• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Odbitka fotograficzna

    Przeczytaj także...
    Timothy Henry O’Sullivan (ur. 1840 w Irlandii (?), zm. 14 stycznia 1882 na Staten Island) – amerykański fotograf, znany przede wszystkim jako autor zdjęć przedstawiających wschodnią część Stanów Zjednoczonych i dokumentujących wojnę secesyjną.Powiększalnik – przyrząd optyczny służący do rzutowania obrazu (zazwyczaj negatywowego) na materiał światłoczuły (najczęściej papier fotograficzny) w celu otrzymania odbitki. Najczęściej służy do rzutowania obrazów w powiększonej skali (i regulowanym stopniu), aczkolwiek może służyć również do rzutowania obrazów pomniejszonych oraz jako samo źródło światła do naświetlania stykowego (1:1).
    Papier fotograficzny – materiał światłoczuły w postaci papieru pokrytego światłoczułą warstwą zawiesiny chlorków lub bromków srebra w żelatynie. Obecnie stosowane są dwa typy podłoża: papierowe oraz polietylenowe. Przy podłożu papierowym pomiędzy żelatyną a papierem dodatkowo stosowana jest warstwa siarczanu baru (biel barytowa) zwiększająca współczynnik odbicia światła. Jedną z cech papierów fotograficznych czarno-białych jest ich kontrastowość – może ona być stała (papiery stałogradacyjne) lub zmienna (papiery zmiennogradacyjne) zależna od widma światła naświetlającego. Papiery stałogradacyjne produkowane są w różnych stopniach gradacji (od miękkich do bardzo kontrastowych). Ponadto produkuje się papiery o różnych formach powierzchni, np. błyszczące, matowe, półmatowe, jedwabiste itp.).
    Timothy H. O’Sullivan, Żniwo śmierci, odbitka albuminowa naklejona na kartę albumu, 1863

    Odbitka fotograficzna – papierowy pozytyw uzyskany poprzez naświetlenie papieru światłoczułego za pomocą powiększalnika, minilabu, naświetlarki lub stykowo z negatywu lub diapozytywu.

    Minilab – urządzenie stosowane w fotografii kolorowej, zarówno cyfrowej, jak i tradycyjnej, do wywoływania filmu i wykonywania odbitek. Choć minilaby są całkiem dużymi urządzeniami, ich nazwa ma podłoże historyczne (jest to kompletne laboratorium, zawarte w jednej maszynie). Minilaby mogą być tradycyjne (naświetlanie papieru odbywa się drogą optyczną z negatywu) lub cyfrowe (film jest skanowany, a obraz cyfrowy naświetlany jest laserem lub za pomocą technologii LED na papierze; minilab cyfrowy wykonuje również odbitki z plików).Naświetlarka, fotonaświetlarka – urządzenie wykorzystywane w poligrafii do nanoszenia metodą optyczną obrazu drukowego bezpośrednio na formę drukową lub na formę kopiową służącą później do wykonania formy drukowej.

    Zobacz też[edytuj kod]

  • odbitka na papierze solnym
  • odbitka albuminowa
  • Przypisy[edytuj kod]

    1. Odbitka fotograficzna. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-03-06].
    2. Forma i znaczenie fotografii w reklamach prasowych. W: Wykorzystanie fotografii w reklamie prasowej [on-line]. wsp.pl, 2011. [dostęp 2015-03-06]. s. 26.
    Pozytyw – odwrotność negatywu. W filmie, pozytywowa kopia pokazowa filmu na błonie fotograficznej do wyświetlania w kinie.Odbitka albuminowa (odbitka na papierze albuminowym) – pozytywowy obraz fotograficzny otrzymywany na papierze pokrytym warstwą albuminy i uczulonym w roztworze azotanu srebra. Technika ta, w której używano szklanych negatywów albuminowych lub kolodionowych, dominowała w fotografii w okresie ok. 1850-1885.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Diapozytyw - pozytywowy obraz (monochromatyczny lub wielobarwny) naniesiony na materiał przezroczysty lub wytworzony w jego wnętrzu. Aby móc go obejrzeć lub wykorzystać do innych celów niezbędne jest użycie światła przechodzącego. Najczęściej diapozytywy występują w postaci błon fotograficznych, rzadziej w postaci płyt szklanych lub z wysokoprzezroczystych tworzyw sztucznych.
    Odbitka na papierze solnym – pozytyw fotograficzny wykonany na papierze nasączonym roztworem soli kuchennej, a następnie uczulonym azotanem srebra. Odbitki takie wykonywano stykowo z negatywów papierowych (zwłaszcza kalotypowych) i szklanych, a naświetlanie odbywało się pod wpływem światła słonecznego. W latach 40. i w mniejszym stopniu w 50. XIX wieku papier solny był podstawową techniką, w której otrzymywano pozytywowe obrazy fotograficzne. Ok. 1853 roku zaczął być wypierany przez papier albuminowy, który z końcem dekady stał się dominującą techniką pozytywową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.