Odbitka fotograficzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Timothy H. O’Sullivan, Żniwo śmierci, odbitka albuminowa naklejona na kartę albumu, 1863

Odbitka fotograficzna – papierowy pozytyw uzyskany poprzez naświetlenie papieru światłoczułego za pomocą powiększalnika, minilabu, naświetlarki lub stykowo z negatywu lub diapozytywu.

Papier fotograficzny – materiał światłoczuły w postaci papieru pokrytego światłoczułą warstwą zawiesiny chlorków lub bromków srebra w żelatynie. Obecnie stosowane są dwa typy podłoża: papierowe oraz polietylenowe. Przy podłożu papierowym pomiędzy żelatyną a papierem dodatkowo stosowana jest warstwa siarczanu baru (biel barytowa) zwiększająca współczynnik odbicia światła. Jedną z cech papierów fotograficznych czarno-białych jest ich kontrastowość – może ona być stała (papiery stałogradacyjne) lub zmienna (papiery zmiennogradacyjne) zależna od widma światła naświetlającego. Papiery stałogradacyjne produkowane są w różnych stopniach gradacji (od miękkich do bardzo kontrastowych). Ponadto produkuje się papiery o różnych formach powierzchni, np. błyszczące, matowe, półmatowe, jedwabiste itp.).Minilab – urządzenie stosowane w fotografii kolorowej, zarówno cyfrowej, jak i tradycyjnej, do wywoływania filmu i wykonywania odbitek. Choć minilaby są całkiem dużymi urządzeniami, ich nazwa ma podłoże historyczne (jest to kompletne laboratorium, zawarte w jednej maszynie). Minilaby mogą być tradycyjne (naświetlanie papieru odbywa się drogą optyczną z negatywu) lub cyfrowe (film jest skanowany, a obraz cyfrowy naświetlany jest laserem lub za pomocą technologii LED na papierze; minilab cyfrowy wykonuje również odbitki z plików).

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • odbitka na papierze solnym
  • odbitka albuminowa
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. odbitka fotograficzna, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2015-03-06].
    2. Forma i znaczenie fotografii w reklamach prasowych. W: Wykorzystanie fotografii w reklamie prasowej [on-line]. wsp.pl, 2011. s. 26. [dostęp 2015-03-06].
    Naświetlarka, fotonaświetlarka – urządzenie wykorzystywane w poligrafii do nanoszenia metodą optyczną obrazu drukowego bezpośrednio na formę drukową lub na formę kopiową służącą później do wykonania formy drukowej.Pozytyw – odwrotność negatywu. W filmie, pozytywowa kopia pokazowa filmu na błonie fotograficznej do wyświetlania w kinie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Odbitka albuminowa (odbitka na papierze albuminowym) – pozytywowy obraz fotograficzny otrzymywany na papierze pokrytym warstwą albuminy i uczulonym w roztworze azotanu srebra. Technika ta, w której używano szklanych negatywów albuminowych lub kolodionowych, dominowała w fotografii w okresie ok. 1850-1885.
    Diapozytyw - pozytywowy obraz (monochromatyczny lub wielobarwny) naniesiony na materiał przezroczysty lub wytworzony w jego wnętrzu. Aby móc go obejrzeć lub wykorzystać do innych celów niezbędne jest użycie światła przechodzącego. Najczęściej diapozytywy występują w postaci błon fotograficznych, rzadziej w postaci płyt szklanych lub z wysokoprzezroczystych tworzyw sztucznych.
    Odbitka na papierze solnym – pozytyw fotograficzny wykonany na papierze nasączonym roztworem soli kuchennej, a następnie uczulonym azotanem srebra. Odbitki takie wykonywano stykowo z negatywów papierowych (zwłaszcza kalotypowych) i szklanych, a naświetlanie odbywało się pod wpływem światła słonecznego. W latach 40. i w mniejszym stopniu w 50. XIX wieku papier solny był podstawową techniką, w której otrzymywano pozytywowe obrazy fotograficzne. Ok. 1853 roku zaczął być wypierany przez papier albuminowy, który z końcem dekady stał się dominującą techniką pozytywową.

    Reklama