• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obserwatorium paryskie

    Przeczytaj także...
    Henri-Alexandre Deslandres (ur. 24 lipca 1853 w Paryżu, zm. 15 stycznia 1948 tamże) – francuski fizyk i astronom. Konstruktor spektroheliografu do badań Słońca (1892), niezależnie od Halego. W 1902 przepowiedział, że Słońce okaże się źródłem fal radiowych, co potwierdziło się 40 lat później.Charles-Eugène Delaunay (ur. 9 kwietnia 1816 w Lusigny-sur-Barse, zm. 5 sierpnia 1872 w Cherbourgu) – francuski astronom i matematyk.
    François Jean Dominique Arago (kat.: Francesc Joan Dominic Aragò) (ur. 26 lutego 1786 w Estagel pod Perpignan w departamencie Pireneje Wschodnie, zm. 2 października 1853 w Paryżu) – francuski matematyk, fizyk, astronom i polityk.

    Obserwatorium paryskie (fr. Observatoire de Paris albo Observatoire de Paris-Meudon) – obserwatorium astronomiczne we Francji i jeden z największych astronomicznych ośrodków na świecie. Administracyjnie jest to grand établissement („znakomita firma”) pod opieką ministerstwa, kształcąca studentów z wyższym wykształceniem, ze statusem zamkniętego publicznego uniwersytetu. Jego misje obejmują:

    Ludwik XIV Wielki, Król Słońce (ur. 5 września 1638 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 września 1715 w Wersalu) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.Giovanni Domenico Cassini (ur. 8 czerwca 1625 w Perinaldo, Włochy; zm. 14 września 1712 w Paryżu) – włoski astronom, geodeta i matematyk.
  • badania astronomiczne i astrofizyczne;
  • edukację (cztery programy magisterskie, Doktor Filozofii nauki);
  • popularyzację nauki.
  • Obserwatorium jest siedzibą słonecznego obserwatorium przy Meudon i radioastronomicznego obserwatorium przy Nançay. W latach 1913-1987 było siedzibą Międzynarodowego Biura Czasu.

    François Félix Tisserand (1845-1896) – francuski astronom. Autor prac z zakresu mechaniki nieba. Był profesorem francuskiej Sorbony oraz uniwersytetu w Tuluzie. Pełnił funkcję dyrektora obserwatorium astronomicznego w Tuluzie i Obserwatorium Paryskiego. Był członkiem Francuskiej Akademii Nauk.Urbain Jean Joseph Le Verrier [ur. 11 marca 1811 w Saint-Lô w Normandii (Francja)] - zm. 23 września 1877) – francuski matematyk i astronom. W 1833 r. ukończył Politechnikę w Paryżu, po czym w latach 1837-1846 wykładał w niej astronomię. W pamiętnym 1846 r. został kierownikiem specjalnie dla niego utworzonej katedry mechaniki nieba w Uniwersytecie Paryskim, a w 1849 r. - kierownikiem katedry astronomii. Od 1846 roku był profesorem uniwersytetu w Paryżu. W latach 1854-70 oraz 1873-77 był dyrektorem obserwatorium w Paryżu. W 1846 roku na podstawie analizy perturbacji orbity Urana przewidział istnienie Neptuna, a następnie obliczył parametry orbity tej nieznanej wówczas planety. Swoje prace przedstawił niezależnie od angielskiego astronoma J. C. Adamsa. W tym samym roku niemiecki astronom Johann Galle na podstawie obliczeń Urbaina Le Verriera w ciągu godziny odnalazł Neptuna. W 1848 roku za to odkrycie zarówno Adamsowi, jak i Le Verrierowi, przyznano Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego. Samodzielnie ten medal otrzymał dopiero w roku 1868 oraz ponownie w 1876. Innym ważnym dokonaniem Urbaina Le Verriera było odkrycie w 1859 roku ruchu peryhelium Merkurego. Przyczyny tego ruchu nie była w stanie wyjaśnić ówcześnie obowiązująca mechanika newtonowska. W związku z tym postulował istnienie Wulkana, planety obiegającej Słońce wewnątrz orbity Merkurego. Taka planeta nie istnieje, a ruch peryhelium Merkurego wytłumaczyła dopiero ogólna teoria względności Alberta Einsteina.

    Historia[]

    Podstawowe fundamenty obserwatorium zapoczątkował Jean-Baptiste Colbert, który chciał poszerzać morską potęgę Francji i handel międzynarodowy w XVII wieku. Ludwik XIV był promotorem uruchomienia budowy, która zaczęła się w 1667 a zakończyła się w 1671. Architektem był prawdopodobnie Claude Perrault, którego brat, Karol, był sekretarzem Colberta i kierownikiem robót publicznych. Optyczne przyrządy zostały zapewnione przez Giuseppe Campaniego. Budynki zostały rozbudowane w 1730, 1810, 1834, 1850 i 1951. Ostatnim powiększeniem był pokój południkowy zaprojektowany przez Jeana Prouvé. W 1863 obserwatorium wydało pierwszą współczesną mapę pogodową.

    Astrofizyka – dziedzina nauki leżąca na pograniczu fizyki i astronomii, zajmująca się badaniem procesów fizycznych w skali astronomicznej oraz budową i prawami rządzącymi obiektami astronomicznymi. Tematem badań astrofizyki są procesy fizyczne we Wszechświecie dotyczące takich obiektów jak gwiazdy, galaktyki, materia międzygwiezdna oraz ich wzajemne oddziaływanie.Jan Heweliusz, łac. Johannes Hevelius, niem. Johann Hewelcke, inne formy nazwiska: Hewel, Hewelke, Höfelcke, Hövellius, Höwelcke (ur. 28 stycznia 1611 w Gdańsku, zm. 28 stycznia 1687 tamże) – gdański astronom, matematyk i konstruktor instrumentów naukowych.

    Dyrektorzy[]

  • Giovanni Cassini (1671-1712) (początkowo stanowisko było proponowane polskiemu astronomowi Janowi Heweliuszowi, który propozycję odrzucił)
  • Jacques Cassini (1712-1756)
  • César François Cassini de Thury (1756-1784)
  • Jean-Dominique Cassini (1784-1793)
  • Jean Pemy Villeneuve, p.o. dyrektora (1793-ok. 1794)
  • Nicolas-Antoine Nouet, p.o. dyrektora (ok. 1794-1795)
  • Jérôme Lalande (1795-1800)
  • Pierre Méchain (1800-1804)
  • Jean Baptiste Joseph Delambre (1804-1822)
  • Alexis Bouvard (1822-1843)
  • François Arago (1843-1853)
  • Urbain Le Verrier (1854-1870)
  • Charles-Eugène Delaunay (1870-1873)
  • Urbain Le Verrier (1873-1877)
  • Amédée Mouchez (1878-1892)
  • Félix Tisserand (1892-1896)
  • Maurice Loewy (1896-1907)
  • Benjamin Baillaud (1908-1926)
  • Henri-Alexandre Deslandres (1926-1929)
  • Ernest Esclangon (1929-1944)
  • André Danjon (1945-1963)
  • Jean-François Denisse (1963-1967)
  • Jean Delhaye (1967-1971)
  • Raymond Michard (1971-1976)
  • Jacques Boulon (1976-1981)
  • Pierre Charvin (1981-1991)
  • Michel Combes (1991-1999)
  • Pierre Couturier (1999-2003)
  • Daniel Egret (2003-2011)
  • Claude Catala (2011-)
  • Przypisy

    1. Bernard Guinot. History of the Bureau International de l'Heure. , s. 175–184, 2000 (ang.). 

    Linki zewnętrzne[]

  • Oficjalna witryna obserwatorium (ang. • fr.)
  • Meudon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine. Przez miejscowość przepływa Sekwana.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jean Dominique Cassini (ur. 30 czerwca 1748 w Paryżu, zm. 18 października 1845 w Thury-sous-Clermont) – francuski kartograf i astronom.
    Joseph Jérôme Lefrançais de Lalande (ur. 11 lipca 1732 r. w Bourg-en-Bresse obecnie departament Ain, zm. 4 kwietnia 1807 r. w Paryżu) – francuski matematyk, astronom oraz pisarz, wolnomularz.
    Jacques Cassini (ur. 8 lutego 1677 w Paryżu, zm. 18 kwietnia 1756 w Thury-sous-Clermont) – francuski astronom pochodzenia włoskiego.
    Jean-Baptiste Joseph Delambre (ur. 19 września 1749 w Amiens, zm. 19 sierpnia 1822 w Paryżu) – francuski matematyk, astronom, geodeta i metrolog, który opracował tablice położeń Urana.
    Radioastronomia – dział astronomii obserwacyjnej, zajmujący się badaniem za pomocą radioteleskopów promieniowania elektromagnetycznego w zakresie fal radiowych emitowanego przez obiekty kosmiczne. Zakres widma elektromagnetycznego będący obszarem zainteresowania radioastronomii rozciąga się od promieniowania mikrofalowego aż do ultradługich fal radiowych. Zakres ten odpowiada długości fal od poniżej 1 mm do setek metrów, od strony fal krótkich sąsiaduje on z zakresem fal podczerwonych.
    Astronomia (gr. ἀστρονομία astronomía) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem ciał niebieskich (np. gwiazd, planet, komet, mgławic, gromad i galaktyk) oraz zjawisk, które zachodzą poza Ziemią, jak również tych, które oddziałują w jej atmosferze, wnętrzu lub na powierzchni, a są pochodzenia pozaplanetarnego (np. neutrina, wtórne promieniowanie kosmiczne). Skoncentrowana jest na fizyce, chemii, meteorologii i ruchu ciał niebieskich, zajmuje się także powstaniem i rozwojem (ewolucją) Wszechświata.
    Obserwatorium astronomiczne – zespół budynków i przyrządów służących do prowadzenia obserwacji astronomicznych ciał niebieskich.

    Reklama