Ochrona przed spamem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aby chronić się przed spamem, zarówno użytkownicy, jak i administratorzy serwerów pocztowych używają rozmaitych technik antyspamowych. Różnią się one kosztami instalacji, wielkością obciążenia procesora oraz skutecznością wykrywania spamu.

URL (ang. Uniform Resource Locator) – oznacza ujednolicony format adresowania zasobów (informacji, danych, usług) stosowany w Internecie i w sieciach lokalnych.Protokół sterowania transmisją, protokół kontroli transmisji, TCP (od ang. Transmission Control Protocol) – połączeniowy, niezawodny, strumieniowy protokół komunikacyjny stosowany do przesyłania danych między procesami uruchomionymi na różnych maszynach, będący częścią szeroko wykorzystywanego obecnie stosu TCP/IP (korzysta z usług protokołu IP do wysyłania i odbierania danych oraz ich fragmentacji wtedy, gdy jest to konieczne). Protokół sterowania transmisją operuje w warstwie transportowej modelu OSI. Opracowano go na podstawie badań Vintona Cerfa oraz Roberta Kahna. Został opisany w dokumencie RFC 793 ↓.

Sposoby ochrony przed spamem[ | edytuj kod]

  1. samodzielnie stosowane przez użytkownika,
  2. automatycznie stosowane przez klientów poczty,
  3. automatycznie stosowane przez serwery pocztowe.
Greylisting (lub graylisting), szara lista – to nazwa metody ochrony kont poczty elektronicznej przed spamem. Serwer poczty, który używa metody szarej listy, odrzuca maile od nierozpoznanych nadawców przy pierwszej próbie ich dostarczenia. Ponieważ odrzucenie maila realizowane jest poprzez zwrócenie serwerowi nadawcy kodu błędu oznaczającego tymczasowe problemy z odebraniem maila, to jeśli taka wiadomość została przesłana ze stałego serwera poczty, to zgodnie ze specyfikacją protokołu pocztowego, serwer ten po pewnym czasie (zależnym od ustawień serwera nadawcy) ponowi próbę wysłania wiadomość, która tym razem zostanie przyjęta przez serwer odbiorcy. Jeśli poczta pochodzi z serwera rozsyłającego spam, na ogół nie jest wysyłana ponownie. Na ogół takie serwery działają tymczasowo w celu uniemożliwienia ich identyfikacji i umieszczeniu w DNSBL.Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Błąd pierwszego rodzaju (błąd pierwszego typu, alfa-błąd, false positive) − w statystyce pojęcie z zakresu weryfikacji hipotez statystycznych − błąd polegający na odrzuceniu hipotezy zerowej, która w rzeczywistości jest prawdziwa. Oszacowanie prawdopodobieństwa popełnienia błędu pierwszego rodzaju oznaczamy symbolem α (mała grecka litera alfa) i nazywamy poziomem istotności testu.
Domain Name System (DNS, pol. „system nazw domenowych”) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.232
RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.
SMTP (ang.) Simple Mail Transfer Protocol – protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w Internecie. Standard został zdefiniowany w dokumencie RFC 821 a następnie zaktualizowany w 2008 roku w dokumencie RFC 5321
Filtr jest to fragment obwodu elektrycznego lub obwodu elektronicznego odpowiedzialny za przepuszczanie lub blokowanie sygnałów o określonym zakresie częstotliwości lub zawierającego określone harmoniczne.
Naiwny klasyfikator bayesowski – prosty klasyfikator probabilistyczny. Naiwne klasyfikatory bayesowskie są oparte na założeniu o wzajemnej niezależności predyktorów (zmiennych niezależnych). Często nie mają one żadnego związku z rzeczywistością i właśnie z tego powodu nazywa się je naiwnymi. Bardziej opisowe jest określenie – „model cech niezależnych”. Ponadto model prawdopodobieństwa można wyprowadzić korzystając z twierdzenia Bayesa.
Uwierzytelnianie (ang. authentication) – proces polegający na potwierdzeniu zadeklarowanej tożsamości podmiotu biorącego udział w procesie komunikacji. Celem uwierzytelniania jest uzyskanie określonego poziomu pewności, że dany podmiot jest w rzeczywistości tym, za który się podaje. Spotykane są niepoprawne warianty: autentykacja, autentyfikacja.

Reklama