• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Odrosty

    Przeczytaj także...
    Korzeń (łac. radix) – część sporofitu, która dostarcza roślinom wodę i substancje odżywcze (sole mineralne), utrzymuje rośliny na podłożu i służy do gromadzenia substancji zapasowych. Występuje niemal u wszystkich roślin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadających chwytniki psylotowych i niektórych roślin, u których korzeń zanikł wtórnie (np. u pływaczy i wolffii bezkorzeniowej). Rośliny zakorzenione są zwykle w glebie, u epifitów wykształcają się korzenie powietrzne, u hydrofitów korzenie zanurzone.Bolesław Sękowski (ur. 2 stycznia 1922, zm. 1995) – profesor doktor habilitowany, polski dendrolog o wszechstronnych zainteresowaniach. W 1946 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Rolno-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Studiował równocześnie leśnictwo oraz rolnictwo ze specjalnością: ogrodnictwo. Dyplom inżyniera leśnictwa i magistra nauk agrotechnicznych otrzymał w lutym 1951 roku. Dyplom magistra rolnictwa ze specjalizacją w zakresie sadownictwa (sekcja szkółkarstwa) otrzymał w czerwcu 1951 roku. W 1950 roku jako adiunkt w Katedrze Sadownictwa został kierownikiem powstającego Arboretum w Gołuchowie. Stopień doktora nauk leśnych otrzymał w czerwcu 1962 roku.
    Pąk, pączek – zawiązek pędu z merystemem wierzchołkowym i zawiązkami organów – liści i kwiatów. Merystem osłonięty jest w pąku zawiązkami liści, czasem przekształconych w specjalne łuski pąkowe.
    Odrosty po ścięciu olszy

    Odrosty, odroślapędy rozwijające się z pąków śpiących lub przybyszowych na korzeniach lub w dolnej części pnia roślin drzewiastych.

    Pąki śpiące w dolnej części pnia rozwijają się zwykle w przypadku ścięcia pnia drzewa lub krzewu, pąki przybyszowe powstają na pniu lub na korzeniach w miejscu ich uszkodzenia. Odrośla stosowane są do rozmnażania wegetatywnego wielu gatunków drzew i krzewów w ogrodnictwie oraz w leśnictwie podczas odnowienia odroślowego lasów zwanych odroślowymi. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku rozmnażanie za pomocą odrośli nie odgrywa zwykle dużego znaczenia praktycznego w warunkach Europy Środkowej, nie pozwala bowiem na szybką produkcję materiału sadzeniowego w ogrodnictwie i uzyskanie wartościowych sortymentów drewna (w Europie Południowej lasy odroślowe zajmują już jednak rozległe obszary). W przypadku niektórych gatunków, jak np. lilak pospolity (Syringa vulgaris), robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia), odrośla mogą stać się uciążliwymi chwastami. Odrośla rozwijające się z podkładek, na których rosną szlachetne odmiany, powinny być usuwane, ponieważ niekorzystnie wpływają na rozwój zaszczepionych roślin.

    Roślina drzewiasta – roślina wieloletnia o silnie zdrewniałych, trwałych łodygach nadziemnych, często także i korzeniach. W przeciwieństwie do bylin, u których cała część nadziemna zamiera na zimę, zdrewniałe nadziemne części roślin drzewiastych nie zamierają w okresie zimy. Nie jest to takson, ale grupa roślin o zbliżonej budowie morfologicznej. Rośliny drzewiaste to zazwyczaj rośliny długowieczne.Chwast – roślina niepożądana w uprawach (z punktu widzenia gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej). Chwasty rosną zazwyczaj dziko na polu uprawnym, łące, pastwisku itp. Wiele uznawanych dawniej za chwasty to dziś rośliny ginące, niektóre (np. niektóre chwasty lnu) są już w Polsce wymarłe. Nauką zajmującą się chwastami i ich zwalczaniem jest herbologia.

    Odrost bywa odróżniany od odrośli jako pęd rozwijający się z pąka przybyszowego w przypadku zniszczenia (np. zgryzienia przez zwierzę) pędu siewki. Odrost przejmuje wówczas funkcję normalnego pędu głównego.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wojciech Gil. Lasy odroślowe wracają do łask?. „Głos Lasu”. 567, 3, s. 18-20, 2018. ISSN 0137-6691. 
    2. Zygmunt Obmiński: Ekologia lasu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977, s. 193-194.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Jerzy Hrynkiewicz-Sudnik, Bolesław Sękowski, Mieczysław Wilczkiewicz: Rozmnażanie drzew i krzewów liściastych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13434-8.
    2. Elżbieta Murat Hodowla lasu – podręcznik dla techników leśnych, Wydawnictwo Świat, Warszawa 2001.
    3. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
    Las odroślowy (zwany też w leśnictwie lasem niskopiennym) - las powstały z odrośli. Drzewostan jest pochodzenia wegetatywnego (tzn. w cyklu rozmnożeniowym nie następuje przemiana pokoleń). Zazwyczaj co 8 lat ścina się w tym lesie 1/8 drzew do podstawy pnia. Zapewnia to kontynuację przyrostów drzew, daje duże ilości drewna. Lasy odroślowe tworzą bardzo zróżnicowane ekosystemy nawet na stosunkowo niewielkich terenach.Olsza, olcha (Alnus Mill.) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych obejmujący ok. 25-37 gatunków, spośród których typowym jest Alnus glutinosa (L.) Gaertn.. Gatunki te spotykane są w strefie umiarkowanej i borealnej półkuli północnej. Olsze mają brodawki korzeniowe, w których żyją promieniowce z rodzaju Actinomycetes, mające zdolność asymilowania wolnego (atmosferycznego) azotu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Odnowienie odroślowe- jest przykładem odnowienia wegetatywnego roślin drzewiastych. Jest odnowieniem wynikłym z obudzenia pączków śpiących bądź przybyszowych znajdujących się na pniaku (na tzw. bezpieńkę) lub korzeniach. Drzewa powstałe z tego odnowienia mają duże przyrosty, jednak są krótkowieczne i chorowite (przejmują choroby na które było porażone drzewo podstawowe- mateczne).
    Pień drzewa – gruby, zdrewniały pęd główny drzew. Powstaje wskutek corocznego przyrastania na wysokość i na grubość. U drzewiastych form nagozalążkowych i dwuliściennych pień zakończony jest koroną. U nielicznych, drzewiastych jednoliściennych pień kończy się pąkiem wierzchołkowym. Na skutek skrócenia międzywęźli na szczycie pnia powstaje gęsty pióropusz liści.
    Sortyment drewna - rodzaj drewna z punktu widzenia spełniania norm jakościowych, wymiarów i przeznaczenia. Sortyment określany jest dla drewna wyrobionego, ściętego, po przeprowadzonym sortowaniu zgodnie z normami technicznymi.
    Ogrodnictwo (hortologia) – wyspecjalizowany dział nauk rolniczych, traktujący o hodowli i uprawie roślin sadowniczych, warzywnych i ozdobnych oraz projektowaniu, urządzaniu i pielęgnowaniu terenów zieleni, czyli architekturze krajobrazu, zwykle charakteryzujący się dużym nakładem środków produkcji, energii, budynków, kosztów, a co za tym idzie – dużą wydajnością. Ogrodnictwo jest jedną z dyscyplin naukowych w obrębie dziedziny naukowej – nauki rolnicze. W Polsce jest pięć uczelni wyższych, na których są wydziały ogrodnicze oraz kilka innych (zarówno publicznych jak i niepublicznych) na których prowadzone są studia na kierunku ogrodnictwo. Wydziały ogrodnicze są na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie, Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu, Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie, Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie.
    Mgr inż. Mieczysław Wilczkiewicz (ur. 4 października 1913 w Przemyślu, zm. 31 lipca 1994) – założyciel i inicjator parków, miłośnik drzew. Z zawodu leśnik-szkółkarz. Studia rozpoczął w Szkole Lasowej Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie, ukończył po powrocie z Dalekiej Syberii w latach pięćdziesiątych na Wydziale Leśnym Akademii Rolniczej w Poznaniu.
    Alicja Szweykowska - (ur. 12 stycznia 1926 w Inowrocławiu, zm. 8 listopada 2002 k. Wieruszowa) – polski botanik, fizjolog roślin, profesor nauk biologicznych.
    Robinia akacjowa, grochodrzew biały, robinia biała, grochodrzew akacjowaty (Robinia pseudoacacia L.) – gatunek drzew należący do rodziny bobowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, z obszaru USA (stany: Pensylwania, Wirginia Zachodnia, Illinois, Missouri, Oklahoma, Georgia, Kentucky), ale rozprzestrzeniła się i aklimatyzowała na wszystkich (z wyjątkiem Antarktydy) kontynentach świata. Do Europy sprowadzona została w roku 1601 jako drzewo ozdobne, była sadzona w parkach, później także w lasach. Samorzutnie rozprzestrzenia się w środowisku naturalnym. Gatunek inwazyjny, powoduje znaczne zmiany siedliskowe i jest trudny w zwalczaniu. Status gatunku we florze Polski: kenofit, agriofit.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.606 sek.