Odczyn antyglobulinowy Coombsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat przedstawiający przebieg testu Coombsa bezposredniego i pośredniego

Odczyn Coombsa – (test antyglobulinowy), immunologiczna metoda diagnostyczna umożliwiająca wykrywanie przeciwciał w klasie IgG (niekompletnych) za pomocą surowicy antyglobulinowej, stosowana w transfuzjologii i diagnostyce zakażeń.

Transfuzja krwi, przetoczenie krwi – zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników.Surowica antyglobulinowa - jest to surowica królicza uodporniona globulinami bydlęcymi. Zawiera przeciwciała antyglobulinowe reagujące z globulinami jakimi są np. przeciwciała jednowartościowe (odczyn antyglobulinowy Coombsa). Dzięki swoim właściwościom, umożliwia wykrywanie tych przeciwciał, co jest przydatne w wykrywaniu chorób takich jak: bruceloza czy listerioza.

Wyróżnia się:

  1. bezpośredni odczyn Coombsa (BOC) – bezpośredni test antyglobulinowy (BTA)
  2. pośredni odczyn Coombsa (POC) – pośredni test antyglobulinowy (PTA)

Bezpośredni odczyn Coombsa[ | edytuj kod]

Służy do wykrywania na krwinkach przeciwciał, które opłaszczają powierzchnię erytrocytu in vivo, wiążąc się do antygenów obecnych na erytrocytach. W odróżnieniu od przeciwciał klasy IgM, nie powodują one aglutynacji krwinek w organizmie, ale przyspieszone ich niszczenie w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Test stosuje się do wykrywania niedokrwistości hemolitycznych i choroby hemolitycznej noworodka.

Brucella - to rodzaj Gram ujemnych bakterii będących przyczyną zakaźnej choroby - brucelozy. Brucella ma kształt małej pałeczki, nie posiada rzęsek (a więc zdolności ruchu), otoczki, nie wytwarza też przetrwalników. Drobnoustrój opisał po raz pierwszy David Bruce u zmarłego na Malcie chorego (stąd też inna nazwa: choroba maltańska). Rezerwuarem zarazka są zwierzęta.Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.

Pośredni odczyn Coombsa[ | edytuj kod]

Wykrywa przeciwciała obecne w surowicy pacjenta, które powstały w efekcie immunizacji oraz mogą zareagować z antygenem, np. podaną z zewnątrz substancją grupową krwi. Proces wiązania przeciwciał do antygenów na krwinkach wzorcowych i krwinkach dawcy zachodzi in vitro w odpowiednich warunkach, dlatego badanie to nazywa się testem "pośrednim". Badanie wykonywane jest rutynowo przed każdą transfuzją krwi aby zapobiec powikłaniom poprzetoczeniowym.

Bruceloza (łac. Brucellosis lub Abortus epizooticus) - jest to przewlekła i zakaźna bakteryjna choroba różnych gatunków zwierząt domowych i dzikich jak również człowieka. Choroba ta u człowieka znana jest również pod nazwami: gorączka maltańska, choroba Banga, gorączka falująca, gorączka kozia, gorączka skalna, gorączka gibraltarska, gorączka Rio Grande.Erytrocyt (gr. erythros czerwony + kytos komórka), krwinka czerwona, czerwone ciałko krwi – morfotyczny składnik krwi, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu z płuc do pozostałych tkanek organizmu.

Pośredni odczyn Coombsa może także służyć do diagnostyki groźnych chorób zwierząt i ludzi: brucelozy i listeriozy. Wówczas surowicę antyglobulinową dodaje się do zawiesiny bakterii, np. z rodzaju Brucella, związanych z niekompletnymi przeciwciałami. Przeciwciała antyglobulinowe z surowicy reagują z przeciwciałami opłaszczonymi na komórkach bakterii. Pojawienie się widocznych makroskopowo aglutynatów świadczy o dodatnim wyniku badania.

Robert Royston Amos ("Robin") Coombs (ur. 9 stycznia 1921 w Londynie, zm. 25 stycznia 2006 w Cambridge) – angielski lekarz i immunolog, współodkrywca testu Coombsa w 1945 roku używanego do wykrywania przeciwciał, m.in. w konflikcie serologicznym.Immunizacja - polega na pobudzaniu mechanizmów odpornościowych organizmu do wywołania odpowiedzi immunologicznej, w wyniku działania antygenów. Możemy rozróżnić immunizację czynną i immunizację bierną. Czynna może przebiegać w sposób naturalny lub sztuczny. Sposób naturalny polega na przebyciu przez organizm choroby, natomiast sztuczny na otrzymaniu szczepionki. Immunizacja bierna ma miejsce wtedy, gdy organizm otrzymuje gotowe przeciwciała.W zależności od źródła przeciwciał, może to być immunizacja bierna dokonana w sposób sztuczny (np. surowica odpornościowa) lub w sposób naturalny (np. przeciwciała w siarze matki).

Nazwa pochodzi od nazwiska Robina Coombsa – jednego z odkrywców tego testu.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • B. Solnica "Podstawy serologii grup krwi", WUJ, 2008, rozdz. 4, ​ISBN 978-83-233-2590-1
  • Niedokrwistości hemolityczne – niedokrwistości spowodowane szybszym rozpadem krwinek czerwonych z powodu ich błędnej budowy bądź zewnętrznych czynników. Nasilenie hemolizy jest wtedy większe niż zdolność odnawiania szpiku. Okres życia erytrocytu podczas tej choroby jest krótszy niż 50 dni. Jej przebieg ma najczęściej postać przełomu hemolitycznego, którego objawami są: osłabienie, nudności, gorączka, bladość, ból brzucha, przyspieszenie tętna, czasami może nastąpić zapaść lub ostra niewydolność nerek.Listerioza, dawniej też listereloza (łac. listeriosis) – bakteryjna choroba zakaźna, diagnozowana u ludzi i zwierząt. Wywołują ją bakterie Listeria monocytogenes (Gram-dodatnie pałeczki), które charakteryzują się szerokim rozpowszechnieniem w środowisku naturalnym, szybkim wzrostem i znaczną liczbą gatunków.




    Warto wiedzieć że... beta

    Opsonizacja - zjawisko polegające na tym, że określone cząsteczki mogą przyłączać się do powierzchni patogenu i następnie ułatwiać fagocytozę. Substancje te nazywamy opsoninami i obok przeciwciał oraz elementów dopełniacza mogą to być dodatkowe, inne białka, np. fibronektyna, fibrynogen czy białko wiążące mannozę (MBL).
    Transfuzjologia - związany z hematologią, dział medycyny zajmujący się całością problemów dotyczących pobierania, konserwowania oraz stosowania krwi i preparatów krwiopochodnych w lecznictwie.
    Immunologia – dziedzina nauki z pogranicza biologii i medycyny zajmująca się biologicznymi i biochemicznymi podstawami reakcji odpornościowo-obronnej ustroju na patogen lub inne obce organizmowi substancje i ciała jak np. toksyny lub transplantaty. Ponadto bada ona prawidłowość tejże reakcji i ewentualne jej zaburzenia.
    Układ fagocytarny (MPS ang. mononuclear phagocyte system), dawniej nazywany układem siateczkowo-śródbłonkowym (ang. reticuloendothelial system, RES), jest to układ fagocytów jednojądrzastych. Tworzą go komórki, wywodzące się z mezenchymy, i jest on w ścisłej kontroli z układem immunologicznym. Komórki te pełnią funkcje obronne i pełnią znaczącą rolę w procesach fizjologicznych metabolizmu. Wszystkie komórki układu powstają z pierwotnych komórek stem szpiku kostnego. W szpiku różnicują się wszystkie komórki układu krążenia, tzn. trombocyty, erytrocyty i leukocyty: granularne (eozynofile, bazofile i neutrofile) oraz agranularne (limfocyty i monocyty). Pochodzenie monocytów nie jest do końca wyjaśnione. Mogą powstawać nie tylko z hemoblastów lub promielocytów (pochodzenie hematogenne), lecz także bezpośrednio z komórek tkanki siateczkowej, albo jako komórki wyodrębnione z elementów brzeżnych naczyń włosowatych (pochodzenie histiogenne). Z hemoblastów powstają także trombocyty w procesie trombopoezy.
    Choroba hemolityczna noworodka (łac. morbus haemolyticus neonatorum) – choroba, u której podłoża leży reakcja immunologiczna pomiędzy przeciwciałami klasy IgG, wytwarzanymi przez matkę a antygenami krwinek płodu. Występuje ona w przypadku, gdy matka z układem antygenów krwi Rh(-), uczulona na antygen D, rodzi dziecko, które posiada grupę krwi Rh(+) – jest to tzw. konflikt serologiczny.
    Antygen (źródłosłów niejasny: stgr. ἀντί anti - przeciw, γένος genos - ród, rodzaj; przytaczane także ang. antigen = antibody generator, generator przeciwciał) – substancja, która wykazuje:

    Reklama