leżące do przodu zachyłek kulisty (łac. recessus sphericus), w którym znajduje się woreczek. Wymiar pionowy i strzałkowy przedsionka wynosi 6 milimetrów a poprzeczny 3–4 mm. Ku dołowi grzebień przedsionka rozdwaja się i obejmuje zachyłek ślimakowy (łac. recessus cochlearis). Znajduje się w nim kątnica przedsionkowa przewodu ślimaka. Przyśrodkowo przedsionek połączony jest z przewodem słuchowym wewnętrznym za pośrednictwem plamek sitkowatych (łac.maculae cribrosae). Plamki sitkowate są obszarami, w których znajdują się liczne małe otworki, przez które do przedsionka przechodzą włókna gałęzi nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Plamka sitkowata górna (łac. macula cribrosa superior) zawiera włókna nerwu łagiewkowego i nerwów bańkowych przedniego i bocznego. Znajduje się ona w części górnej zachyłka eliptycznego, a od strony przewodu słuchowego wewnętrznego odpowiada jej pole przedsionkowe górne. W dolnej części zachyłka eliptycznego mieści się plamka sitkowata dolna (łac. macula cribrosa inferior), przez którą przechodzą włókna nerwu bańkowego tylnego, który zmierza kanałem pojedynczym od strony przewodu słuchowego wewnętrznego. Plamka sitkowata środkowa (łac. macula cribrosa media) znajduje się w zachyłku kulistym przedsionka. Przechodzą przez nią włókna nerwu woreczkowego. Po stronie przewodu słuchowego wewnętrznego odpowiada jej pole przedsionkowe dolne. W centralnej części zachyłka eliptycznego pomiędzy plamkami sitkowatymi górną i dolną znajduje się otwór wewnętrzny kanalika przedsionka (łac. apertura interna canaliculi vestibuli), który zawiera przewód śródchłonki. Otwór wewnętrzny kanalika przedsionka dalej przechodzi w wodociąg przedsionka.Ślimak (łac. cochlea) – anatomiczna część ucha wewnętrznego ssaków złożony z części kostnej (o kształcie muszli ślimaka) i mieszczącego się w niej przewodu ślimakowego (część błędnika błoniastego), który zawiera receptor słuchu — narząd Cortiego. Przewód ślimakowy kończy się ślepo na wierzchołku ślimaka, jest wypełniony płynem zwanym śródchłonką, czyli endolimfą. Po obu jego stronach biegną przewody zwane schodami przedsionka i schodami bębenka, łączące się na wierzchołku ślimaka, wypełnione przychłonką, czyli perylimfą.

    Zobacz też[]

  • okienko okrągłe
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Okienko okrągłe, okienko ślimaka (fenestra rotunda, fenestra cochleae) – błoniaste okienko łączące ucho środkowe wypełnione powietrzem z uchem wewnętrznym wypełnionym płynem. Okienko jest zamknięte błoną bębenkową wtórną (membrana tympani secundaria; nie należy jej mylić z błoną bębenkową). Okienko okrągłe jest położone tuż obok okienka owalnego.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.