• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Oceanologia

    Przeczytaj także...
    Oceanotechnika (ocean + technika, gr. okeanós - grecki mityczny bóg wód oraz technikós - wykonany zgodnie ze sztuką) - interdyscyplinarna dziedzina techniki i nauk ścisłych zajmująca się badaniem i opracowywaniem metod eksploatacji i eksploracji mórz i oceanów. Nauka ta obejmuje środki techniczne oraz umiejętności służące do wykorzystania morza i jego zasobów.Louis Antoine de Bougainville (ur. 11 listopada 1729 w Paryżu – zm. 31 sierpnia 1811 w Paryżu) – francuski żeglarz, badacz Oceanii.
    Grzbiet Śródatlantycki – podwodny grzbiet śródoceaniczny na Oceanie Atlantyckim, ciągnący się od Islandii aż po Antarktydę. Jest to najdłuższy grzbiet śródoceaniczny na Ziemi. Jego przedłużeniem na obszarze Oceanu Arktycznego jest Grzbiet Gakkela. Na południu kończy się w węźle potrójnym Bouveta w pobliżu Wyspy Bouveta. Krawędź Romanche rozdziela go na Grzbiet Północnoatlantycki i Grzbiet Południowoatlantycki. Większa część grzbietu skryta jest pod wodą. Ponad powierzchnię morza została wypiętrzona Islandia. Część grzbietu w pobliżu Islandii zwana jest Grzbietem Reykjanes.
    Batymetria Oceanu Atlantyckiego. Widoczny Grzbiet Śródatlantycki (od Islandii na południe)

    Oceanografia (od greckiego Ωκεανός 'ocean' + γράφειν 'pisać', także oceanologia) – interdyscyplinarna nauka z pogranicza biologii, meteorologii, fizyki, geofizyki, zajmująca się badaniem zjawisk i procesów zachodzących w oceanach.

    Albert Abraham Michelson (ur. 19 grudnia 1852 w Strzelnie, zm. 9 maja 1931 w Pasadenie) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w 1907 za konstrukcję interferometru.Sonar – urządzenie używające długich, średnich lub krótkich fal dźwiękowych do nawigacji, komunikacji, detekcji, określania pozycji, śledzenia oraz klasyfikacji ruchomych i nieruchomych obiektów zanurzonych, znajdujących się na powierzchni cieczy bądź w powietrzu. Nazwa "sonar" wywodzi się od akronimu "SOund Navigation and Ranging". W zależności od zasady działania, sonary mogą być aktywne bądź pasywne, mogą także łączyć obie te cechy. Najczęstszym środowiskiem zastosowania urządzeń sonarowych jest środowisko ciekłe zwłaszcza wodne, jednakże ich odpowiednie formy mogą być wykorzystywane także w środowisku gazowym, w tym w powietrzu. W zależności od zastosowania i konstrukcji systemy echolokacyjne mogą używać bardzo szerokiego zakresu fal dźwiękowych - od infradźwięków po ultradźwięki. U niektórych zwierząt takich jak delfiny czy nietoperze umiejętność echolokacji wytworzyła się naturalnie w drodze ewolucyjnej.

    Działy oceanografii[]

  • biologia morza – zajmuje się roślinami i zwierzętami żyjącymi w oceanie;
  • oceanografia chemiczna – badanie chemii oceanu;
  • geologia morza – zajmuje się badaniem tektoniki i geologii dna oceanów;
  • oceanografia fizyczna – zastosowanie fizyki do opisu zjawisk oceanograficznych takich jak ogólna cyrkulacja oceanu, prądy oceaniczne, pływy, struktura pionowa oceanu, fale.
  • Historia oceanografii[]

  • 1519 – Ferdynand Magellan opływa Ziemię;
  • 1577 – Francis Drake opływa Ziemię;
  • 1683 – Isaac Newton opisuje pływy;
  • 1766 – Louis Antoine de Bougainville – trzyletni rejs wokółziemski;
  • 1818 – Savannah – pierwszy parowiec przepływa Atlantyk;
  • 1831 – Karol Darwin – wyprawa na Beagle;
  • 1840 – Sir James Clark Ross – pierwszy sondaż oceanu;
  • 1842 – Karol Darwin opisuje strukturę rafy koralowej i powstawanie atoli;
  • 1849 – Odkrycie szelfu kontynentalnego;
  • 1850 – Matthew Fontaine Maury – opisuje pierwsze grzbiety oceaniczne;
  • 1857 – James Alden odkrywa pierwszy kanion w oceanie (kanion Monterey);
  • 1872 – William Thomson przyczynia się do poprawienia sondaży oceanicznych;
  • 1873 – Pierwsza światowa wyprawa oceanograficzna (Sir Charles Wyville Thomson na statku HMS „Challenger”);
  • 1913 – Albert Michelson – pomiary pływów;
  • 1914 – Pierwsze akustyczne pomiary głębokości morza;
  • 1921 – Międzynarodowe Biuro Hydrografii (ang. International Hydrographic Bureau) założone w Monaco (obecnie Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna);
  • 1925 – Niemiecki statek „Meteor” rozpoznaje Grzbiet Śródatlantycki używając sonaru;
  • 1937 – Spilhaus – batytermograf;
  • 1951 – Odkrycie najgłębszego punktu na ziemi (Głębia Challengera) w Rowie Mariańskim;
  • 1960 – Jacques Piccard i Don Walsh opuszczają się na dno Rowu Mariańskiego obok Głębi Challengera w batyskafie Trieste;
  • 1982 – Konwencja Prawa Morza ONZ, która częściowo kodyfikuje wcześniejsze normy zwyczajowe, a częściowo wprowadza nowe rozwiązania zwłaszcza dotyczące zanieczyszczania oceanów;
  • 1982 – Boje pomiarowe (tzw. siatka TOGA-TAO) zainstalowane w równikowym Oceanie Spokojnym, co umożliwiło lepsze zrozumienie zjawiska El Niño.
  • Studia[]

    W Polsce oceanografię można studiować na Uniwersytecie Gdańskim (Wydział Oceanografii i Geografii) i Uniwersytecie Szczecińskim (Wydział Nauk o Ziemi). Ponadto Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie (Wydział Nauk o Żywności i Rybactwa) prowadzi kierunek „Rybactwo”, na którym jedną ze ścieżek kształcenia jest „Biologia Morza i Oceanografia”. Także na Politechnice Gdańskiej (Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa) oraz na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie (Wydział Techniki Morskiej) jest kierunek oceanotechnika, lecz nie jest on pokrewny z oceanografią (zajmuje się budową i konstrukcją urządzeń technicznych służących eksploatacji zasobów morskich: platform wiertniczych i wydobywczych, statków, pojazdów podwodnych itp.).

    Uniwersytet Gdański (w skrócie UG) – uczelnia z siedzibą rektora w Gdańsku, powstała 20 marca 1970, na mocy decyzji Rady Ministrów, z połączenia Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie (założonej w 1945 jako Wyższa Szkoła Handlu Morskiego) i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (założonej w 1946).James Clarke Ross (ur. 15 kwietnia 1800 w Londynie, zm. 3 kwietnia 1862 w Aylesbury) – brytyjski oficer marynarki i badacz Arktyki i Antarktydy.

    Zobacz też[]

  • ocean
  • morze
  • Instytut Oceanologii PAN
  • Instytut Morski w Gdańsku
  • Linki zewnętrzne[]

  • Strona edukacyjna - wirtualny podręcznik do oceanografii. Źródło informacji o środowisku mórz i oceanów (ang.) [dostęp 2015-05-28]
  • Instytut Morski w Gdańsku – jednostka naukowo-badawcza resortu Ministerstwa Gospodarki Morskiej. Placówka wykonuje prace naukowe, badawcze i wdrożeniowe: m.in. zajmuje się modernizacją i eksploatacją portów, oceanografią operacyjną, czy problematyką zagospodarowania regionu nadmorskiego. Misją Instytutu jest dbałość o zachowanie wartości morza i zrównoważony rozwój polskiej gospodarki morskiej. Instytut opracowuje studia wykonalności i eksperyzy oraz udziela konsultacji w zakresie: hydrotechniki morskiej, geotechniki, oceanografii operacyjnej, ochrony środowiska (badania chemiczne i biologiczne), transportu, logistyki, zagospodarowania przestrzennego regionu nadmorskiego, modernizacji i eksploatacji portów, żeglugi śródlądowej, turystyki, bezpieczeństwa przeciwpowodziowego, elektroniki morskiej, a także tworzenia baz danych i monitoringu zjawisk ciągłych. W ramach instytutu funkcjonują nowoczesne, dobrze wyposażone laboratoria (w tym Akredytowane Laboratorium Badawcze Ochrony Środowiska posiadające Certyfikat Polskiego Centrum Akredytacji). Jednostka posiada nowoczesny statek naukowo-badawczy RV IMOR - typu katamaran, który stanowi pływające, specjalistyczne laboratorium morskie, przeznaczone do wykonywania kompleksowych usług badawczych w płytkowodnej strefie przybrzeżnej w oparciu o najnowocześniejsze technologie badawcze. Dyrektorem instytutu jest dr Kazimierz Szefler (od 2010).Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biologia (z gr. βίος (bios) - życie i λόγος (logos) - słowo, nauka) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem życia i organizmów żywych.
    Trieste to batyskaf, który w roku 1960 dotarł jako pierwszy pojazd załogowy do najgłębszego punktu na Ziemi – Głębi Challengera (głębokość – 10 912 metrów), znajdującego się w Rowie Mariańskim.
    Wydział Nauk o Ziemi Uniwersytetu Szczecińskiego – jeden z dziewięciu wydziałów Uniwersytetu Szczecińskiego. Jego siedziba znajduje się przy ulicy Mickiewicza 18 w Szczecinie.
    Batytermograf - przyrząd oceanograficzny, rodzaj termografu, do pomiaru i rejestracji temperatury wody morskiej na różnych głębokościach. Może wykonywać pomiary do głębokości kilkuset metrów.
    William Thomson, 1. Baron Kelvin (ur. 26 czerwca 1824 w Belfaście, zm. 17 grudnia 1907 w Largs w Szkocji) – brytyjski fizyk pochodzenia irlandzkiego, matematyk oraz przyrodnik. Sformułował drugą zasadę termodynamiki, badał elektryczność i magnetyzm.
    Francis Drake (hiszp. el Draque), (ur. ok. 1540 - zm. 28 stycznia 1596 ) – angielski korsarz, w latach 1577-1580 odbył wyprawę dookoła świata.
    Głębia Challengera – najgłębiej położone miejsce w Rowie Mariańskim (10 994 metrów pod poziomem morza.) Jest to najniżej położone zbadane miejsce na Ziemi.

    Reklama