• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego

    Przeczytaj także...
    Msza – w części wyznań chrześcijańskich porządek celebracji liturgicznej będącej odniesieniem do Ostatniej Wieczerzy Jezusa.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Norma prawna – najmniejszy, stanowiący sensowną całość, element prawa. Reguła postępowania zewnętrznego stworzona na podstawie przepisów prawnych, ustanowiona przez kompetentny organ władzy w odpowiednim trybie, generalna (nie jest skierowana do jednego, ściśle oznaczonego adresata, ale do grupy podmiotów określonych przy pomocy nazwy rodzajowej) i abstrakcyjna (dotycząca powtarzalnych zachowań, wielokrotnego zastosowania, uniwersalna), ogłoszona i chroniona przez państwo aparatem przymusu.

    Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego – dokument zawierający zbiór podstawowych norm regulujących sposoby odprawiania mszy świętej w zwyczajnej formie obrządku łacińskiego (rzymskiego) w Kościele katolickim. Przedstawia zarówno zarys liturgii, jak i zasady dotyczące przygotowywania wnętrza kościoła oraz strojów liturgicznych.

    Zwyczajna forma rytu rzymskiego, nowy porządek mszy (łac. Novus Ordo Missae, pot. Msza, msza posoborowa) – w Kościele katolickim porządek celebrowania mszy obrządku łacińskiego promulgowany w 1969 przez papieża Pawła VI konstytucją apostolską Missale Romanum i przyjęty za podstawowy (zwyczajny) w Kościele zachodnim. Obecnie podstawą celebracji mszy w tej formie jest Mszał Rzymski w wydaniu Benedykta XVI z 2008.Prymas Polski – tytuł przysługujący urzędującym arcybiskupom gnieźnieńskim od 1417, podkreślający ich pierwszeństwo w polskim episkopacie.

    Dekretem prymasa Polski z 12 grudnia 2003 przekazano do druku przekład polski nowego "Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego". Przekład ten, przyjęty przez Konferencję Episkopatu Polski, został potwierdzony przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem z dnia 6 listopada 2003. Przepisy zawarte w tym wprowadzeniu, w Polsce weszły w życie od Środy Popielcowej 25 lutego 2004.

    Popielec, Środa Popielcowa (staropolska Wstępna Środa) − w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień wielkiego postu. Jest to dzień pokuty przypadający na 46 dni kalendarzowych (40-dniowy okres postu, bez wliczania niedziel) przed Wielkanocą.Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.

    Struktura dokumentu:

    1. Znaczenie i godność sprawowania Eucharystii.
    2. Struktura Mszy świętej oraz jej elementy i części.
    3. Funkcje i posługi we Mszy świętej.
    4. Różne formy sprawowania Mszy świętej.
    5. Urządzenie i wystrój kościoła do sprawowania Eucharystii.
    6. Rzeczy potrzebne do sprawowania Mszy świętej.
    7. Wybór mszy i jej części.
    8. Msze i modlitwy okolicznościowe oraz msze za zmarłych.
    9. Adaptacje zależne od kompetencji biskupów oraz konferencji Episkopatu.

    Linki zewnętrzne[]

  • Kongregacja ds. Kultu Bożego i Sakramentów: Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego (3 wyd.). 6 listopada 2003 r. (wydanie polskie). [dostęp 2012-09-03].
  • Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (łac. Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) – jedna z kongregacji Kurii Rzymskiej.Konferencja Episkopatu Polski (KEP) – instytucja zrzeszająca biskupów polskiej części Kościoła katolickiego, posiadająca osobowość prawną z siedzibą w Warszawie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kościół – w religii chrześcijańskiej budynek przeznaczony do celów rytualnych, sakralnych: odprawiania nabożeństw, sprawowania sakramentów, odmawiania modlitw itp.
    Szata liturgiczna (strój liturgiczny) – rodzaj odzieży stosowanej w czasie liturgii mającej na celu określenie i zaznaczenie funkcji osoby ją noszącej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.