• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ogon - anatomia

    Przeczytaj także...
    Ogon u człowieka występuje w postaci szczątkowej, gdyż został utracony w trakcie ewolucji. Zarodki ludzkie posiadają ogony, które mierzą ok. 1/6 długości całego zarodka. Pozostałością po ogonie u dorosłych ludzi jest kość guziczna, która występuje w miejscu, w którym inne ssaki posiadają ogon.Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58 000 gatunków kręgowców, co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7,7 mm u żab Paedophryne amauensis do 33,9 m u płetwala błękitnego. Cechują się obecnością tkanki kostnej, mają dwuboczną symetrię ciała z dobrze wyodrębnioną głową. Szkielet wewnętrzny stanowi podporę dla tkanek i narządów w trakcie rozwoju, umożliwiając osiąganie dużych rozmiarów. Charakterystyczną cechą kręgowców jest posiadanie czaszki, kręgosłupa i dwóch par kończyn. Układ mięśniowy składa się z dwóch mas mięśni położonych równolegle po bokach kręgosłupa. Ruch odbywa się dzięki skurczom mięśni, przyczepionych do kości lub chrząstek.
    Pygostyl – trójkątna kość ogonowa ptaka, powstała ze zrośnięcia kilku ostatnich kręgów ogonowych. Stanowi oparcie dla sterówek.
    Ogon kota
    Ogon królika

    Ogon – część ciała kręgowców. Jego szkielet tworzą kręgi ogonowe.

    U większości ryb ogon jest narządem ruchu. U ptaków zrośnięte kręgi ogonowe tworzą pygostyl.

    U człowieka pozostałością ogona są kręgi guziczne, tak zwana kość ogonowa.

    "Ogon" pawia właściwie nie jest ogonem.

    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.Ryby – tradycyjna nazwa zmiennocieplnych kręgowców wodnych oddychających skrzelami i poruszających się za pomocą płetw. Obejmuje bezżuchwowe krągłouste (Cyclostomata) oraz mające szczęki ryby właściwe (Pisces).

    Zobacz też[]

  • zaodwłok



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kość guziczna (łac. os coccygis, ang. coccyx) – końcowy odcinek kręgosłupa człowieka, złożony z trzech do pięciu (zwykle czterech) zrośniętych ze sobą kręgów guzicznych (ogonowych, rzekomych), z których największy jest pierwszy (C1). C1 zawiera wyrostki stawowe służące do połączenia z kością krzyżową. Pozostałe kręgi zbudowane są tylko z trzonów. Część ogonowa kręgosłupa nie spełnia funkcji dźwigania ciężaru tułowia.
    Pawi ogon w znaczeniu potocznym to ozdobne, wydłużone pióra pokryw nadogonowych pawia indyjskiego (Pavo cristatus) wykształcony poprzez skrajny przypadek doboru płciowego. Ściśle mówiąc okazałe pióra nie są ogonem, ale piórami pokryw nadogonowych, ogon właściwy jest dużo mniej reprezentacyjny. Pióra ogonowe znajdują się pod ozdobnymi pokrywami nadogonowymi, są brązowawe. Duży ogon pawia jest wyraźnym sygnałem dla samic jego gatunku, że właściciel ozdobnego ogona jest w dobrym zdrowiu, posiada dobre geny i w rezultacie potrafi sobie pozwolić na marnotrawstwo energii w postaci pięknego ogona.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.005 sek.