• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obręcz kończyny dolnej

    Przeczytaj także...
    Kość łonowa (łac. os pubis) - parzysta kość wchodząca w skład miednicy. U człowieka ma trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z trzonem, a gałąź dolna łączy się z kością kulszową.Kość kulszowa (łac.os ischii) – składa się z trzonu (bierze udział w tworzeniu tylnej części panewki) i gałęzi kości kulszowej.
    Kość biodrowa (łac. os ilium) - u człowieka składa się z talerza i trzonu, które na powierzchni wewnętrznej oddzielone są przez kresę łukowatą (linea arcuata). Trzon posiada powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. Talerz posiada powierzchnię pośladkową (leżącą na zewnątrz) oraz krzyżowo-biodrową (po stronie wewnętrznej). Na powierzchni pośladkowej znajdują się 3 kresy pośladkowe: przednia, tylna i dolna. Ograniczają one miejsca przyczepu 3 mięśni pośladkowych: wielkiego, średniego i małego. Powierzchnia krzyżowo-biodrowa wytwarza dół biodrowy, ku tyłowi od którego znajduje się powierzchnia uchowata i guzowatość biodrowa. Dół biodrowy stanowi miejsce przyczepu mięśnia biodrowego. Powierzchnia uchowata pokryta jest chrząstką włóknistą i łączy się za pomocą stawu krzyżowo-biodrowego (staw płaski z kością krzyżową). Ruchomość tego połączenia jest bardzo ograniczona. Guzowatość biodrowa zaś stanowi miejsce przyczepu mięśni.
    Miednica kostna człowieka (żeńska) zbudowana z dwóch kości miednicznych oraz kości krzyżowej i kości guzicznej.

    Obręcz kończyny dolnej (łac. cingulum membri inferioris) albo obręcz miedniczna to zespół kości tworzących rodzaj pierścienia łączącego część wolną kończyny dolnej (tylnej) ze szkieletem osiowym.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Kość miedniczna (łac. os coxae) – kość wchodząca w skład obręczy kończyny tylnej (dolnej) (łac. cingulum extremitatis posterioris), jest kością parzystą. Kości miedniczne łączą się ze sobą w części przedniej za pomocą spojenia łonowego (łac. symphysis pubica), w części tylnej łączą się z kością krzyżową kręgosłupa. Dwie kości miednicze i kość krzyżowa (łac. os sacrum) tworzą miednicę (łac. pelvis).

    W skład obręczy kończyny dolnej wchodzą dwie kości miedniczne (os coxae). Obie kości miedniczne wraz z kością krzyżową i kością guziczną tworzą stabilny pierścień kostny, zwany miednicą kostną (pelvis).

    Kościec obręczy dolnej tworzy parzysta kość miedniczna tworzona przez trzy elementy:

  • kość biodrową
  • kość łonową
  • kość kulszową
  • Bibliografia[edytuj kod]

  • "Anatomia człowieka" pod redakcją Adama Bochenka i Michała Reichera, Warszawa 1990, PZWL



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama