• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Oficerska Szkoła dla Podoficerów

    Przeczytaj także...
    Wielkopolska Szkoła Podchorążych Piechoty - szkoła Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim i Wojska Polskiego kształcąca kandydatów na oficerów piechoty.Andrzej Stańczyk (ur. 28 listopada 1902 w Lubniu, zm. 30 listopada 1973 tamże) – polski dowódca wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego, Kawaler Złotego Krzyża Orderu Virtuti Militari.
    Karol Hodała (ur. 8 października 1894 w Sokołowie w pow. kolbuszowskim, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – syn Andrzeja, podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

    Szkoła Podchorążych dla Podoficerów – szkoła Wojska Polskiego II RP kształcąca kandydatów na oficerów wyłonionych, w drodze egzaminu konkursowego, spośród podoficerów służby czynnej broni głównych (piechoty, kawalerii, artylerii), żandarmerii, wojsk taborowych, wojsk lotniczych (wyłącznie piloci) oraz wojsk technicznych (saperów, saperów kolejowych, łączności, samochodowych).

    Stefan Gądzio, ps. Kos, Bogumił, Mare (ur. 25 października 1900 we wsi Eufeminów, zm. w sierpniu 1945 w Kielcach) – polski dowódca wojskowy, major Wojska Polskiego.Stanisław Podkowiński (ur. 4 maja 1896, zm. 17 stycznia 1970 w Toronto) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

    Historia szkoły[]

    W lipcu 1920 roku Wielkopolska Szkoła Podchorążych Piechoty w Poznaniu została dyslokowana do garnizonu Bydgoszcz, a 1 sierpnia 1922 roku przeformowana w Oficerską Szkołę dla Podoficerów. Do szkoły byli przyjmowani kandydaci posiadający co najmniej trzyletni staż służby wojskowej. Do 1927 roku nauka w Szkole trwała 2 lata, następnie przedłużono ją do trzech lat. Podchorążowie uzyskiwali średnie wykształcenie i mianowani byli do stopnia podporucznika. Szkoła kształciła podoficerów do 1938 roku. Kształciło się w niej ok. 350 podoficerów.

    Leon Jakub Gnatowski (ur. 25 lipca 1903 w Różanie, zm. 8 sierpnia 1987) − podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, uczestnik bitwy o Monte Cassino.Podoficer – żołnierz służby czynnej lub żołnierz rezerwy należący do korpusu podoficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej kaprala (mata w Marynarce Wojennej).

    Skład osobowy O.S. dla P. zatwierdzony przez Ministra Spraw Wojskowych 14 stycznia 1928 roku przedstawiał się następująco:

  • komendant
  • drużyna komendanta
  • batalion szkolny a. 3 kompanie
  • szwadron ćwiczebny
  • bateria ćwiczebna a. 2 działony
  • Z dniem 9 sierpnia 1928 roku Minister Spraw Wojskowych przemianował Oficerską Szkołę dla Podoficerów na Szkołę Podchorążych dla Podoficerów.

    Kadra szkoły[]

    Komendanci szkoły:

    Wacław Kryński (ur. 8 sierpnia 1898 roku w Radomiu, zm. 12 lipca 1980 roku w Toruniu) – major Wojska Polskiego od 1936, rotmistrz 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, inżynier rolnik. W 20 czerwca 2013 r. radni miasta Torunia uchwalili nadanie nazwy ulicy imienia majora Wacława Kryńskiego.Beniamin Piotr Kotarba (ur. 22 lutego 1893 w Świątnikach Górnych, zginął 12 września 1939 w Borownicy) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
  • płk piech. Bolesław Jatelnicki (1919 - V 1927)
  • ppłk dypl. dr Franciszek Polniaszek (1 X 1927 - 10 VIII 1931)
  • płk dypl. Stefan Kossecki (10 VIII 1931 - 1934)
  • płk Bolesław Błażej Antoni Schwarzenberg-Czerny (od I 1935)
  • ppłk dypl. Beniamin Kotarba (p.o. 17 VIII - 31 X 1938)
  • Dyrektorzy nauk:

    Adam Wilczyński (ur. 22 września lub 22 października 1896 w Rutce-Tartaku, zm. 30 marca 1968 w Sopocie) – major piechoty Wojska Polskiego.Konrad Krajewski (ur. 29 października 1899 w Krążku, zm. 29 czerwca 1977 w Warszawie) - generał brygady Wojska Polskiego.
  • mjr SG Roman Borzęcki (1923)
  • mjr piech. Stefan Kossecki (XII 1923 - XI 1924)
  • mjr piech. Jan Załuska (1924)
  • ppłk dypl. Karol Hodała (1932)
  • mjr dypl. Jan Maksymilian Sokołowski (do 23 XII 1934)
  • mjr dypl. Paweł Zagórowski (23 XII 1934 - 31 VIII 1935)
  • ppłk dypl. Beniamin Kotarba (1 IX 1935 - 1937)
  • Kwatermistrzowie:

    Franciszek Polniaszek ps. "Zbigniew", "Karol Nowopolski" (ur. 24 września 1892 w Tłustem, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – polski doktor prawa, pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.Paweł Piotr Antoni Oktawian Zagórowski ps. „Andrzej”, „Góra”, „Maciej”, „Strzemię” (ur. 4 stycznia 1896 we Lwowie, zm. 20 marca 1946 w Niemczech) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
  • mjr piech. Ireneusz Branowski (VI 1933 - IV 1935)
  • mjr piech. Aleksander Marceli Salwik (od VI 1935)
  • Wykładowcy:

  • mjr piech. Jan Załuska (1923)
  • mjr piech. Stefan Kossecki (do XII 1923)
  • mjr SG Władysław Krogulski
  • kpt. piech. Konrad Krajewski (1931-1935)
  • mjr art. Stanisław Podkowiński
  • mjr piech. Adam Wilczyński
  • kpt. piech. Wojciech Gniadek (lata 20./30.)
  • Dowódcy pododdziałów szkolnych:

  • rtm. Wacław Kryński
  • Absolwenci[]

  • ppłk piech. Leon Gnatowski (promocja 31 VIII 1924)
  • płk dypl.obs. Tadeusz Lewkowicz (promocja 31 VIII 1924)
  • płk piech. Andrzej Stańczyk (promocja 15 VII 1925, lok. 18 w korpusie oficerów piechoty)
  • ppłk piech. Feliks Motyka (promocja 15 VII 1925, lok. 21 w korpusie oficerów piechoty)
  • mjr piech. Stefan Gądzio (promocja 15 VIII 1928)
  • kpt. piech. Aleksander Tomaszewski (promacja 15 VIII 1932)
  • Przypisy

    1. Warunki przyjęcia do Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy (od roku 1926 począwszy). Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 1926 r. Nr 2, poz. 17.
    2. Dz. Rozk. M.S.Wojsk. Nr 22 z 09.08.1928 r., poz. 249.

    Bibliografia[]

  • Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, Wydawnictwo MON, Warszawa 1970
  • Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936-1939. Próby modernizacji i rozbudowy, Wydawnictwo MON, Warszawa 1964, wyd. I
  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych
  • Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 1928
  • Linki zewnętrzne[]

  • Tymczasowy Statut Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. „Dziennik Rozkazów MSWojsk.”, s. 873–879, 31 października 1922. [dostęp 2015-01-05]. 
  • Oficer − żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący zazwyczaj służbę na stanowisku dowódcy, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.Ireneusz Konrad Branowski ps. „Blahaczek” (ur. 25 listopada 1892 w Winnikach, zm. 7 marca 1936 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Piechota II RP - jeden z trzech, obok artylerii i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).
    Bolesław Mikołaj Jatelnicki-Jacyna (ur. 2 stycznia 1890 Subitówka na Wołyniu, zm. 26 października 1972 w Edynburgu) – generał brygady Wojska Polskiego.
    Ministerstwo Obrony Narodowej (MON) – urząd administracji rządowej w Polsce podlegający ministrowi właściwemu do spraw obrony narodowej. W okresie II Rzeczypospolitej i II wojny światowej nosił nazwę Ministerstwa Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.).
    Stefan Kossecki (ur. 27 listopada 1889 w Sawińcach k. Kamieńca Podolskiego, zm. 1940 ?) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
    Wojciech Antoni Gniadek (ur. 2 listopada 1891, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego II RP i podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego.
    Etat jednostki wojskowej – dokument określający strukturę organizacyjną jednostki wojskowej i podległość jej poszczególnych ogniw.
    Feliks Józef Motyka (ur. 19 listopada 1898 we Lwowie, zm. 15 kwietnia 1958) – podpułkownik Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.